Οι οπαδοί της όποιας λύσης δεν έχουν τον Θεό τους. Σ’ αυτούς, αν θέλουμε να είμαστε αντικειμενικοί και να λέμε το καθετί με τ’ όνομά του, συμπεριλαμβάνεται και το σύνολο σχεδόν των ηγετών τού ΑΚΕΛ, όπως και αρκετοί από τα ανώτερα στελέχη τού ΔΗΣΥ. Όλοι αυτοί, εδώ και αρκετό καιρό, αποστήθισαν για τα καλά το μάθημά τους και δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά μόνο να πιπιλίζουν την ίδια φράση, που κατάντησε τελικά να γίνει το σύνθημά τους: Θέλουμε συνομιλίες. Επιμένουν και ζουν με την ψευδαίσθηση ότι η Κύπρος μόνο με συνομιλίες θα μπορέσει να δει, επιτέλους, άσπρη μέρα και, έτσι, να λύσει το πρόβλημά της.
Η επανάληψη, λοιπόν, των συνομιλιών κατάντησε έμμονη ιδέα για όλους αυτούς. Τόση είναι η επιμονή τους αναφορικά με το εν λόγω θέμα, ώστε εύκολα καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι απαιτείται, οπωσδήποτε, η συμβολή της επιστήμης της ψυχολογίας για να δώσει ικανοποιητική απάντηση στο πρόβλημα. Για τους οπαδούς της όποιας λύσης και τους ταγούς των δύο μεγάλων κομματικών σχηματισμών του τόπου μας, οι οποίοι τους σιγοντάρουν, αιτία όλων των δεινών που μας κατατρύχουν, εδώ και καιρό, είναι δήθεν η διακοπή των συνομιλιών. Φτάνουν, μάλιστα, στο σημείο να χρεώνουν στην πλευρά μας την ευθύνη! Με την επανάληψη των συνομιλιών αφήνουν να νοηθεί ότι τελειώνουν τα βάσανά μας! Αυτό πιστεύουν και αυτό υποστηρίζουν οι οπαδοί της όποιας λύσης! Κούνια που τους κούναγε, απαντούμε εμείς! Κρίμα! Τόσα χρόνια συνομιλιών και δεν διδάχτηκαν το παραμικρό!
Η τελευταία εισβολή των Τούρκων στην υφαλοκρηπίδα και στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου, οι απειλές τους για άνοιγμα της περίκλειστης πόλης των Βαρωσίων παρά την ύπαρξη σχετικών ψηφισμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, η συνθηματολόγησή τους για λύση δύο κρατών και η διαγραφή από αυτούς της ομοσπονδίας ως πιθανής λύσης του εθνικού μας θέματος δεν επιτρέπουν καμιά αισιοδοξία σε περίπτωση μελλοντικών συνομιλιών. Ασφαλώς, η Τουρκία θέλει να βγαίνει πάντοτε κερδισμένη. Είναι άξια να βγάζει από τη μύγα ξίγγι. Αν αυτό επιτυγχάνεται μέσω συνομιλιών τόσο το καλύτερο γι’ αυτούς, διαφορετικά ακολουθείται η οδός των απειλών και των εκβιασμών, και πάλι με στόχο την εξασφάλιση κερδών. Για όλα αυτά, θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι οπαδοί της όποιας λύσης ενώ βλέπουν μπροστά τους το φίδι το ίδιο, αυτοί ψάχνουν να βρουν τα ίχνη του!
Κατά τα άλλα, η ηγεσία τού ΑΚΕΛ επιμένει στην επανάληψη των συνομιλιών, γιατί πιστεύει ότι στη διάρκειά τους θα φανεί κατά πόσο η Τουρκία θα διακατέχεται από ειλικρινές ενδιαφέρον για αίσια κατάληξή τους. Διαφορετικά, η πλευρά τους θα μείνει εκτεθειμένη. Αυτό επαναλαμβάνουν διαρκώς οι σύντροφοι. Κι όμως! Η Τουρκία, με τις ενέργειες και τις πράξεις της στην περιοχή μας εκτίθεται καθημερινώς, χωρίς καθόλου να ιδρώνει το αφτί της.
Στο σημείο αυτό, αξίζει να υπενθυμίσουμε σε όλους τα λόγια που είπε για τους Τούρκους ο Μαρκαντώνιος Βραγαδίνος, αρχηγός των υπερασπιστών της Αμμοχώστου, το 1571, έτος κατάκτησης της Κύπρου από τους Οθωμανούς Τούρκους. Όταν, ύστερα από πολύμηνη πολιορκία της πόλης, οι υπερασπιστές της αποφάσισαν να παραδοθούν λόγω εξάντλησης τροφίμων και πολεμοφοδίων, έκλεισαν προηγουμένως συμφωνία με τους πολιορκητές. Ο ένας από τους δύο βασικούς όρους της συμφωνίας έδινε το δικαίωμα σε αριθμό πολιορκουμένων να αναχωρήσουν για το εξωτερικό και ο άλλος όρος εγγυόταν την ασφάλεια των κατοίκων της πόλης. Δυστυχώς, οι Τούρκοι δεν τήρησαν τα συμφωνηθέντα και, ανάμεσα στα άλλα έκτροπα που προέβησαν, ήταν να κατακρεουργήσουν και να γδάρουν ζωντανό τον Μαρκαντώνιο Βραγαδίνο. Αυτός, καθώς ξεψυχούσε, είπε στους παρευρισκομένους: Ποτέ μην εμπιστεύεστε αυτό το βάρβαρο και άπιστο γένος.
Κι όμως! Δεν είναι λίγοι οι οπαδοί της όποιας λύσης που τους εμπιστεύονται, θεωρώντας τους, ποιος να το πίστευε, αδέλφια τους, και ζουν με την ψευδαίσθηση ότι με την επανάληψη των συνομιλιών οι Τούρκοι θα συμπεριφερθούν υπεύθυνα και θα συντείνουν στην εξεύρεση μιας υποφερτής λύσης του εθνικού μας θέματος. Ασφαλώς, ένα είναι το σίγουρο. Οι Τούρκοι θέλουν να πάρουν τη μερίδα του λέοντος είτε με συνομιλίες είτε χωρίς αυτές!
*Φιλόλογος.
