Το είπαμε και άλλοτε, το ξαναλέμε για μια, ακόμη, φορά και τώρα. Σε αυτόν τον μικρό τόπο, που ακούει στο όνομα Κύπρος, συμβαίνουν όλα του κόσμου τα στραβά και τα ανάποδα. Για του λόγου το αληθές, θα παρουσιάσουμε μια σχετική χαρακτηριστική περίπτωση, που βγάζει… μάτι και έχει να κάνει με το ΑΚΕΛ, το δεύτερο σε εκλογική δύναμη πολιτικό κόμμα της μικρής μας πατρίδας.
Οι ηγέτες του ΑΚΕΛ επιμένουν πως το κόμμα, του οποίου ηγούνται, διαφέρει από τα υπόλοιπα κόμματα της Κύπρου, επειδή πρόκειται, τάχα, για ένα προοδευτικό και αριστερής ιδεολογίας κόμμα, που αγωνίζεται με όλες του τις δυνάμεις για τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου, οπωσδήποτε ειρηνικού και δημοκρατικού. Κύρια γνωρίσματα αυτού του κόσμου η ισονομία και η δικαιοσύνη, με τους πολίτες να είναι πλήρως εξασφαλισμένοι όσον αφορά στον οικονομικό τομέα και όχι η εκμετάλλευση του ενός από τον άλλον.
Δυστυχώς, η θεωρία, συνηθίζουμε συχνά να λέμε, απέχει παρασάγγας από την πραγματικότητα. Για όσους θέλουν αποδείξεις και ονόματα, τα παρακάτω αποδεικνύουν περίτρανα την αλήθεια των λεγομένων μας. Έτσι, όπως όλοι γνωρίζουν, σήμερα, στην Κύπρο, η εξουσία βρίσκεται στα χέρια της Δεξιάς, ενώ το ΑΚΕΛ περιορίζεται στον ρόλο της αντιπολίτευσης. Χωρίς άλλο, για τους Έλληνες της Κύπρου μέγα και κυρίαρχο θέμα ήταν, και εξακολουθεί να παραμένει, το εθνικό. Και ενώ σε όλες τις χώρες του κόσμου οι θέσεις της αντιπολίτευσης είναι πιο διεκδικητικές και πιο απαιτητικές από αυτές της Κυβέρνησης, στον τόπο μας συμβαίνει εντελώς το αντίθετο. Χωρίς δεύτερη σκέψη, όλοι αναγνωρίζουν και παραδέχονται ότι το ΑΚΕΛ είναι το πλέον ενδοτικό κόμμα του τόπου αναφορικά με την αντιμετώπιση του εθνικού μας θέματος και, το χειρότερο, είναι έτοιμο να αποδεκτεί ό,τι απαιτήσουν, έστω και παράλογο, οι Τούρκοι. Στις άλλες χώρες της οικουμένης, σε περιπτώσεις διαφοράς με άλλο κράτος, η αντιπολίτευση σκίζει τα ιμάτιά της για να πιέσει την Κυβέρνηση της χώρας να διεκδικήσει και να πάρει όσον το δυνατόν περισσότερα. Στην Κύπρο, το ΑΚΕΛ σκίζει τα ιμάτιά του για να αναγκάσει την Κυβέρνηση να προβαίνει σε συνεχείς υποχωρήσεις και να προσφέρει όσον το δυνατόν περισσότερα στους Τούρκους. Είναι, ακόμη και σήμερα, το μοναδικό κόμμα που τάσσεται υπέρ της πολιτικής του κατευνασμού, μολονότι αυτή απέδωσε μηδαμινά αποτελέσματα και, μάλιστα, σε μια διάρκεια διαπραγματεύσεων που κράτησε σαράντα έξι ολόκληρα χρόνια. Το δήθεν προοδευτικό και δημοκρατικό ΑΚΕΛ, το κόμμα που έκανε και κάνει παντιέρα του την ισονομία και την ισοπολιτεία, χωρίς τσίπα ντροπής τάσσεται υπέρ ενός ρατσιστικού, αντιδημοκρατικού και αντιευρωπαϊκού εκλογικού συστήματος, που ακούει στο όνομα της «εκ περιτροπής προεδρίας». Ασφαλώς, απορείς και εξίστασαι, όταν βλέπεις, ιδίοις όμμασι, ότι ένα αριστερό κόμμα είναι έτοιμο να αποδεχτεί να εκλέγεται, ελέω συντάγματος και όχι λόγω πλειοψηφίας, Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ένας Τούρκος, μια φορά στα τρία χρόνια, ο οποίος θα εκλέγεται αποκλειστικά από τους Τουρκοκυπρίους, ήτοι από το 18% του συνόλου του πληθυσμού της νήσου. Και ‘συ αναφωνείς. Οποία δημοκρατία!
Και ακόμη, οι σύντροφοι αποδέχονται την άσκηση του δικαιώματος της αρνησικυρίας από τους Τουρκοκυπρίους, και, μάλιστα, σε όλα τα θέματα που θα αφορούν στην κεντρική Κυβέρνηση. Ασφαλώς, με τέτοιες προϋποθέσεις δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντης για να προβλέψει ότι το νέο κράτος δεν θα μπορεί να λειτουργήσει, αλλά θα διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη με το πρώτο φύσημα του ανέμου.
Είναι τοις πάσι γνωστό ότι οι ηγέτες του ΑΚΕΛ είναι οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της λύσης που ονομάζεται Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Φτάνουν, μάλιστα, στο σημείο να διακηρύσσουν ότι όσοι εναντιώνονται σε αυτήν προωθούν εμπράκτως τη διχοτόμηση της νήσου. Και εσύ, με τη σειρά σου, διερωτάσαι κατά πόσο, ανάμεσα στους προωθητές της διχοτόμησης, οι σύντροφοι περιλαμβάνουν και το αδελφό κομμουνιστικό κόμμα της Ελλάδας (ΚΚΕ), το οποίο, εδώ και καιρό, αποκήρυξε δημόστα αυτό το είδος της λύσης.
Εκτός τούτου, αυτομάτως έρχεται στο μυαλό σου και η θέση που πήρε το ΑΚΕΛ, το οποίο, έστω και με το στανιό του, απέρριψε το σχέδιο Ανάν-Χάνεϊ στο δημοψήφισμα του 2004. Επρόκειτο για ένα σχέδιο που το περιεχόμενό του ανταποκρινόταν στα πλαίσια της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Αν με αυτήν τους την ενέργεια οι σύντροφοι προώθησαν στην πράξη τη διχοτόμηση, ας αποφασίσουν οι ίδιοι. Ασφαλώς, με την απόρριψη του σχεδίου Ανάν-Χάνεϊ η Κύπρος δεν μετατράπηκε σε τουρκικό προτεκτοράτο. Όσον αφορά, τώρα, στη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, μια είναι η αλήθεια. Θα οδηγήσει στη διχοτόμηση και, μάλιστα, με τη δική μας υπογραφή!
* Φιλόλογος
