Το Γεσύ έχει ήδη συμπληρώσει  ένα χρόνο ζωής και το ερώτημα που τίθεται είναι εάν και σε πιο βαθμό έχει ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών και στις προσδοκίες των ασθενών και της πολιτείας.

Αναντίλεκτα  το Γεσύ είναι ένα μεγαλεπήβολο και πολύπλοκο σχέδιο κοινωνικής αλληλεγγύης, είναι μια αναγκαιότητα  με βασικό στόχο την παροχή σύγχρονης και αποτελεσματικής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

Μετά από μελέτες και συζητήσεις δεκαετιών και αφού πέρασε από συμπληγάδες το 2019 άρχισε η σταδιακή εφαρμογή του , με τη προοπτική ότι τυχόν ελλείψεις ή  προβλήματα θα διορθωθούν στη πορεία.

Οι βασικοί στόχοι του Γεσύ ήταν και παραμένουν .

Αναβάθμιση της ποιότητας υγειάς.

Διασφάλιση του δικαιώματος των ασθενών να επιλέγουν γιατρό και νοσηλευτήριο.

Ποιοτικός έλεγχος των παρεχόμενων υπηρεσιών υγείας.

Αναβάθμιση και αυτονόμησή των  Δημόσιων Νοσηλευτηρίων.

Η διαφώτιση, η έρευνα και η πρόληψη.

Ο πληθυσμιακός έλεγχος παθήσεων που προσβάλλουν μεγάλες ομάδες του πληθυσμού.

Την ευθύνη της λειτουργίας Σχεδίου, αναλαμβάνει ο Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας . Οι δαπάνες λειτουργίας και διαχείρισης του Γεσυ καλύπτονταιπροϋπολογισμό , οι οικονομικοί πόροι του οποίου προέρχονται, από τις εισφορές των πολιτών και του Κράτους.

Λυπηρή είναι η διαπίστωση ότι μετά από ένα και πλέον χρόνο λειτουργίας, το Σχέδιο Υγείας απέχει πολύ από τουςστόχους του καιτις προσδοκίες των πολιτών.

Δυστυχώς ο ΟΑΥ δεν φαίνεται ,τουλάχιστον μέχρι τώρα, να μπορεί να προωθήσει τους βασικούς στόχους του Γεσύούτε και να διαχειριστεί ορθολογιστικά τον σφαιρικό προϋπολογισμό, με αποτέλεσμα μια μερίδα παροχέων υπηρεσιών υγείας να εκμεταλλεύεται το σύστημα αποκομίζοντας τεράστια κέρδη, εις βάροςτου σφαιρικού προϋπολογισμού αλλά και των υπολοίπων συναδέλφων τους.

Είναι απορίας άξιο, αλλά και σκανδαλώδες, πως ένας οργανισμόςπου ιδρύθηκε και λειτουργεί, πέραν της 15ετίας, με μοναδικό σκοπό τη λειτουργία του Γεσυ ,να μην έχει καταφέρει να βρει τους κατάλληλους μηχανισμούς, να ελέγχει αποτελεσματικά και να τιμωρεί παραδειγματικά και αποτρεπτικά κάποιους ασυνείδητους, που κλέβουν το σύστημα.

Παράλληλα , μερίδα ασθενών προβάλει παράλογες απαιτήσεις για δαπανηρές και αχρείαστές εξετάσεις που πιέζουν. ακόμη περισσότερο τον προϋπολογισμό. Ευθύνη για τη συμπεριφορά αυτή των ασθενών φέρει καιο ΟΑΥ που δεν ενημέρωσε αποτελεσματικά τους πολίτες , αλλά και οι γιατροί που υποκύπτουν στις απαιτήσεις των ασθενών. Ο οικογενειακός γιατρός έχει πολύ σοβαρό ρόλο να διαδραματίσει στη περιφρούρηση του σφαιρικού προϋπολογισμού. Δυστυχώς κάποιοί λειτουργούν περισσότερο ως τροχονόμοι παρά θεματοφύλακες του συστήματος.

ΟΟΑΥ αδυνατεί να αντιμετωπίσει το πρόβλημα και καταφεύγει στην απλοϊκή και εύκολη λύση της οριζόντιας αποκοπής ωφελημάτων και των παροχέων και των ασθενών. Το δε χειρότερο είναι ότιπαρεμβαίνει και στην άσκηση της ιατρικής και των ιατρικών πράξεων .Ενέργεια και ανεπίτρεπτη και επικίνδυνη.

Απογοητευτική είναι και η στάση του Ιατρικού Συλλόγου, ο οποίος την ώρα του διαλόγου με τον ΟΑΥ αντί να φροντίσει να διασφαλίσει τα δικαιώματα πρώτιστα των ασθενών αλλά και των γιατρών, ως όφειλε , με τις ενέργειες του έδινε την εντύπωση, ότι αντιστρατευόταν την εισαγωγή του Γεσύ.

ΟΟΑΥ παρουσιάζεται πλέον ως ο απόλυτος άρχοντας, λειτουργεί ετσιθελικά και αντισυνδικαλιστικά. Κόβει – ράβει δίχως να διαπραγματεύεται με κανένα. Ο ΠΙΣ ως ο κατά νόμο αρμόδιος  φορέας υγείας, αντί να αναλάβει το βάρος της ευθύνης έναντι του Γεσυ , δυστυχώς δηλώνει απών, με αποτέλεσμα  μια ομάδα τεχνοκρατών που δεν  έχουν άμεση σχέση με την ιατρική , ουσιαστικά να διαφεντεύουν τις τύχες της υγείας των πολιτών.  

Όσον αφορά τα Δημόσια Νοσηλευτήρια συνεχώς παροπλίζονται και φθίνουν, ενώ θα έπρεπε να είναι η ραχοκοκαλιά του συστήματος . Βεβαίως για αυτονόμηση ούτε λόγος δεν γίνεται.

Είναι προφανές ότι αν δεν ληφθούντα αναγκαία μέτρα, για να βρει το Γεσυ το δρόμο του, θα καταλήξουμε σε ένα κουτσουρεμένο υποκατάστατο . που θα καλλιεργήσει πρόσφορο έδαφος για ανάπτυξη παράλληλων τρόπων παροχής υπηρεσιών υγείας. Αποτέλεσμα θα είναι η ανάπτυξη φυγόκεντρων δυνάμεων που θα οδηγήσουν στη δημιουργία ασθενών, αλλά και γιατρών δύο ταχυτήτων.

Μια τέτοια κατάληξη δεν θα έχει καμιά σχέση με το Γεσυ της αλληλεγγύης και τηςισότιμης προσφοράς που ονειρευτήκαμε.