Αποτελεί πλέον γεγονός και πραγματικότητα ότι η Τουρκία αποθρασύνεται συνεχώς και προκαλεί τόσο τους γείτονές της όσο και τη διεθνή κοινότητα. Οι πολιτικές της βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με το Διεθνές Δίκαιο, το Δίκαιο της Θάλασσας και τα κυριαρχικά δικαιώματα κάθε χώρας. Επιδιώκει εν είδει πειρατή, διά της πολιτικής των κανονιοφόρων, να επιβάλει το δικό της δίκαιο, το δίκαιο της πυγμής, το δίκαιο του ισχυρού. Συμπεριφέρεται στην ουσία και στην πράξη σαν ένας χωροφύλακας της περιοχής που με τον δικό της καταστατικό χάρτη οριοθετεί τους «Κανονισμούς λειτουργίας» της ευρύτερης περιοχής. 

Έχει ανοίξει και διατηρεί μέτωπα παντού. Η πατρίδα μας ζει και βιώνει απροκάλυπτη επιθετικότητα, βία και στυγνή επεμβατικότητα και επί ξηράς και επί θαλάσσης. Το ίδιο πράττει με τη Συρία, πρόσφατα με τη Λιβύη και τώρα με την Ελλάδα. 

Ξεκάθαρα οι ενέργειες της Τουρκίας είναι και έκνομες και παράνομες και αποτελούν εκ των πραγμάτων απειλή για την ειρήνη, την ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής. 

Αν προσθέσουμε και την απόφαση του Προέδρου της Τουρκίας και της Κυβέρνησής του να μετατρέψουν ένα σύμβολο παγκόσμιου πολιτισμού, την Αγία Σοφία, σε τζαμί, κατανοεί κάθε νουνεχής άνθρωπος ότι η Τουρκία πλέον πόρρω απέχει από οικουμενικές αξίες και πανανθρώπινα ιδανικά. 

Δυστυχώς όμως την ίδια ώρα αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι η διεθνής κοινότητα, αντί σκληρών μέτρων και έμπρακτων κυρώσεων, μάλλον τη θωπεύει. Οι δηλώσεις και οι διακηρύξεις τόσο της Ευρώπης όσο και των Αμερικανών αλλά δυστυχώς και της Ρωσίας είναι κενού περιεχομένου. Ούτε μια κηλίδα δεν είναι στο πέτο του κ. Ερντογάν. 

Για το Αιγαίο όμως υπάρχουν σκληρές αλήθειες που, όπως διαπιστώνεται, αποκρύβονται. Είναι γνωστό σε όλους ότι το επιχειρησιακό σχέδιο και πρόγραμμα ελέγχονται πλήρως από το στρατηγείο Λαρίσης στο οποίο λαμβάνουν μέρος οι συμμαχικές δυνάμεις, υπό το ΝΑΤΟ. Μάλιστα ώς πρόσφατα το στρατηγείο είχε διοικητή Τούρκο στρατιωτικό. Όλες οι εξουσίες και αρμοδιότητες έχουν «παραχωρηθεί» στο ΝΑΤΟ και στους Αμερικανούς. Αναρωτηθήκατε γιατί εδώ και δεκαετίες οι παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου – FIR Αθηνών είναι εκατοντάδες και καθημερινές, χωρίς καμία αντίδραση από το ΝΑΤΟ; Αλήθεια πόση ανοχή, πόση πρόκληση, αλλά και πόση υποκρισία;

Όλες οι Κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα φέρουν ασήκωτες και αποκλειστικές ευθύνες για το γεγονός ότι έχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος για τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας με την ευλογία των συμμάχων της. Και σήμερα γιατί να πιστέψει κάθε αντικειμενικός άνθρωπος ότι όλα αυτά που συμβαίνουν δεν είναι έωλα, δεν πάσχουν; Τα γεγονότα επιβεβαιώνουν ότι υπάρχουν συνεργοί στο έγκλημα όπου διαδραματίζεται και οι Αμερικανοί, το ΝΑΤΟ και οι σύμμαχοι ευλογούν τις επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας. 

Κύριος στόχος και κύρια επιδίωξη είναι ο διαμοιρασμός του Αιγαίου, η συνεκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων στο Αιγαίο, με διαιτητή τους Αμερικάνους. Η ίδια η ζωή επιβεβαιώνει ότι οι εντάσεις, οι πολεμικές ιαχές, η καλλιέργεια μίσους και αιώνιας εχθρότητας τους μόνους που βολεύει είναι τους εμπόρους όπλων και τις κυρίαρχες τάξεις σε Ελλάδα και Τουρκία. Δίκαια και δικαιολογημένα πρέπει να ανησυχούμε για τις δικές μας προοπτικές ως Κυπριακή Δημοκρατία. 

Οι κίνδυνοι να συρθούμε σ’ ένα παιγνίδι ευρύτερων γεωπολιτικών, γεωστρατηγικών και γεωοικονομικών εξελίξεων είναι πολύ ορατοί. Η Ιστορία μάς διδάσκει, και πρέπει να μαθαίνουμε, ότι η Κύπρος πολλές φορές θυσιάστηκε στον βωμό των μεγάλων συμφερόντων. Η κατοχή της Κύπρου από την Τουρκία ήταν, είναι και παραμένει θύμα συνωμοσιών και ξένων επεμβάσεων, αμερικο-νατοϊκών εγκλημάτων. 

Σε τούτες τις δύσκολες και κρίσιμες στιγμές απαιτείται από όλους ύψιστη συνείδηση, ευθύνη και ρεαλιστικός πατριωτισμός. Να αρθούν όλοι στο ύψος των περιστάσεων. Να έχουμε τα μάτια μας δεκατέσσερα.

Το επόμενο διάστημα θα είναι κρίσιμο αλλά και καθοριστικό. Να διδαχθούμε από τα λάθη του παρελθόντος. Να κυνηγήσουμε το δάσος, τη μεγάλη εικόνα, που θα οικοδομεί την ειρήνη και την ασφάλεια, τη σταθερότητα, χωρίς κηδεμόνες και προστάτες. Πρώτα τα συμφέροντα των λαών και όχι των στρατοκάπηλων και της εθνικιστικής μισαλλοδοξίας. 

Να επδιώξουμε να μιλήσουμε στη βάση του Διεθνούς Δικαίου, του Δικαίου της θάλασσας, κατανοώντας ότι μόνο όταν μετατρέψουμε την Μεσόγειο σε θάλασσα ειρήνης και συνεργασίας, θα μπορούμε να ελπίζουμε σε καλύτερες μέρες. 

Ειδικότερα για την πατρίδα μας, για την Κύπρο μας, μια είναι η οδός. Να καταφέρουμε να αποσυνδέσουμε το πρόβλημά μας από τα ευρύτερα συμφέροντα των ισχυρών στην περιοχή, ενεργώντας για το Κυπριακό, μετατρέποντας τα ενεργειακά μας και το φυσικό αέριο σε καταλύτη λύσης. 

Πάνω από όλα να θέσουμε την Κύπρο μας σημαία μας, το Διεθνές Δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα με την ιστορία μας να γίνονται ο οδοδείκτης για τη μελλοντική μας πορεία. 

*Βουλευτής-επαρχιακός γραμματέας ΑΚΕΛ Λεμεσού.