Στην “Πρώτη Γραμμή”, της εφημερίδας σας, Ο Φιλελεύθερος, την περασμένη Κυριακή (30/8/2020), σε κείμενο έχει τίτλο “Επιχείρηση οξυγόνο’ από τις κοινότητες του Ακάμα. Σε αυτό πρόσεξα μια σοβαρή αντίφαση: Ενώ τονιζόταν η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος του Ακάμα ζητείτο έντονα να ‘αναζητηθούν ισορροπίες’ ώστε να μη ζημιωθούν οι κάτοικοι των εκεί χωριών, τα οποία τώρα φθίνουν και κατοικούνται μόνον από γέρους συνταξιούχους.
Δεν ισχυρίζομαι ότι πρέπει να αδικηθούν τα χωριά, αλλά αυτή η έξυπνη πίεση να χαλαρώσουν οι διεθνείς κανόνες προστασίας του Ακάμα, που είναι η κυριότερη περιοχή Νατούρα στην Κύπρο, δεν προέρχεται από τους συνταξιούχους γέρους των χωριών του Ακάμα. Απλώς χρησιμοποιούνται ως πρόφαση. Το φαινόμενο της αστυφιλίας και της ερήμωσης των ορεινών χωριών δεν είναι φαινόμενο μόνο στα χωριά του Ακάμα αλλά συμβαίνει παγκύπρια.
Οι κάτοικοι των χωριών του Ακάμα πωλούν την γη τους σε ξενοδόχους που ασχολούνται με τον μαζικό τουρισμό, ή, κτίζουν σπίτια, σε εύφορη γεωργική γη, τα ενοικιάζουν στους τουρίστες ή τα πωλούν σε παραθεριστές και οι ίδιοι μένουν στις πόλεις Πάφο ή Πόλη εγκαταλείποντας τα χωριά τους. Γι’ αυτό θέλουν επέκταση των πολεοδομικών ζωνών και μέσα σε προστατευόμενες περιοχές Νatura.
Έτσι, ενώ η ανάπτυξη οργιάζει ο πληθυσμός των χωριών και το παραδοσιακό κέντρο τους φθίνει! Αυτό σημαίνει μη αειφόρος και λανθασμένη ανάπτυξη, που θέλουν να την προωθήσουν ακόμη περισσότερο αδιαφορώντας αν έτσι καταστρέφουν και περιοχές Natura.
Για να παραμείνουν οι κάτοικοι στα χωριά τους χρειάζεται να προωθηθεί ο εναλλακτικός τουρισμός (πτηνοπαρατήρηση, ποδηλατικός, περιπατητικός πολιτιστικός, αρχαιολογικός αγροτουρισμός, branding προϊόντων της περιοχής κ.λπ.), που θα επικεντρωθεί στην αναβίωση των παραδοσιακών τους πυρήνων, και να προστατευτεί από την ανάπτυξη η εύφορη γεωργική τους γη που θα την παραδώσουν στις νέες γενιές.
Η όλη προσπάθεια για δήθεν υποστήριξη καθ’ υπέρβαση των κανόνων προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος του Ακάμα των χωριών που κατοικούνται μόνον από γέρους συνταξιούχους, συμφέρει μόνον τους επιχειρηματίες ανάπτυξης γης που θέλουν να εισβάλουν κερδοφόρα στην περιοχή. Όσες χαλαρώσεις και να δοθούν δεν θα χρησιμεύσουν στους γέρους που έχουν παραμείνει στα χωριά αυτά, αλλά ούτε τα παιδιά τους θα γυρίσουν να δραστηριοποιηθούν μαζικά στα πατρογονικά του χώματα. Οι μεγάλες εταιρείες, οι μεγάλοι χρηματοδότες και επιχειρηματίες, που ξέρουν να εκμεταλλευτούν τις ευκαιρίες αλλά και πως παραβιάζονται παραπέρα οι χαλαρώσεις, αδιαφορώντας για το πόσο καταστρέφεται το περιβάλλον του Ακάμα ανεπανόρθωτα είναι που εξασκούν αφόρητες πιέσεις. Τα χρήματα από αυτή τη δραστηριότηταά τους δεν πάνε στους γηγενείς κατοίκους αλλά σε επενδύσεις, κυρίως στο εξωτερικό, και ο Ακάμας τελικά θα παραμείνει απλά ένας τουριστικός ουδέτερος ξερότοπος.
Το πρόβλημα είναι που ούτε το κράτος είναι πρόθυμο να αντιληφθεί το πρόβλημα, δεν πιέζει προς αυτή την σωστή κατεύθυνση και υποκύπτει στις γνωστές πιέσεις των επιχειρηματιών.
Αυτό έγινε στις υπόλοιπες περιοχές της Κύπρου και κανένας δεν μπορεί να το αρνηθεί μια και όποιος θέλει μπορεί να το διαπιστώσει με τα μάτια του ανά πάσα στιγμή.
Αποτέλεσμα: το υπέρμετρο βάρος που δόθηκε στον εύκολο λαϊκό μονοδιάστατο τουρισμό τώρα, με την κρίση της επιδημίας του κορωναϊού, φάνηκε η έλλειψη άλλων ζωτικών επιχειρήσεων που θα μπορούσαν να απορροφήσουν βασικό μέρος των απωλειών από το υδροκέφαλο τμήμα του μονοδιάστατου τουριστικού κυπριακού προϊόντος το φετινό καλοκαίρι και άγνωστο για πόσο καιρό ακόμη.
