Εδώ και καιρό τεκμηριώνουμε ότι, Κύπρος και Ελλάδα, είμαστε ενώπιον της ευνοϊκότερης συγκυρίας απέναντι στην Τουρκία εδώ και δεκαετίες. Τη συμμαχία με τη Γαλλία, άλλοι το απέρριπταν επειδή ο «ιμπεριαλιστής Μακρόν θέλει να πωλεί όπλα», ενώ άλλοι στον αντίποδα προτιμούσαν τη Γερμανία λόγω… κομματικής συγγένειας. Τόση αφέλεια! Από τον γεωπολιτικό ανταγωνισμό σε εξέλιξη στην περιοχή μας θα προκύψουν κερδισμένοι και χαμένο γύρω από τεράστια συμφέροντα που μας ευθυγραμμίζουν με τις μακροπρόθεσμες επιδιώξεις της Γαλλίας. Τη γερμανική ηγεμονία της ΕΕ μέσω της Ευρωζώνης, επιχειρεί να ισορροπήσει η Γαλλία με συγκρότηση δομημένης άμυνας στην προάσπιση της «ευρωπαϊκής κυριαρχίας», πράγμα που αντιστρατεύεται το ΝΑΤΟ (Βρετανία, ΗΠΑ, Γερμανία κ.ά.). Για αυτό, τα περί «ιμπεριαλιστή Μακρόν» και τα περί «ιδεολογικής στήριξης» μπορεί να πείθουν τους αφελείς και κομματικούς υποτακτικούς, αλλά δεν επηρεάζουν το «μεγάλο παιγνίδι» που θα καθορίσει το μέλλον της Μεσογείου. Ευτυχώς, οι νοήμονες πολίτες αντιλαμβάνονται τις πραγματικότητες. Όσοι δε, εντός και εκτός, μας θέλουν αποδυναμωμένους για να παραδοθούμε στην «όποια τουρκολύση» επιδιώκει ο ισλαμοφασίστας της Άγκυρας, θα πρέπει να εξηγήσουν πώς επιδιώκουν συνεργασία με έναν ισλαμοφασίστα, αλλά δηλώνουν αντιφασίστες.
Μια άλλη γενικότερη διαπίστωση είναι ότι η ΕΕ παρέχει τις καλύτερες δυνατότητες για να αντιμετωπίσουμε την τουρκική επεκτατικότητα, αλλά απαιτείται ειλικρίνεια. Εφόσον δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφία της περιοχής, θα έχουμε τόσα δικαιώματα όσα μπορούμε να προστατεύσουμε και είμαστε αποφασισμένοι να προασπιστούμε. Άλλωστε, η αποτυχία της ΕΕ να επιβάλει αυστηρές κυρώσεις κατά της Τουρκίας –ούτε καν συζήτηση για απαγόρευση πώλησης όπλων– είναι αποτυχία και των δύο κρατών μελών, Κύπρου και Ελλάδας. Η σθεναρή στήριξη του Μακρόν, που σήμερα «ενθουσιάζει» κι όσους αλληθώριζαν για χρόνια, ήρθε ουσιαστικά και μας «βρήκε», πράγμα που εμμέσως φανερώνει την αναποτελεσματικότητα της πολιτικής που ακολουθήσαμε. Κι επειδή οι αποφάσεις για κυρώσεις λαμβάνονται με ομοφωνία στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (Κυβερνήσεις των κρατών-μελών) και όχι στο Ευρωκοινοβούλιο όπου έχουμε πλεονέκτημα, η εισήγησή μας είναι συγκεκριμένη: πέραν των κυρώσεων στο Συμβούλιο, να εργαστούμε Ευρωβουλευτές και Κυβερνήσεις Κύπρου-Ελλάδας με στόχο την αναστολή της Τελωνειακής Ένωσης ΕΕ-Τουρκίας που επηρεάζει τον τεράστιο τομέα των τουρκικών εξαγωγών προς την ΕΕ, όπου το Ευρωκοινοβούλιο έχει λόγο. Mόνο η ανακίνηση του θέματος στο προσκήνιο θα προκαλέσει… τριγμούς.
Παρεμπιπτόντως, ένα μεγάλο «παράπονο» του Τσαβούσογλου στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου ήταν η απόρριψη του Σχεδίου Ανάν από τους Ελληνοκύπριους το 2004, που κατέστησε την Κυπριακή Δημοκρατία πλήρες μέλος της ΕΕ. Διάφοροι πολιτικοί, ακαδημαϊκοί και άλλοι σε Κύπρο και Ελλάδα, το παρέκαμψαν αφού δεν τους συμφέρει.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S & D), Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο
costas.mavrides@europarl.europa.eu
