H διαφθορά στην Κύπρο έχει αποδειχθεί ότι δεν έχει ιδεολογικό χρώμα. Δεν ανήκει σε κανένα κόμμα, δεν έχει τα δικά της σύμβολα και δεν εκπροσωπείται σε κανένα ψηφοδέλτιο. Αντίθετα, προέρχεται από όλους τους πολιτικούς χώρους γιατί βασίζεται σε δύο βασικούς πυλώνες: στο ελλιπές θεσμικό πλαίσιο και στη θέληση κάποιων να παρανομήσουν έναντι ιδιοτελών τους συμφερόντων. Πώς είναι λοιπόν δυνατόν να συνυπάρχουν οι δύο αυτοί λόγοι μόνο σε κάποια πολιτικά κόμματα και στα αντίστοιχα υπόλοιπα να υπάρχει «καμένη γη» για να ευδοκιμήσει η διαφθορά; Εν ολίγοις, ουδείς είναι άμοιρος ευθυνών και θεωρώ μάλιστα ότι όποιος αποποιείται των ευθυνών του, επί της ουσίας, επιδιώκει τη συγκάλυψη.
Η κοινωνία των πολιτών δικαιολογημένα αντιδρά έναντι των φαινομένων της σήψης και της διαφθοράς που πρόσφατα είδαν το φως της δημοσιότητας. Προσωπικά, υπερθεματίζω και θεωρώ ως ιδιαίτερα ενθαρρυντικό το γεγονός ότι οι συμπατριώτες μου διεκδικούν πλέον δυναμικά αυτά που πιστεύουν ότι είναι δίκαια τόσο γι’ αυτούς όσο και για την κοινωνία μας. Γιατί είναι όντως απαράδεκτο να δυσφημίζεται τόσο πολύ η χώρα μας, η οποία αποτελεί μάλιστα κράτος – μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω της αχαλίνωτης απληστίας κάποιων πολιτικών και οικονομικών παραγόντων.
Η Κυβέρνηση έχει λάβει πολύ σοβαρά τα μηνύματα των καιρών. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε ότι θα ζούσε σε άλλο κόσμο αν έλεγε ότι δεν δικαιολογείται η έκφραση οργής από πλευράς του κόσμου. Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο Πρόεδρος είναι σε καθημερινή ενασχόληση με το θέμα όλο το τελευταίο διάστημα, με αποκορύφωμα τις δύο συναντήσεις του με τους αρμόδιους κοινωνικούς εταίρους και οργανωμένα σύνολα προκειμένου να προχωρήσει η Κυβέρνηση στην εξαγγελία περαιτέρω μέτρων κατά της διαφθοράς.
Έχουν βέβαια ήδη υπερψηφιστεί, επί της παρούσας διακυβέρνησης, σημαντικά νομοσχέδια για την προστασία του κράτους δικαίου και την ενίσχυση της λογοδοσίας. Αναφέρω τα πλέον σημαντικά όπως η θεσμοθέτηση ανώτατων ορίων θητείας για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η ενίσχυση της δυνατότητας των αρχών να ανακτούν τα οφέλη που αποκτήθηκαν με παράνομες δραστηριότητες και η εκπόνηση της Εθνικής Στρατηγικής κατά της Διαφθοράς.
Επιπρόσθετα, η Κυβέρνηση έχει ήδη καταθέσει στη Βουλή και άλλα σημαντικά νομοσχέδια, για τα οποία πιέζει προς υπερψήφιση όπως αυτά που σχετίζονται με την οριοθέτηση της βουλευτικής ασυλίας, τις ειδικές ποινικές ευθύνες Υπουργών και αξιωματούχων, καθώς και την προστασία των προσώπων που καταγγέλλουν πράξεις διαφθοράς (whistleblowers).
Είναι μάλιστα οξύμωρο το γεγονός ότι ενώ όλες συστάσεις της Επιτροπής του Συμβουλίου της Ευρώπης «Greco» (Group of Sates against Corruption) που αφορούν την Κυβέρνηση έχουν ήδη υιοθετηθεί από αυτήν και, αντίστοιχα, οι οκτώ συστάσεις που αφορούν τη Βουλή των Αντιπροσώπων δεν έχουν ακόμη υιοθετηθεί από την πλειοψηφία των βουλευτών, εντούτοις οι τελευταίοι παραμένουν οι μόνιμα φωνασκούντες επί του θέματος.
