Ένας ορισμός που χρησιμοποιείται συχνά από ανθρώπους που δουλεύουν με κάμερα είναι το “zoomin”. Φανταστείτε τον χάρτη ολόκληρο, με όλες τις χώρες ζωγραφισμένες, με όλα τα ονόματα μεγαλουπόλεων που αχνοφαίνονται, πριν ακόμα κάνει κανείς “zoomin” σε ένα νησί που βρίσκεται γεωγραφικά κάπου στη Μεσόγειο, κοντά σε Ελλάδα, Αίγυπτο, Τουρκία.
Χρειάζεται λοιπόν πολλαπλή μεγέθυνση για να αρχίσει να φαίνεται δειλά στην οθόνη του χάρτη. Χρειάζεται να σκάψει κανείς ώρες ατελείωτες μέχρι να το βρει. Θα μπορούσε να το πει κανείς θησαυρό σαν αυτούς στα παραμύθια που είναι καλά κρυμμένοι. Αυτούς, που ποσώς τους αφορά η προβολή και η δόξα γιατί λάμπουν οι ίδιοι. Έτσι και αυτό το νησί το κρυμμένο, το σταυροδρόμι τριών ηπείρων που δεν έχει ανάγκη από κανένα φλας αφού το φως του ήλιου δεν του λείπει.
Κι αν είναι όντως θησαυρός, ποιος θησαυρός καταδέχεται να ‘ναι ανήθικος; Ποιο διαμάντι μπορεί να ζει στο σκότος; Κι εκεί που με τόσο κόπο ζουμάρεις στον χάρτη για να το δεις, αντί για όψη διαμαντιού, αντικρίζεις μια σπάνιου είδους φαυλότητα συνδυασμένη με μηδαμινή αντίληψη και συνείδηση να κατοικεί, να κυβερνά και να πλανάται πλάνην οικρτάν. Αυτό το νησί θα ήθελε να κατοικείται από στολίδια του βυθού του κι όχι να περιτριγυρίζεται από απορρίμματα της επιφάνειας που τα ξερνάει η θάλασσα αργά γρήγορα. Και ποιος θα ρίξει ευθύνη στον εχθρό; Που ο κάθε εχθρός αν δεν βρει χαραμάδα να μπει, δεν μπαίνει. Κι ο εχθρός εδώ, δεν ψάχνει για χαραμάδες. Βρίσκει ανοιχτές διάπλατα τις πόρτες. Άλλωστε, χαραμάδα και ορθάνοιχτη πόρτα δεν έχουν μεγάλη διαφορά. Υπάρχει πρόσβαση μια χαρά και από τα δύο.
Να ξε-ζουμάρουμε λοιπόν, δεν μας παίρνει άλλη διαφήμιση για το ωραίο το νησί της Μεσογείου. Αυτό που συνδυάζει βουνό και θάλασσα. Αυτό που έχει μισό χρόνο καλοκαίρι. Να ξε-ζουμάρουμε λοιπόν, δε μας παίρνει άλλη περηφάνια. Δεν φιλοξενείται άλλη κουτοπονηριά σε αυτά τα “μικρά” σύνορα του χάρτη. Ούτε κουτοπονηριά μα ούτε κι ανοχή. Ποιο ηθικό δίδαγμα έχει ποτέ αποδείξει πως το χαρτονόμισμα δοξάζει, πως η μαφιόζικη συμμορία πετυχαίνει και πως η υποκρισία συνηθίζεται; Κάπου άκουσα για έναν ψεύτη και έναν κλεφτή που χαίρονται μόνο τον πρώτο χρόνο. Για ποιες θέσεις μιλάμε και ποιες αρμοδιότητες, ποιες έδρες και ποια πολιτική;
Μη φοβάσαι να φωνάξεις. Με όλες τις φάλτσες νότες σου. Χωρίς καμία συνοδεία μαέστρου. Αυτοί που κυβερνούν είναι οι μόνοι φάλτσοι. Μην τους μοιάσεις. Δεν έχει ανάγκη το νησί από δεοντολογίες του χαρτιού. Δεν έχει ανάγκη την εκ του ασφαλούς έκθεση ούτε τις ανήθικες πλην όμως “εντιμότατες” συμφωνίες. Να μη σωπαίνεις μέχρι να περάσει να ξεχαστεί. Να τους ξεσκεπάζεις εσύ πριν το κάνει ο εχθρός. Δεν ζητήσαμε εχθρούς για συμμάχους. Να μή σωπαίνεις μέχρι να περάσει, να ξεχαστεί. Έτσι, γίνεσαι όμοιός τους.
