Η σταδιακή μείωση των γεννήσεων στην Κύπρο δεν είναι τυχαία, ούτε αναίτια. Είναι προφανώς άρρηκτα συνδεδεμένη και με το εθνικό, αλλά και με το κοινωνικό –οικονομικό γίγνεσθαι των τελευταίων δεκαετιών. Ένα μεγάλο μέρος της γενιάς, από την οποία η κοινωνία μας αναμένει να ανανεώσει, ως θα έπρεπε, με πολλά παιδιά τον πληθυσμό του τόπου μας, έχει εγκλωβιστεί (την έχουμε εγκλωβίσει) σε ένα σωρό σοβαρά προβλήματα! Είναι η γενιά των 500 ευρώ. Είναι η γενιά των των κορνιζαρισμένων στον τοίχοπτυχίων και μεταπτυχιακών διπλωμάτων! Είναι η γενιά την οποία μορφώσαμε για να πάρει την κοινωνία ένα βήμα πιο μπροστά, όμως δηλώνει άνεργη ή εργάζεται με εξευτελιστικούς όρους, απλώς για την καθημερινή επιβίωση. Είναι η γενιά που, αν δεν έχει γονέα, γιαγιά ή παππού να προσφέρουν γενναιόδωρα το χαρτζιλίκι τους- και όχι μόνο- κάποια παιδιά ούτε κατά διάνοια δεν δύνανται να έχουν στέγη ή άλλα στοιχειώδη αγαθά για το προς το ζην! Είναι η γενιά που μεγάλωσε μέσα στη μόνιμη αβεβαιότητα της μοιρασμένης μας πατρίδας και των συνεχών απειλών για διχοτόμηση και βίωσε παράλληλα τις δραματικές επιπτώσεις καθώς και την οικονομική αβεβαιότητα που δημιούργησαν μια σειρά από οικονομικά σκάνδαλα, όπως του Χρηματιστηρίου, της λεηλασίας και του σκανδαλώδους κλεισίματος της Λαϊκής Τράπεζας, του κουρέματος των καταθέσεων από τις μεγάλες τράπεζες, της φούσκας και του ξεφουσκώματος των ακινήτων, του ξεπουλήματος του Συνεργατισμού, των τόσων και τόσων αχρειοτήτων που στιγμάτισαν τη ζωή του δύσμοιρου τόπου μας.
Για να μπορέσεις να κάνεις οικογένεια και παιδιά είναι απαραίτητο να νιώθεις ασφάλεια, να αισθάνεσαι στέρεο το έδαφος κάτω από τα πόδια σου και να έχεις εμπιστοσύνη προς το μέλλον και τις προοπτικές. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που χώρες με ψηλό δείκτη ευημερίας στην Ευρώπη, όπως η Σουηδία, η Νορβηγία, η Δανία και άλλες, έχουν ψηλό δείκτη γεννητικότητας, ενώ σε χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, όπως είναι η Βουλγαρία και η Ελλάδα, η υπογεννητικότητα επίσης αυξάνεται ανησυχητικά.
Για να αναχαιτιστεί η γήρανση του πληθυσμού και να αυξηθούν οι γεννήσεις, είναι ανάγκη να γίνουν ριζικές αλλαγές σε πολλά επίπεδα. Πρωτίστως όμως πρέπει να γίνουν παραδοχές λαθών και αδυναμιών και να υπάρξει ουσιαστική διαφοροποίηση στις νοοτροπίες, στον τρόπο σκέψης και αντιμετώπισης των πολιτών από την Εξουσία και την Πολιτεία. Η νεολαία πρέπει να μπει στο επίκεντρο και να γίνει πρωταγωνιστής, όχι κομπάρσος.
Είναι απαραίτητο η νεολαία και ο πολίτης να αποτελέσουν το επίκεντρο του ενδιαφέροντος, να στηριχθούν τα πιο ευάλωτα στρώματα της κοινωνίας και αφεθούν στην άκρη οι πολιτικοί ακροβατισμοί και οι λαϊκισμοί που δημιουργούν εφέ για πρόσκαιρα πολιτικά οφέλη, όμως, επί της ουσίας, είναι μακροπρόθεσμα αντιπαραγωγικές και επιβλαβείς πρακτικές.
Για την ημικατεχόμενη Κύπρο η αύξηση των γεννήσεων είναι θέμα επιβίωσης. Οι λόγοι είναι πασιφανείς. Ας υπάρξει ένας προβληματισμός και κυρίως ας γίνουν οι σωστές ενέργειες για να κερδίσουμε, πριν είναι αργά, αυτό το δύσκολο στοίχημα.
Ως Νεολαία του Δημοκρατικού Κόμματος Λεμεσού αναμένουμε από την πολιτεία ότι θα δείξει περισσότερη ευαισθησία και θα προχωρήσει στον άμεσο επανασχεδιασμό μιας νέας δημογραφικής πολιτικής, με τη δημιουργία υποδομών και τη λήψη όλων των αναγκαίων κοινωνικών μέτρων για τη στήριξη της οικογένειας, τα οποία θα ξεκινούν από τη μέρα γέννηση του παιδιού, τη μόρφωση, μέχρι την ενηλικίωση του και την είσοδο του στην παραγωγική διαδικασία.
* Οικονομολόγος – MSc Φοιτητής στις Διεθνείς Σχέσεις, τη Στρατηγική και την Ασφάλεια-Γραμματέας Νεολαίας Δημοκρατικού Κόμματος Λεμεσού.
