Οι εντυπώσεις αποτελούν πολλές φορές παραπλανήσεις της προπαγάνδας ή κέρδη των συμφερόντων. Είναι απότοκα των οργανωμένων επιδιώξεων που αποσκοπούν στην επιβολή φόβων που αδρανοποιούν τη μάζα. Και οι κυβερνήσεις υποχρεούνται να διαλύουν τους συναισθηματισμούς του άλογου όχλου και των προπαγανδιστών. Επί παραδείγματι τους ισχυρισμούς περί υπεροπλίας του εχθρού σε ώρες κρίσεως, που είναι έωλοι στις υπαγορεύσεις των ιστορικών δεδομένων. Διότι η υπεροπλία, έστω και αν υπάρχει σε αριθμητικά ποσοστά, δεν συνιστά απαράβατο αξίωμα στην έκβαση των αναμετρήσεων. Και ιδού διατί:

>>Αν οι Αθηναίοι του 490 π.Χ. τρομοκρατούνταν στη θέα των περσικών στρατιών, θα σήκωναν τα χέρια και θα παραδίδονταν στον εισβολέα. Οι Πέρσες ήταν συγκριτικά εξαπλάσιοι σε αριθμούς πολεμιστών. 55 χιλιάδες, έναντι δέκα χιλιάδων. Η υπεροπλία του εχθρού σε εντυπώσεις αδιαμφισβήτητη. Και όμως το αποτέλεσμα της μάχης του Μαραθώνα ήταν αντίθετο των υπαγορεύσεων της λογικής. Οι δέκα χιλιάδες, στρατηγούντος του Μιλτιάδη, συνέτριψαν τις 55 χιλιάδες υπό τους Δάτιν και Αρταφέρνην! Είχαν δε απώλειες οι Έλληνες 192 πολεμιστές και οι Πέρσες 6 χιλιάδες! 

>>Δέκα χρόνια μετά, στα νερά της Σαλαμίνας,- επανελήφθη η ίδια έκβαση του γεγονότος της 29ης Αυγούστου 480 π. Χ. Οι Έλληνες με ναύαρχο τον Θεμιστοκλή, παρέταξαν 310 τριήρεις και οι Πέρσες 1.207. Οι απώλειες των Ελλήνων 40 πλοία και των Περσών 200. Τα ίδια παρατηρούνται όταν καταναυμάχησαν οι Έλληνες με τον Κίμωνα, τον Αριστείδη και τον Παυσανία (478 π.Χ.) στα νερά  μας τον περσικό στόλο. Και στη ναυμαχία της Μυκάλης (27 Αυγούστου 479 π.Χ.) με αντιπάλους τον Λεωτυχίδη και τον Τιγράνη όταν απελευθερώθηκε η Ιωνία. Και το 450 π.Χ. όταν ο Κίμων κι ο Αναξικράτης καταναυμάχησαν στην Πάφο τους Κίλικες και τους Φοίνικες. 

>>Στα Βυζαντινά χρόνια μαρτυρούνται οι νίκες εναντίον των Αβάρων και των Σλάβων (7.8.626), εναντίον Αράβων (15.8.718), και στην Επανάσταση (1821-1829) με τα μικρά πλοία του Κανάρη, του Μιαούλη και των άλλων μπουρλοτιέρηδων εναντίον των τουρκικών υπεροπλιών. Στο Ναυαρίνο (8.10. 1827), Τούρκοι και Αιγύπτιοι παρέτασσαν 80 πλοία και Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία 27. Ο εχθρός συνετρίβη…

>>Στα νεότερα χρόνια 1912-13, τα πολεμικά γεγονότα παρέχουν ισχυρά δείγματα συντριβής του αντιπάλου Τούρκου, όχι λόγω υπεροπλίας, αλλά ναυτικής παράδοσης και νοητικής και ηθικής ανωτερότητας. Ο ναύαρχος Παύλος Κουντουριώτης συνέτριψε τον εχθρό στις ναυμαχίες της «Έλλης» (3/16 Δεκεμβρίου 1912)και Λήμνου (5/18 Ιανουαρίου 1913), αντιμετωπίζοντας με ιστορική αποφασιστικότητα τα τουρκικά κόλπα με το «Χαμιδέ» που περιπολούσε στο Αιγαίο, κτυπούσε κι εξαφανιζόταν. Ο Κουντουριώτης, όρθιος στο μπαλκόνι της γέφυρας του θωρηκτού «Αβέρωφ», ανάγκασε τους Τούρκους να καταφύγουν στον Ελλήσποντο αποζητώντας τη σωτηρία. Ύψωσε το σήμα «Ζ» που σήμαινε ότι αποκτούσε ανεξαρτησία κινήσεων και με «πάσαν ταχύτητα όρμησε εναντίον της ναυαρχίδας «Χαϊρεντίν Βαρβαρόσσας» τρέποντάς την σε φυγή. Κι όταν ο βασιλιάς Γεώργιος Α΄ του παρετήρησε ότι δεν μπορεί να εκθέτει σε κινδύνους τα πολεμικά πλοία, ο Κουντουριώτης του απάντησε πως τα πολεμικά πλοία δεν είναι «διά στολισμόν», αλλά προορισμένα να κινδυνεύουν και εν ανάγκη να καταστρέφονται! Ιστορική και η φράση του Κουντουριώτη στη ναυμαχία της Λήμνου: «Με την δύναμιν του Θεού… πλέω μεθ’ ορμής ακαθέκτου και με την πεποίθησιν της νίκης εναντίον του εχθρού του Γένους». Και ενδεικτική η περιγραφή του Σ. Δούσμανη για την πλεύση είδους μαιάνδρου του «Αβέρωφ» που κυνηγούσε τα εχθρικά πλοία σαν «μαντρόσκυλο» για να τα κλείσει στο μαντρί! Εξάλλου είναι πασίγνωστες οι ηρωϊκές εξορμήσεις των Ελλήνων στην Επανάσταση ώστε να παρέλκουν περαιτέρω αναφορές. 

