Σε περιόδους οικονομικής κρίσης όπως αυτή που ζούμε σήμερα ένα από τα πολλά προβλήματα που αναφύονται στις επιχειρήσεις αφορά στη διαχείριση των συγκρούσεων ανάμεσα στο προσωπικό. Η σωστή διαχείριση των συγκρούσεων διατηρεί το καλό κλίμα στην εταιρεία η οποία απερίσπαστη θα μπορέσει να αντιμετωπίσει τα άλλα σοβαρότερα θέματα που έχει και τα οποία ασφαλώς σχετίζονται με την επιβίωση της. Στον οργανισμό θα πρέπει να υπάρχει επικοινωνία ώστε να αποφεύγονται οι συγκρούσεις οι οποίες μόνο καταστροφικά αποτελέσματα προκαλούν. Σίγουρα θα προκύψουν διαφωνίες αναφορικά με τη διαχείριση θεμάτων στον εργασιακό χώρο ωστόσο θα πρέπει να υπάρχει το γενικότερο κλίμα το οποίο θα τις καταπνίγει και θα επαναφέρει τον οργανισμό στην ομαλότητα. Θα πρέπει να δημιουργούνται όλες εκείνες οι προϋποθέσεις ώστε να μην υπάρχουν υποβόσκουσες κρίσεις οι οποίες να αποτελούν αφορμή για γενικότερη αναταραχή στον εργασιακό χώρο. Η σύγκρουση στον εργασιακό χώρο πέραν από την αναστάτωση που δημιουργεί, σπαταλά πόρους, δημιουργεί πόλωση και κλίκες μεταξύ των εργαζομένων, χάνεται η συνεργασία και η εμπιστοσύνη μεταξύ του προσωπικού. Πριν φθάσουν τα πράγματα στη σύγκρουση θα πρέπει να εντοπίζεται το πρόβλημα, να αξιολογούνται τα πράγματα, να αναζητούνται εναλλακτικές λύσεις και μέσα από διάλογο να καταβάλλεται προσπάθεια ώστε να εξευρεθούν οι καλύτερες επιλογές οι οποίες θα βοηθήσουν τον οργανισμό. Δεν είναι θέμα ποιου η άποψη θα υπερισχύσει, αλλά θα πρέπει πάνω απ’ όλα να υπερισχύσει το καλό της εταιρείας. Ενδεχομένως να χρειαστεί να γίνουν εκατέρωθεν υποχωρήσεις. Γιατί όχι, αφού το αποτέλεσμα θα είναι θετικό για τον οργανισμό. Μέσω παράθεσης επιχειρημάτων θα πρέπει να υπάρξει σχέση αμοιβαίου οφέλους. Η ανάπτυξη επικοινωνιακών δεξιοτήτων είναι πολύ σημαντική παράμετρος η οποία βοηθά στην πρόληψη τέτοιων συγκρούσεων. Επίσης θα πρέπει να επιδιώκεται η εξάσκηση διαπροσωπικών δεξιοτήτων και να γίνεται σύσταση συνεπειών για συμπεριφορές οι οποίες εκφεύγουν του εργασιακού πλαισίου της εταιρείας. Θα πρέπει να υπάρχει υπομονή και να γίνεται ξεχωριστή αξιολόγηση της κάθε περίπτωσης. Η καλή συνεργασία φέρνει πάντα θετικά αποτελέσματα, επίσης θα πρέπει να υπάρχει διαφάνεια, αντιμετώπιση όλων των μελών της ομάδας επί ίσοις όροις, η λήψη εισηγήσεων από όλους είναι επίσης αναγκαία. Η σύγκρουση θα πρέπει να αποφεύγεται και στις περιπτώσεις που είναι αναγκαία να γίνει, θα πρέπει να γίνεται με την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει κάποιο όφελος. Όταν η σύγκρουση προκαλείται από την άλλη πλευρά θα πρέπει να τη διαχειριστούμε και αυτό θα γίνει μεταξύ άλλων ανάλογα με το χαρακτήρα του ατόμου που το προκαλεί, με το χώρο που βρισκόμαστε, με τη θέση εργασίας και αν το θέμα μας αφορά ή όχι. Σε περιόδους οικονομικής κρίσης τέτοια φαινόμενα είναι αυξημένα.
Σε χώρους εργασίας υπάρχουν διαφωνίες, τσακωμοί και συγκρούσεις. Τα πράγματα οδηγούνται σε αυτό το σημείο λόγω του γενικότερου κλίματος το οποίο υποβοηθά αυτές τις καταστάσεις. Επικρατεί το προσωπικό συμφέρον και το εγώ είναι πάνω από το εμείς και το γενικότερο καλό. Τα παράπονα και οι μεμψιμοιρίες για το εργασιακό περιβάλλον, για τις αδικίες που γίνονται ή για τα αρνητικά που υπάρχουν, καμία αναφορά για ευχάριστα που ενδεχομένως υπάρχουν, δημιουργούν ένα μείγμα το οποίο ευνοεί τις συγκρούσεις και γενικά προωθεί την τοξικότητα. Η ψυχολογία του προσωπικού πέφτει στο ναδίρ και πολύ συχνά ακούς από εργαζομένους που βρίσκονται σε τέτοιο περιβάλλον ότι μόλις τους δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία θα ανοίξουν την πόρτα και θα φύγουν για άλλη επαγγελματική στέγη.
*Δημοσιογράφος -κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου Δίκαιο της Ε.Ε στις επιχειρήσεις.