Το ΑΚΕΛ δείχνει να μην αντιλαμβάνεται τα μηνύματα της κοινωνίας των πολιτών. Συνεχίζει να ασκεί στείρα αντιπολίτευση με μοναδικό του γνώμονα τα κομματικά οφέλη. Με αστήρικτους ισχυρισμούς επιχειρεί να υπονομεύσει την Κυβέρνηση, παραβλέποντας το γεγονός πως ο μέχρι πρότινος βουλευτής του, μέλος της Κεντρικής του Επιτροπής και βασικός χρηματοδότης του, είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρόσφατο σκάνδαλο διαφθοράς.
Αλήθεια, δεν είδε ο καθένας από εμάς ότι το σπίτι του ΑΚΕΛικού βουλευτή, με το προσωνύμιο «solution man», είχε μετατραπεί σε άντρο διαφθοράς και παρανομίας; Μήπως όλη η Κύπρος είδε διαφορετικές εικόνες από το ΑΚΕΛ; Γιατί μόνο αυτή μπορεί να δοθεί ως λογική εξήγηση όταν ο κος Άντρος Κυπριανού αφενός προσπαθεί να υποβαθμίσει τον ρόλο του βουλευτή του, χαρακτηρίζοντας τον ως κομπάρσο, και αφετέρου θεωρεί ότι με την παραίτησή του έχει κλείσει το θέμα τόσο για τον κ. Τζιοβάνη όσο και για το ΑΚΕΛ.
Όσο και αν το ΑΚΕΛ συνεχίζει να κουνά το δάκτυλο σε άλλους για τη διαπλοκή, ποσώς δεν είναι άμοιρο ευθυνών. Οφείλει να προβεί στην αυτοκριτική του και, την ίδια ώρα, να έχει συναίσθηση των ευθυνών του όταν επιχειρεί να ασκήσει κριτική για θέματα διαφθοράς. Είναι, άλλωστε, νωπές ακόμη οι μνήμες από το σκάνδαλο της Δρομολαξιάς, όπου καταδικάστηκε σε φυλάκιση ο οικονομικός τους διαχειριστής.
Είναι χαρακτηριστικό ότι ακόμη και σήμερα, 8 χρόνια μετά, ανακαλύπτουμε σκάνδαλα, όπως αυτό με τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.), για το οποίος ο Γενικός Ελεγκτής ανέφερε ότι εκ πρώτης όψεως υπάρχουν ποινικά κολάσιμες πράξεις, για τις οποίες οι πολίτες μέσω των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος, θα πληρώνουν το σχετικό χαράτσι την επόμενη εικοσαετία, προς τέρψη των επιχειρηματιών που συμμετείχαν στις εν λόγω συμφωνίες.
Συνεπώς, αντί το ΑΚΕΛ, σε μια έξαρση υποκρισίας και υποτίμησης της νοημοσύνης της κοινωνίας των πολιτών, να διοργανώνει μεγάλες; κινητοποιήσεις κατά της διαφθοράς, ας συμβάλει στη συλλογική προσπάθεια που όλοι οφείλουμε να καταβάλουμε για να απαλλαγούμε από ανάλογα φαινόμενα.
Θέλω να είμαι σαφής: Η κοινωνία των πολιτών δεν πρέπει ούτε να πολώνεται αν το σκάνδαλο αφορά είτε το κόμμα είτε τον υποψήφιο που αυτή επέλεξε, ούτε να φορά τις παρωπίδες που κάποιοι επιχειρούν να τις φορέσουν, με σκοπό να πάρουν τη ρεβάνς από τη δική τους αποτυχημένη διακυβέρνηση. Η κοινωνία θα πρέπει να παρακολουθεί και να ασκεί αμερόληπτη κριτική στη βάση του πως βελτιώνονται τα πράγματα, αλλά και του πως η κριτική της όντως συμβάλλει στη βελτίωση των πραγμάτων.
Εν κατακλείδι, θα πρέπει λοιπόν όλοι μαζί, ενωμένοι, να προωθήσουμε νομοθεσίες και να αλλάξουμε νοοτροπίες για να μπορέσουμε να ανεβάσουμε την Κύπρο εκεί που της αξίζει. Αν εννοούμε όλοι αυτά που λέμε και συνεπώς θέλουμε πραγματικά να βοηθήσουμε, τότε ας αποχωριστούμε τους τηλεοπτικούς δείκτες και ας ηγηθούμε διά του παραδείγματος. Ας δούμε λοιπόν τι κάνουν οι πολιτικοί άρχοντες και όχι τι λένε.
*Διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας.