Αυτά τα γεγονότα της ναυτικής ιστορίας μας στα πλαίσια των διαδραματιζομένων στους καιρούς μας και της τακτικής των Τούρκων να ψεύδονται χάριν εσωτερικών εντυπώσεων στα άσχετα πλήθη των μαζών. Επαναλαμβάνουν τις περιορισμένες σε αριθμούς, σε κινήσεις στο πέλαγος, όπως του «Χαμιδιέ» και κοροϊδεύουν τον κόσμο ψευδόμενοι, σε απέλπιδα προσπάθεια να εξαπατήσουν τον όχλο. Η φρεγάτα «Λήμνος» εμβόλισε το «Κεμάλ Ρέις», προ ημερών, προκαλώντας του πρυμναίο ρήγμα 3 μέτρων, αλλά ο Ερντογάν διατείνεται το αντίθετο. Το ίδιο και για τις έρευνες του «Ορούτς Ρέις», που έπλεε ανοίγοντας και κλείνοντας τα ηχητικά του και άρα δεν διενεργούσε έρευνες! Αλλά η υπερφίαλη προπαγάνδα περί άλλα τυρβάζει και οι επαΐοντες καγχάζουν…

Το παραπλανητικό ψεύδος και η προπαγάνδα είναι γεγονότα που ίσως να δημιουργούν εντυπώσεις αλλά αυτές είναι προσωρινές. Τα ψεύδη έχουν κοντά ποδάρια. Είναι μπούμερανγκ όπως επισημαίνει ο τηλεβόας της ιστορίας. Τελικά η ιστορία προκαλεί τη γελοιοποίηση εκείνου που τα διαδίδει. Και ναι μεν ο όχλος μπορεί να παρασύρεται από την οποιαδήποτε προπαγάνδα, αλλά η αμείλικτη ιστορία αποκαλύπτει την απάτη που συνιστά τη διάρκεια των γεγονότων και την καταδίκη των απατεώνων. Όσο και αν επαίρεται ο ψεύτης, παραποιώντας την πραγματικότητα, τελικά τον συλλαμβάνει και τον εξευτελίζει η Δίκη και η Νέμεση αναλαμβάνει τα περαιτέρω.

 ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΑΔΕΚΑΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ 

Επισημαίνεται η θλιβερή έκβαση της Μικρασιατικής τραγωδίας του ’22. Οι Τούρκοι καυχησιολογούν ότι τον Αύγουστο του 1922 «έριξαν τους Έλληνες στη Θάλασσα». Αλλά η αδέκαστη ιστορία διαιωνίζει την αλήθεια, ότι την καταστροφή επέφερε η προδοσία των μέχρι πρότινος συμμάχων, η τακτική των Γερμανών στρατηγών που κατεύθυναν το ειδεχθές ιστορικό έγκλημα από το Γενικό Επιτελείο (Σνένελντοφ) και ιδιαίτερα από τη διοίκηση της κατακρεουργούμενης Σμύρνης (Λίμαν φον Σάντερς), τα κανόνια των Ρώσων, η ιταλική παρασπονδία με τον Κεμάλ και η βλακεία των κατ’ ατυχή συγκυρία βασιλικών, που κατάφεραν να υπερισχύσουν των εκλογών της 1ης Νοεμβρίου 1920 και να εξουδετερώσουν πολιτικά τον «αρχιτέκτονα της Ελλάδος των δύο ηπείρων και των πέντε θαλασσών», τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Που ενώ εκείνος μαχόταν στις συμμαχικές διασκέψεις των Παρισίων για τα δίκαια και τα οράματα του Γένους, εκείνοι επεστράτευαν το ψεύδος και την κομματική προπαγάνδα, για να κατευθύνουν εκμεταλλευόμενοι τη μάζα. Μήπως και στην Κύπρο δεν έγιναν τα ίδια; Η πατρίδα προδόθηκε από τη Χούντα και τα απεσταλμένα στην προδομένη γη όργανά της, που εγκατέλειπαν τα πεδία των μαχών τρεπόμενα εις φυγήν προ των ορδών επιδρομής. Και η Κύπρος κατελήφθη σχεδόν αμαχητί και οι εχθροί το γνωρίζουν. Και οι ισχυρισμοί τους θα κεραυνοβολούνται κατά κράτος εις τον αιώνα.

Η δύναμη που τελικά κυριαρχεί στην ιστορία είναι η αλήθεια. Και η αλήθεια τελικά υπερισχύει των απατηλών εντυπώσεων της ψευδολογίας. Ας μην απατώνται οι πεπλανημένοι που επωμίζονται τον εξευτελισμό των πολιτικών απατεώνων. Η ανελέητη πραγματικότητα πάντα σχίζει τις μάσκες και αποκαθιστά τη διαύγεια της αλήθειας.