Η συμφωνία Ελλάδας – Αιγύπτου έρχεται την κατάλληλη στιγμή. Από τον χάρτη που είδε το φως της δημοσιότητας είναι σαφές ότι η εν λόγω  συμφωνία διεμβολίζει με εμφατικό τρόπο το τουρκολιβυκό σύμφωνο, ενώ ενισχύει διαπραγματευτικά την Αθήνα έναντι της Άγκυρας στο σενάριο που οι διερευνητικές συνομιλίες οδηγηθούν σε διαπραγματεύσεις. Μάλιστα, θα είναι δύσκολο για την τουρκική πλευρά να επικαλεστεί τη συμφωνία Αθήνας – Καΐρου για να τορπιλίσει τον διάλογο, όταν αυτή επιχείρησε να δημιουργήσει τετελεσμένα με μια παράνομη συμφωνία με τον Σάρατζ.

Σημειώνεται πως εφικτή ήταν μόνο μια συμφωνία τμηματικής οριοθέτησης και όχι συνολικής. Αυτό δεν σημαίνει ότι η σημερινή συμφωνία είναι οριστική. Κάλλιστα, πρέπει να υπάρχει πρόνοια διεύρυνσής της όταν το κρίνουν κατάλληλο τα δυο μέρη ώστε να συμπεριληφθούν και τμήματα πέραν του 28ου μεσημβρινού, συμπεριλαμβανομένου του Καστελόριζου.

Επίσης, πρέπει να δούμε την επήρεια που προκύπτει για τα ελληνικά νησιά και τη δυνατότητα και άλλων αντίστοιχων οριοθετήσεων στο μέλλον. Αλλά, για την ώρα, η Αθήνα κατάφερε να δημιουργήσει μια νομική διαφορά έναντι του συμφώνου Άγκυρας – Τρίπολης και μάλιστα με την πλάστιγγα του Δικαίου της Θάλασσας να γέρνει σαφώς στην πλευρά μας. Άρα, αν το επιθυμεί η Τουρκία μπορεί να συνηγορήσει στην από κοινού προσφυγή στη Χάγη για να κριθούν οι δυο συμφωνίες. 

Επίσης, καθοριστικής σημασίας είναι η τάχιστη κύρωση της συμφωνίας από τα δύο κοινοβούλια ώστε κατόπιν να κατατεθεί επίσημα στον ΟΗΕ και να πρωτοκολληθεί, ενώ οκτώ μήνες μετά δεν έχει ολοκληρωθεί η αντίστοιχη διαδικασία του παράνομου τουρκολιβυκού συμφώνου.

Εξίσου σημαντική θα είναι η διεθνής υποστήριξη στη μοναδική, κανονική συμφωνία οριοθέτησης στην εν λόγω περιοχή. Μια συμφωνία που ήταν αποτέλεσμα εντατικών διαβουλεύσεων (τους τελευταίους μήνες) και προϊόν ενός λειτουργικού και αποδοτικού για τα εθνικά συμφέροντα συμβιβασμού. Όχι προϊόν εξαναγκασμού, πέρα από κάθε έννοια του Διεθνούς Δικαίου, όπως η συμφωνία Τουρκίας – κυβέρνησης της Τρίπολης.

Τέλος, μόνο με μια συμφωνία με ένα όμορο κράτος και δη το μεγαλύτερο αραβικό κράτος του κόσμου, διασφαλίζονται και κατοχυρώνονται περαιτέρω τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Και αυτό παρότι η Τουρκία επιχείρησε να αποσπάσει την υπογραφή της Αιγύπτου, έχοντας μάλιστα κατά τη διακυβέρνηση των Αδελφών Μουσουλμάνων το 2013 φτάσει μια ανάσα από τη σχετική συμφωνία, προσφέροντας περίπου 20-25% παραπάνω ΑΟΖ στο Κάιρο.

*Ο Κωνσταντίνος Φίλης είναι εκτελεστικός διευθυντής ΙΔΙΣ. Κυκλοφορεί το βιβλίο του «Η Ελλάδα στη γειτονιά της». Πηγή: ingr.