Ένας Έλληνας που τίμησε τον Άνθρωπο και τις αξίες του όσο ελάχιστοι στον κόσμο. Δεν ήταν πολιτικός. Ήταν δικηγόρος. Δικηγόρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών. Δικηγόρος των αξιών που εξανθρωπίζουν τον άνθρωπο. Δίπλα στη μεγαλύτερη φυσιογνωμία του εικοστού αιώνα. Τον μεγάλο Νέλσον Μαντέλα, τον ηγέτη του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσου, τον αγωνιστή που καταδικάστηκε σε θάνατο και δεν εκτελέστηκε χάρη στην αγωνιστικότητα, τη φλόγα και τη δεινότητα ενός Έλληνα δικηγόρου φίλου του, του Γιώργου Μπίζου.
Εντυπωσιάστηκα πραγματικά ακούοντας τον Πρόεδρο της Νότιας Αφρικής να ανακοινώνει με θλίψη το θάνατο αυτού του ανδρός. Όταν ο Πρόεδρος μιας χώρας των 100 εκατ. που απόκτησε τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα των πολιτών της μέσα από σκληρούς αγώνες ανακοινώνει το θάνατο ενός πολίτη, αυτό λέει πολλά. Για τις διαστάσεις του ανδρός, για τους αγώνες του, για το πώς τον βλέπουν και τι αισθάνονται οι συμπολίτες του. Γιατί ο Μπίζος δεν ήταν απλώς ο φίλος και ο δικηγόρος του Μαντέλα που τον γλύτωσε από τη θανατική καταδίκη. Ήταν ο αγωνιστής, ο ακάματος και ακατάβλητος και ακαταπόνητος και ασυμβίβαστος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ο πολέμιος των φυλετικών διακρίσεων.
Ήταν εκ των αρχιτεκτόνων του συντάγματος της Νότιας Αφρικής που όχι μόνο αποκατέστησε τα καταπατημένα δικαιώματα της μεγάλης πλειοψηφίας αλλά και κατόρθωσε να φέρει τη συμφιλίωση σε μια χώρα όπου οι οπαδοί του απαρτχάιντ, οι ρατσιστές, οι βασανιστές και οι διώκτες των επαναστατών θα συμβίωναν και συμβιώνουν με τα θύματά τους στον ίδιο τόπο στην ίδια πατρίδα.
Δεν ήταν λοιπόν τυχαίος ο Γιώργος Μπίζος. Ήταν σπουδαίος. Και γι’ αυτό οι απανταχού Έλληνες αισθανόμαστε περήφανοι γι’ αυτόν.
Τον καλέσαμε και στην Κύπρο το 2016. Και τον τιμήσαμε στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Και μας είπε και για τις αρχές και τα πιστεύω του, και για το Κυπριακό και για τη λύση.
Μας είπε να μη δεχτούμε λύση βασισμένη στον εθνοτικό και τον θρησκευτικό διαχωρισμό. Γιατί τέτοια λύση δεν είναι βιώσιμη και το χειρότερο θα φέρνει συνεχώς και νέα δεινά.
Κι εμείς τι κάναμε; Κάναμε παντιέρα τη διζωνική. Τη λύση που βασίζεται στον εθνοτικό και θρησκευτικό διαχωρισμό. Δεν ακούσαμε την προτροπή του. Δε δεχτήκαμε τη συμβολή του.
Διερωτάται κανείς αν δεν βλέπουμε τι γίνεται στη Βοσνία και στο Λίβανο; Αυτά δεν είναι λόγια και προτροπές. Είναι ζωή, τι ζωή δηλαδή, είναι πράξη. Και βλέπουμε κι ακούμε αλλά δεν προβληματιζόμαστε.
Καιρός είναι νομίζω να τιμήσουμε πραγματικά αυτό τον μεγάλο Έλληνα αποδεχόμενοι τις προτροπές και τις συμβουλές του. Για το καλό μας.
*π. Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης.
