Του είπαν μεγάλες χώρες να λύσει τα αιτήματα του με διάλογο με την Ελλάδα και την Κύπρο. Εκείνος τον χαβά του, θέλει να προστατεύσει τα συμφέροντα της χώρας του λέει και να πάρει εκείνα τα οποία του ανήκουν και αν πρόκειται για διάλογο αυτά θα ζητήσει από εκεί. Και βεβαίως, πολύ ορθά η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία του είπαν ότι εμείς διάλογο δεν κάνουμε όταν εκ των προτέρων επιμένεις οπωσδήποτε να μην μειωθούν οι απαιτήσεις σου. Αυτός, συνεχίζει με πολεμικούς όρους και απειλές να επιδιώκει αυτά που θέλει, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι στο πόλεμο δεν είναι εγγυημένη η νίκη του και αν ακόμα ήταν, οι συνέπειες με πολλούς νεκρούς και καταστροφές θα πλήξουν και τη χώρα του. Επίσης αυτοί που δεν θέλουν τον πόλεμο θα αντιδράσουν εναντίον του.
Πάντως στην Ελλάδα και στην Κύπρο δεν υπάρχει θέμα να μην υπερασπιστούν σε οποιαδήποτε πολεμική εναντίον τους δράση της Τουρκίας και αυτό θα έχει σοβαρές συνέπειες και εις βάρος του ίδιου αλλά και του λαού του. Λέω εις βάρος του ιδίου γιατί πιστεύω ότι ο καταπιεσμένος τουρκικός λαός, το μέγεθος του οποίου δεν αντιλήφθηκε ο Ερντογάν, περιμένει την ευκαιρία να τον ρίξει στο χώμα. Ο άνθρωπος ζει εκτός πραγματικότητας. Νομίζει πως βρισκόμαστε σε άλλες εποχές, που έπαιρναν τις χώρες με το έτσι θέλω. Άλλωστε, δεν έχει ούτε και λογικοφανή προσχήματα. Θέλει απλώς να αρπάξει μέρος των άλλων χωρών για να το οικειοποιηθεί. Ο άνθρωπος είναι αμόρφωτος και δεν μπορεί να έχει σώας τας φρένα. Επιδιώκει να γίνει ο Αυτοκράτορας της Μέσης Ανατολής.
Υπήρξαν στο παρελθόν και άλλοι δικτάτορες που δεν επιβίωσαν να δουν την αποτυχία τους και τις καταστροφές που μόνο αυτές κατόρθωσαν να πετύχουν. Θέλει να αποδείξει ότι είναι μεγαλύτερη προσωπικότητα από τον Κεμάλ Ατατούρκ. Αλλά, ήδη φάνηκε ότι δεν έχει καμία προσωπικότητα. Είναι ένας ανόητος που έχει στα χέρια του την εξουσία της Τουρκίας. Δεν είναι αγαπητός ούτε στην χώρα του και αναγκάστηκε να βάλει σε φυλακές όσους δεν τον θέλουν. Αυτή είναι συνήθης τακτική των δικτατόρων που στην σημερινή εποχή έχουν λιγότερες δυνατότητες από το παρελθόν. Υπήρξαν κάποιες εξελίξεις στο διεθνές σκηνικό που δεν βολεύουν τις δικτατορίες. Ακριβώς επειδή η ανθρωπότητα υπέφερε πολύ από τέτοιους ανθρώπους, δημιούργησε θεσμούς και διαδικασίες διεθνούς Δικαίου για να αποτρέψει όσο είναι δυνατόν τέτοιες καταστροφές. Μπορεί να μην πετυχαίνουν πλήρως, αλλά έχουν διαφοροποιήσει πολιτικές νοοτροπίες και ενέργειες των χωρών που οδηγούσαν σε συμφορές σε διάφορα μέρη της ανθρωπότητας.
Η διεθνής κοινότητα δεν θέλει πολέμους. Έχει καθιερώσει τον διάλογο μέσω διεθνών οργανισμών σαν διέξοδο διαφορών. Μα ούτε και κάποια διαφορά υπάρχει με την Τουρκία. Δηλαδή από την στιγμή που σηκωθεί κάποιος δικτάτορας και θέλει να αρπάξει από άλλες χώρες δια της βίας πράγματα που δεν του ανήκουν και αντιμετωπίζει αντίσταση στις επιθυμίες του αυτό, δεν θεωρείται «διαφορά». Δεν πρόκειται για περίπτωση που δύο πλευρές αμφισβητούν καλόπιστα τις μεταξύ τους θέσεις. Τότε είναι διαφορά και η οδός επίλυσης είναι η επιδίωξη συνεννόησης με βάση τις αρχές, τις Συνθήκες και την λογική.
Ο Ερντογάν είναι άλλη κατάσταση. Πολύ επικίνδυνος. Σείει το σπαθί του και φοβερίζει τις άλλες χώρες. Ζηλεύει την Ελλάδα και περιφρονεί την Κύπρο. Δεν τους υπολογίζει αλλά δεν υπολογίζει ούτε τις συμφορές που θα προκαλέσει σε περίπτωση πολεμικών επιχειρήσεων και στον ίδιο τον λαό του. Αν ξεκινήσει μια τέτοια εξωφρενική επιδίωξη, θα αρχίσει να βλέπει και τις μαυροφορούσες των τουρκικών οικογενειών και τα φέρετρα Τούρκων στρατιωτών που θα έρχονται από τα μέτωπα σκεπασμένα με Τουρκική σημαία που επέφερε η καταστροφή στη χώρα του. Μια χώρα, που είναι οικονομικώς κατεστραμμένη και δεν ξέρω από πού θα τα βρει για να πετύχει την φιλοδοξία του. Μια χώρα, που τίποτα θετικό δεν προσέφερε στην ανθρωπότητα και επιδιώκει τώρα να προσθέσει στις προηγούμενες συμφορές που προκάλεσε με την μορφή γενοκτονιών και άλλων εγκλημάτων. Αυτό θέλει να πετύχει; Δηλαδή να την καταστήσει σύμβολο δυστυχίας και καταστροφής. Πλανάται αν πιστεύει ότι μια άδικη πολεμική επιτυχία θα τον ανεβάσει στα ύψη των μεγάλων ανδρών της ανθρωπότητας. Είτε κερδίσει, είτε χάσει, θα προβληθεί το προφίλ του ως ένας από τους χείριστους εγκληματίες του αιώνα μας. Αλλά ο ίδιος δεν θέλει να καταλάβει τις καταστροφικές συνέπειες των πράξεων του. Θέλει να ακουστεί στην Οικουμένη ως ένας σπουδαίος στρατηλάτης και πολιτικός. Αλλά ούτε για το ένα, ούτε για το άλλο έχει τα προσόντα. Ως στρατιωτικός δεν υπήρξε. Και ως πολιτικός, ενώ στην αρχή τον υποστήριξαν και μεγάλες χώρες και οργανισμοί, τα έκανε θάλασσα. Το αποτέλεσμα είναι ότι τώρα δεν είναι τίποτα, παρά ένας μωροφιλόδοξος και επικίνδυνος άνθρωπος για την ανθρωπότητα και τον λαό του.
