Σε πρόσφατη συνεδρία της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας κατατέθηκε για συζήτηση το νομοσχέδιο που αφορά συνεργασία των Πανεπιστημίων και Οργανισμών/Ιδιωτικών νοσηλευτηρίων του 2020. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο αποσκοπεί στη δημιουργία νομοθετικού πλαισίου το οποίο ρυθμίζει τη συνεργασία των Ιατρικών Σχολών Πανεπιστημίων με τα νοσηλευτήρια για την κλινική εκπαίδευση των φοιτητών των Ιατρικών Σχολών. Ταυτόχρονα αποσκοπεί να ρυθμίσει την άσκηση κλινικού έργου από μέλη του ακαδημαϊκού προσωπικού των Πανεπιστημίων και της άσκησης διδακτικού και ερευνητικού έργου από γιατρούς και άλλο προσωπικό των νοσηλευτηρίων.
Από πλευράς μας δηλώσαμε την ετοιμότητα μας να συζητήσουμε κάθε θεσμικό πλαίσιο, το οποίο αναβαθμίζει την παροχή υπηρεσιών προς τους ασθενείς. Πρωταρχική επιδίωξη όλων είναι η προσφορά υψηλού επιπέδου ιατρικών υπηρεσιών στο λαό μας. Δυστυχώς, η συζήτηση δεν ήταν δυνατό να προχωρήσει γιατί κατατέθηκαν στην αρμόδια Επιτροπή Υγείας την τελευταία στιγμή σωρεία απόψεων και προτάσεων από διάφορους φορείς και οργανισμούς. Διαφάνηκε ότι χρειάζεται περισσότερη διαβούλευση και διάλογος με όλους τους εμπλεκόμενους από το Υπουργείο Υγείας. Για παράδειγμα ο Οργανισμός Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας (ΟΚΥΠΥ) που είναι ο πλέον υπεύθυνος οργανισμός που θα φιλοξενήσει αυτή τη συνεργασία δεν ήταν καθόλου ενήμερος για το εγχείρημα. Το ίδιο και σε ό,τι αφορά το φορέα Πιστοποίησης Προγραμμάτων που στην ουσία είναι ο μόνος οργανισμός που θα δώσει τη σχετική διαπίστωση.
Στη συνέχεια αναφέρω κάποιους προβληματισμούς που είναι θεωρώ και χρήσιμοι και ωφέλιμοι για την όλη συζήτηση. Πανεπιστημιακό νοσοκομείο σε άλλες χώρες ονομάζεται ένα νοσοκομείο το οποίο αποτελείται από δραστηριότητες ενός Πανεπιστημίου (κυρίως Ιατρικής εκπαίδευσης και όχι μόνο) και συνδυάζει την παροχή υπηρεσιών σε ασθενείς με την προ-κλινική/ κλινική εκπαίδευση των φοιτητών. Δεν είναι στην ουσία θεσμοθετημένος όρος.
Τα κυπριακά νοσηλευτήρια αυτή την περίοδο λειτουργούν ως παροχέας εκπαιδευτικών υπηρεσιών σε Ιατρικές Σχολές. Πέραν τούτου δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα που ενδεχομένως το συγκεκριμένο νομοσχέδιο να οδηγεί σε διαφορετικές κατηγορίες γιατρών, πολλών ταχυτήτων γιατρούς που εργοδοτούνται στα δημόσια νοσηλευτήρια. Τονίζουμε την ιδιαίτερη σημασία να ληφθούν και οι απόψεις καθώς και η έγκριση του ΔΙΠΑΕ ως τον αρμόδιο φορέα Διαπίστευσης Προγραμμάτων καθώς και ότι ο νόμος δεν πρέπει να επεκτείνεται σε θέματα ακαδημαϊκής αξιολόγησης.
Τεράστιας σημασίας αποτελεί και το οικονομικό μέρος αυτής της συμφωνίας. Από τη νομοθεσία τα οικονομικά ελλείμματα για τα πρώτα πέντε χρόνια θα καλύπτονται από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ποιες παρενέργειες δημιουργούνται με την συγκεκριμένη νομοθεσία; Μήπως δημιουργείται εκ των πραγμάτων σύγκρουση αφού μέρος της κάλυψης από το κράτος θεωρητικά θα την καρπούνται οι Ιατρικές Σχολές; Δεν υπάρχει καν μελέτη οικονομικών επιπτώσεων.
Αυτά και άλλα πολλά αποτελούν σκέψεις και προβληματισμούς. Σε αυτή την κρίσιμη φάση που διανύουμε, η δημόσια υγεία και κατ επέκταση το Γενικό Σύστημα υγείας απαιτούν σταθερά και όχι μετέωρα βήματα, αλλά ούτε πειραματισμούς και ερασιτεχνικούς χειρισμούς. Η γνωσιολογική εμπειρία άλλων χωρών με επιτεύγματα στο τομέα μπορεί και πρέπει να ληφθεί υπόψη.
Εμείς, για την ώρα καλούμε όλους τους εμπλεκόμενους οργανισμούς, το αρμόδιο υπουργείο Υγείας και τον ΟΚΥΠΥ να προχωρήσουν άμεσα σε στελέχωση και να εξοπλίσουν τα δημόσια νοσηλευτήρια.
Ισχυρό ΓεΣΥ περνά μέσα από την δυνατότητα, την ικανότητα και επάρκεια των νοσηλευτηρίων μας να καταστούν θεωρητικά και πρακτικά η ραχοκολιά του ΓεΣΥ.
* Βουλευτής ΑΚΕΛ-Επαρχιακός Γραμματέας ΑΚΕΛ Λεμεσού.
