Η ιδεολογία του Ναζισμού ηττήθηκε  με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ή μήπως όχι; Στην ιδεολογία αυτή μεταξύ άλλων εγκληματικών εφευρημάτων υπήρχε «η Άρια Φυλή» και οι «Υπάνθρωποι» που προορίζονταν για δούλοι των πρώτων.

Η Οικουμενική Διακήρυξη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ψηφίστηκε στις 10 Δεκεμβρίου του 1948, ως ένα απότοκο της ήττας του Ναζισμού. Το άρθρο 23.2 αναφέρει τα εξής: «’Όλοι, χωρίς καμία διάκριση, έχουν το δικαίωμα ίσης αμοιβής για ίση εργασία».

Μέρος της διακήρυξης έγινε το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, το οποίο κύρωσε η Κύπρος με το νόμο 14 του 1969 : «Ό περί των Διεθνών Συμφώνων (Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα και Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα) (Κυρωτικός)».

Μεταξύ άλλων αναφέρει στο άρθρο 7:

«Τα Συμβαλλόμενα Κράτη αναγνωρίζουν το δικαίωμα παντός προσώπου όπως άπολαύη δικαίων και ευνοϊκών όρων εργασίας, διασφαλιζόντων είδικώτερον—

(α) αντιμισθίαν, παρέχουσαν εις απαντάς τους εργαζομένους κατ’ ελάχιστον όριον:

(i) δίκαιον μισθόν και ίσας αποδοχάς δι’ εργάσίαν ίσης αξίας, άνευ διακρίσεως οιασδήποτε φύσεως».

Ας πάμε τώρα σε ευρωπαϊκό έδαφος: Η Ευρωπαϊκή Ένωση, ως θεσμός σεβόμενη τα ανθρώπινα δικαιώματα, για να αποφύγει πιθανή εκμετάλλευση των εργαζομένων, προχώρησε το 1999 στην έκδοση της Οδηγίας 1999/70/ΕΚ. Δεν θα μπω σε νομική ή νομικίστικη ανάλυση του θέματος γιατί δεν είμαι νομικός, αυτό το έχουν κάνει με εμπεριστατωμένο τρόπο οι νομικοί σύμβουλοι της συντεχνίας ΙΣΟΤΗΤΑ, τόσο στις 140 αγωγές στο δικαστήριο όσο και στην καταγγελία στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η οδηγία λοιπόν, αφορά την προστασία των εργαζομένων ορισμένου χρόνου από δυσμενείς διακρίσεις έναντι των αντίστοιχων μόνιμων εργαζομένων (comparable permanent worker).  

Η Κύπρος «εναρμονίστηκε» με την οδηγία χωρίς όμως να προσδώσει τα ίδια εργασιακά δικαιώματα στους ορισμένου χρόνου εργοδοτούμενους όπως απαιτούσε η οδηγία και εφηύρε τον όρο «Εργαζόμενος Αορίστου Χρόνου» (ΕΑΧ), όπως αναγνωρίστηκε και από σχετική έκθεση που βρίσκεται στην ιστοσελίδα της οδηγίας.   

Ο λόγος εφεύρεσης του όρου αυτού ήταν οι εργαζόμενοι ορισμένου χρόνου, να μην απολύονται, εφόσον υπηρεσιακά η εργασία τους αφορούσε πάγιες και διαρκείς ανάγκες και να παραμείνουν εσαεί υπάλληλοι δεύτερης κατηγορίας, με λιγότερο καθαρό μισθό και εργασιακά ωφελήματα, όπως το εφάπαξ και την επαγγελματική σύνταξη. Να θυμίσουμε εδώ ότι, πέραν των λιγότερων δικαιωμάτων, υπάρχουν και άλλες διακρίσεις όπως η διαφορετική κλίμακα, για τα ίδια καθήκοντα (π.χ. ΡΙΚ) και η ύπαρξη σχεδίου μεταθέσεων μόνο για ΕΑΧ. 

Τα περί ελλιπούς εναρμόνισης και ότι ο Εργαζόμενος Αορίστου Χρόνου είναι ο Αντίστοιχος Μόνιμος, τα παραδέχθηκε ο εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα σε συνεδρία της Επιτροπής Οικονομικών τον Φεβρουάριο του 2020, τα πρακτικά της οποίας δημοσίευσε η συντεχνία ΙΣΟΤΗΤΑ.

Η εκ του πονηρού εφεύρεση του όρου αυτού εξυπηρετεί και έναν άλλο σημαντικό σκοπό: Μείωσε την πιθανότητα να κερδίσουμε οποιαδήποτε δίκη σε κυπριακό δικαστήριο, εφόσον όρισε, καταργώντας ή καλύτερα μη εισάγοντας ποτέ στο κυπριακό δίκαιο τον όρο «Αντίστοιχος Μόνιμος», ότι η σύγκριση αντί μεταξύ Εργοδοτούμενου Ορισμένου Χρόνου και Μόνιμου Προσωπικού, θα γίνεται μεταξύ των ΕΟΧ και ΕΑΧ! Αγνοώντας ότι τη χρονική στιγμή, εφαρμογής της οδηγίας δεν υπήρχε καμία άλλη κατηγορία υπαλλήλων προς σύγκριση, παρά μόνο των ΕΟΧ και των Αντίστοιχων Μόνιμων.

Οι ΕΑΧ είπαμε είναι οι ΕΟΧ που «βαφτίστηκαν», από τον εργοδότη/νονό*, ως τέτοιοι! Εργαζόταν δηλαδή κάποιος ως ΕΟΧ, δεν είχε τα αντίστοιχα εργασιακά δικαιώματα με τον Αντίστοιχο Μόνιμο, και ο εργοδότης τον βάφτισε Αορίστου Χρόνου, με τα ίδια δικαιώματα και τον συγκρίνει με τον εαυτό του! Αυτό φυσικά καταργεί και σαφέστατα καταχράται το σκοπό της οδηγίας 1999/70/ΕΚ.

«Αυτοσύγκριση» είναι μια λέξη που δεν υπάρχει στο λεξικό, γιατί ακριβώς δεν έχει νόημα να υπάρχει, δεν μπορεί να συγκριθεί κάποιος με το εαυτό του!

Συμπέρασμα

Το μέρος της ιδεολογίας του Ναζισμού, περί «Αρίας Φυλής» και «Υπανθρώπων» όχι μόνο δεν πέθανε, αλλά συνεχίζει ακάθεκτο, εφόσον ακόμα γίνεται αποδεκτή η παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υπάρχουν άνθρωποι, που αμείβονται λιγότερα από τους εργαζόμενους που έχουν ακριβώς τα ίδια καθήκοντα και υποχρεώσεις … Φυσικά, τα κυπριακά δικαστήρια δεν απέστειλαν ποτέ σχετικά προδικαστικά ερωτήματα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και κάτι μου λέει ότι δεν θα το κάνουν ποτέ γιατί η ευρωπαϊκή νομολογία λέει πολύ διαφορετικά πράγματα από αυτά που εφαρμόζονται στη Νήσο των Αγίων …

Ένας «Υπάνθρωπος».

*Νονός με την έννοια της ονοματοδοσίας. 

**Μηχανολόγος Μηχανικός, Αντιπρόεδρος της Παγκύπριας Συντεχνίας ΙΣΟΤΗΤΑ