«Αυτό που αναμενόταν να κάνει ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β’, μετά την επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του», έγραφα στο προηγούμενό μου άρθρο, «ήταν να νικήσει πρώτα μέσα του τη φιλοδοξία και το πείσμα», κυρίως δε το πείσμα, γιατί η ισχυρογνωμοσύνη, η οποία συνιστά εγωιστική επιμονή, βλάπτει πάντοτε αυτόν που την έχει. Και συνέχισα: «Αυτό που αναμενόταν ήταν η παραίτησή του και η απόσυρση του στη μονή της μετα-νοίας του». Όταν προ ημερών έγραφα αυτά, δεν είχα υπόψη μου όσα γνώστηκαν στη συνέχεια, τα οποία αφορούσαν στα δύο γράμματα του Αρχιεπισκόπου προς τον Πατρι-άρχη Μόσχας (26 Ιουλίου 2018) και προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη (20 Οκτωβρίου 2020), τα οποία δικαιολογημένα ξεσήκωσαν θύελλα αντιδράσεων, εξαιτίας των αντιφατικων θέσεων που διατύπωσε σ’ αυτά, σε σχέση με το λεγόμενο Ουκρανικό ζήτημα.
Ενώ, λοιπόν, αναμέναμε από τον Αρχιεπίσκοπο να προβεί σε ουσιώδεις και πειστι-κές «διορθωτικές κινήσεις», με έκπληξη τον ακούσαμε να δηλώνει μέσω της τηλεοράσεως του ΡΙΚ1, ότι «Ουδόλως αναιρώ όσα είπα το 2018», όσα δηλαδή περιέχονταν στο γράμμα που απέστειλε τότε στον Πατριάρχη της Μόσχας. Αγνοεί, φαίνεται, ότι όσα είπε τότε εκτίθενται στο γράμμα που απέστειλε στον Πατριάρχη Μόσχας και ότι αυτά πέρασαν ήδη στις δέλτους της Ιστορίας, διότι scriptamanent. Συγκρίνοντας δε αυτά με όσα έγραψε προς τον Οικουμενι-κό Πατριάρχη, μόλις δυόμισι χρόνια μετά, διερωτήθηκα, αν αυτά τα δύο έγγραφα προ- έρχονται από τον ίδιο συντάκτη και εάν ναί, από ποιές σκέψεις ο Αρχιεπίσκοπος παρεκι-νείτο τότε και τι είχε τώρα κατά νουν, όταν προέβαινε στη σχετική δήλωση που μεταδό-θηκε από την τηλεόραση. Είναι όντως τόσο εκ διαμέτρου αντίθετα όσα εξέθεσε στα γράμ-ματά του προς τους δύο Πατριάρχες, ώστε, ακόμη και η γνωστή αγιογραφική φράση «καθόσον απέχουσιν ανατολαί από δυσμών» (Ψαλ. 102,12) να μην ειναι ικανή να αποδώσει επακριβώς την αντιφατικότητα που υπάρχει ανάμεσα στα δύο αυτά κείμενα. Αρκεί να διαβάσει κανείς τα ρηθέντα γράμματα του Αρχιεπισκόπου, προς τους δύο Προκαθημέ-νους, τα οποία αναρτήθηκαν μάλιστα και στο Διαδίκτυο. Κι όμως ο ίδιος δηλωσε ότι «δεν αναιρεί όσα είπε το 2018»!
Στο γράμμα του προς τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο, το 2018, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β’, τόνισε εμφαντικά: «Η Εκκλησία της Κύπρου ουδέποτε θα αποστεί από της θέσεως την οποία πολλάκις σας έχουμε εκθέσει, ότι δηλαδή θα στηρίξει με όλες της τις δυνάμεις τη θέση της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρωσίας ως προς το λεγόμενο ζήτημα της Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία». Όμως μόλις δυόμισι χρόνια μετά, ο ίδιος άνθρωπος,αναιρώντας όσα γραπτώς δήλωνε προς τον Ρώσο Πατριάρχη, έγραφε προς τον Οικουμε-νικό Πατριάρχη: «Εν τούτοις ορών(;) το ατελέσφορον των προσπαθειών μου μετά πολλήν προσευχήν και περισυλλογήν απεφάσισα, όπως κατά την πρώτην υπ’ εμού τελεσθησομένην θείαν Λειτουργίαν μνημονεύσω του νέου Προκαθημένου της Ουκρανικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, Μητροπολίτου κ. Επιφανίου, συμφώνως και προς την Υμετέραν εκφρασθείσαν επιθυμίαν». Όπως είναι γνωστό, κατά το συλλείτουργο που τελέστηκε στην Ιερά Μονή της Χρυσορρογιάτισσας, το Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2020, και κατά το οποίο ο Αρχι-επίσκοπος προέβη στη χειροτονία του Ηγουμένου Παγκρατίου σε Χωρεπίσκοπο Αρσινό-ης, αφού αυτοβούλως περιέλαβε στα Δίπτυχα της Εκκλησίας Κύπρου, μνημόνευσε τον Επιφάνιο ως Προκαθήμενο της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας. Με την αντιδε-οντολογική και αντιεκκλησιαστική αυτήν ενέργειά του ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου αναί-ρεσε όσα έγραφε, το 2018, προς τον Πατριάρχη Μόσχας, τον οποίο, όπως προανέφερα, εβεβαίωνε τότε ότι «Η Εκκλησία της Κύπρου ουδέποτε θα αποστεί από της θέσεως την οποία πολλάκις Σας έχουμε εκθέσει…». Και όμως τώρα δηλώνει ότι «Ουδόλως αναιρώ όσα είπα το 2018»!
Από τη δήλωση του αυτήν και από την απόφασή του να ενεργήσει αντίθετα προς ρητές σχετικές Κανονιστικές Διατάξεις ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β’ δεν μπορεί πλέον να παραμείνει επικεφαλής της Εκκλησίας της Κύπρου. Την έχει εκθέσει ανεπα-νόρθωτα. Όσο εξακολουθεί να παραμένει στη θέση αυτή, δεν μπορεί κανείς να νιώθει ήσυχος για το μέλλον της Εκκλησίας μας. Πολύ περισσότερο η Ιερά Σύνοδος, την οποία αγνόησε με όσα έγραψε, έκανε και είπε τον τελευταίο καιρό. Καταπάτησε ουσιώδη διά-ταξη του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας μας, σύμφωνα με τον οποίον, «η ρύθμιση των σχέσεων της Εκκλησίας της Κύπρου μετά των άλλων Ορθοδόξων Εκκλησιών, των Ετε-ροδόξων Εκκλησιών και Ομολογιών και των λοιπών Θρησκευμάτων» είναι Αποκλειστική Αρμοδιότητα της Ιεράς Συνόδου (Βλ. άρθρο 7, §2). Και όμως, όπως ο ίδιος δήλωσε, μόνος του αποφάσισε για την αναγνώριση του Επιφανίου ως Προκαθημένου της Ουκρανικής Εκκλησίας, κατ’ αθέτησιν των όσων βεβαίωνε τον Ρώσο Πατριάρχη. Και την απόφαση του αυτή δεν κοινοποίησε προηγουμένως σε κανένα! Έτσι αντιλαμβάνεται ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄τον ρόλο του σε σχέση με το Συνοδικό σύστημα διοικήσεως της Εκκλησί-ας.
Αυτός είναι ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος Κύπρου!
* Διδάκτωρ Θεολογίας, πρ. Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης – apapavassiliou@cytanet.com.cy
