Το έσχατο σημείο κατάπτωσης, ατιμίας, διαφθοράς, στο οποίο οδήγησαν τον τόπο μας οι πάσης φύσεως και αποχρώσεως αγύρτες της σιχαμερής φάρας που μας καταδυναστεύει εδώ και εξήντα ολόκληρα χρόνια, φέρνει στη σκέψη τις εξαιρέσεις ανθρώπων με ήθος σε ανώτατα αξιώματα του χτες και του σήμερα, που μας δίνουν κουράγιο, ότι μπορούμε ακόμα να ελπίζουμε, ότι δεν είναι όλα χαμένα…
Πρώτος στη μνήμη του γράφοντος, ο κορυφαίος της Αριστεράς και της Κύπρου, Δήμαρχος Αμμοχώστου 1943-1953, Αδάμ Αδάμαντος. Αλλά και ο Δάσκαλος της δημοσιογραφίας και της αρετής Σταύρος Αγγελίδης, που επίσης μάς λείπει τόσο πολύ σ’ αυτούς τους φοβερά δύσκολους καιρούς… Και άλλοι, όπως ο αείμνηστος Τάσος Μητσόπουλος. Παλιά η γνωριμία μας και στενή η φιλία μας, τού εξέφραζα κάποτε, σε αφιέρωση που τού έκανα σε βιβλίο το οποίο του χάρισα, «την ευγνωμοσύνη μου γιατί μου δίνεις την ικανοποίηση και την παρηγοριά ότι υπάρχουν ακόμα πολιτικοί με ήθος στους οποίους η τόσο πολύ βασανισμένη μικρή πατρίδα μπορεί να προσβλέπει…». Όταν το πήρε μου τηλεφώνησε και με ευχαρίστησε, λέγοντάς μου κι αυτά που ακολουθούν: «Aν κρίνω πως δεν είμαι πια χρήσιμος στον τόπο μου, θα φύγω…». Δυστυχώς, έφυγε την ώρα που τον είχε μεγαλύτερη ανάγκη η πατρίδα. Tον Mάρτη του 2014 πριν κλείσει τα 49 χρόνια κι αφού, στο μεταξύ, είχε διατελέσει βουλευτής Λάρνακας, υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων, καθώς και υπουργός Άμυνας. Όταν εκλέχτηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο Nίκος Aναστασιάδης, το δεξί του χέρι Tάσος Mητσόπουλος, εκδήλωσε ενδιαφέρον να ηγηθεί της παράταξής του. Ήταν κατά παρασάγκας ο καλύτερος, αλλά… δεν έκανε γι’ αυτή τη δουλειά. Mπήκε και βγήκε άλλος που (καπάτσος όπως λέχθηκε και δικτυωμένος), έγινε, άνευ ανθυποψηφίου πρόεδρος του ΔHΣY. Eκλογή στην οποία είχε οπωσδήποτε και ο Aναστασιάδης την ανάμειξή του. Mού το επιβεβαίωσε ανώτατο στέλεχος του κόμματός του, σε συνάντηση που είχα μαζί του στις 4.2.2016, διευκρινίζοντας ότι δεν θα ’θελε να αναφερθεί τ’ όνομά του: «O Aβέρωφ είχε δημιουργήσει ένα κλίμα υπέρ του για την ανάδειξή του στην προεδρία του κόμματος, αλλά έβαλε και ο Nίκος το χεράκι του…». Kαι σχολιάζοντας την επισήμανσή μου ότι τον αδίκησε ο Aναστασιάδης: «Eίδα τον Mητσόπουλο δύο βδομάδες πριν τον θάνατό του, στο Xίλτον. Ήμασταν εκεί μαζί. Ένα τραύμα το είχε, από αυτό που είχε γίνει…».
Υπάρχουν και τώρα άνθρωποι που ξεχωρίζουν για το ήθος, την εμβρίθεια, την προσφορά, τη διορατικότητά τους, στους οποίους μπορούμε ακόμα να προσβλέπουμε. Όπως, για παράδειγμα, το πρώην μέλος της Διαπραγματευτικής Ομάδας του Κυπριακού, Τουμάζος Τσελεπής, αλλά και ο πρώην υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων, επίσης μέλος της Διαπραγματευτικής Ομάδας Κυπριακού, Μάριος Ηλιάδης, που οι δημόσιες παρεμβάσεις του πάνω σε πολύ σημαντικά θέματα, τοπικά και διεθνή, παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον. Πάντοτε προσεκτικός και τεκμηριωμένος, με απόψεις και προτάσεις που δίνουν λύσεις, ελπίδες, προοπτικές… Όπως στο ιδιαίτερα επίκαιρο άρθρο του «Περί ευρωπαϊκών αξιών ο λόγος», που δημοσιεύτηκε στον Τύπο 1/11/2020, μετά από τις θλιβερές αποκαλύψεις για τα του οίκου μας, από τον Αλ Τζαζίρα. Στο οποίο απευθύνεται με την αναγκαία αυστηρότητα προς τους δικούς μας ταγούς, αλλά και προς τους ανώτατους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τις δικές τους μεγάλες ευθύνες και συμφεροντολογικές συμπεριφορές έναντι της διεθνώς παρανομούσας Τουρκίας…
Ως πρώην υπουργός, πολίτης Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα λέει έξω από τα δόντια για τους «επίορκους πολιτειακούς αξιωματούχους και μέχρι μυελού οστέων διεφθαρμένους επαγγελματίες –δήθεν λειτουργούς της Δικαιοσύνης που διέσυραν το κύρος και την αξιοπιστία του κυπριακού κράτους», αλλά και για τις απαιτήσεις που έχουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα πράγματι εύστοχα που επισημαίνει ο Μάριος Ηλιάδης, μου θύμισαν κι αυτά που μου έλεγε ο ίδιος σε ανύποπτο χρόνο, πολύ πριν το αραβικό κανάλι προβεί στις αποκαλύψεις για το εμπόριο ευρωπαϊκών διαβατηρίων από την Κύπρο…: «Να θεσπίσουμε ως βάση για τη χορήγηση της κυπριακής υπηκοότητας την αριστεία σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης δράσης. Να τιμούμε νομπελίστες και άλλους άριστους που προέρχονται από τρίτες χώρες, εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Να τους προσφέρουμε τη δυνατότητα να αποκτήσουν το διαβατήριο της Κυπριακής Δημοκρατίας εάν το θελήσουν. Κριτήριο να είναι η αριστεία και όχι τα χρήματα».
* Μελετητής-συγγραφέας.
