Μας βρίζουν από το ένα μέχρι το άλλο πρωί και παριστάνουμε τους κωφούς. Μας δένουν 46 χρόνια με τις αλυσίδες μεσαιωνικής σκλαβιάς και δεν βγάζουμε άχνα. Πλησιάζουμε σαν ευτελείς ικέτες τραγωδίας τα κατεχόμενα σπίτια μας και περιμένουμε να μας κεράσουν καφέ. Ούτε καν λέμε ότι είμαστε οι ιδιοκτήτες των περιουσιών που νέμονται με την πολεμική εισβολή. Μας συμπεριφέρονται εξευτελιστικά και ταπεινωτικά και σκύβουμε το κεφάλι σαν δούλοι μιας άλλης, παλαιάς εποχής. Δείχνουμε συνείδηση αρχαίων πληβείων, δουλοπαροίκων, μαζοχιστών σκλάβων. Και επαιρόμεθα σαν Ευρωπαίοι πολίτες εν πλήρει 21ο αιώνα. Δεν ντρεπόμαστε. Δεν αντιστεκόμαστε στην κατοχή, δεν υψώνουμε κεφάλι στην ύβρι. Προσυπογράφουμε με τη συμπεριφορά μας την αυτοκαταδίκη μας στο κατηγορητήριο του κόσμου. Ούτε καν επαναλαμβάνουμε τις ηθικές καταδίκες μεγάλων ξένων πολιτικών για τη φυλή, υπό τον ζυγό της δουλείας και της αισχύνης της οποίας γονατίζουμε μισό σχεδόν αιώνα.
Κι όμως μπορούσαμε να προβάλλουμε τις γνώμες προσωπικοτήτων για τους κατακτητές μας, αν δεν είχαμε το θάρρος να τους απευθύνουμε τις εμπειρικές διαπιστώσεις μας. Διάβαζα τα κείμενα του Γλάδστωνα στο έργο του «Bulgarian Horrors and the Question of the East”, διεθνούς φήμης Άγγλου πολιτικού, που διετέλεσε 4 φορές Πρωθυπουργός: «Θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω αδρά την τουρκική φυλή. Πρόκειται για ιδιόρρυθμο Μωαμεθανισμό, συνδυασμένο με τον χαρακτήρα μιας φυλής. Ήταν στο σύνολό τους, από την πρώτη μέρα που εμφανίστηκαν στην Ευρώπη, το μόνο δείγμα της ανθρωπότητας που έδειξε τη μεγαλύτερη έλλειψη ανθρωπισμού. Οπουδήποτε κι αν πήγαν, μια πλατιά κηλίδα αίματος έδειχνε τα ίχνη του περάσματός τους και όλη την έκταση της κυριαρχίας τους ο πολιτισμός εξαφανιζόταν»…
Θα ανέμενε κανείς από τους Έλληνες πολιτικούς ή και τους πνευματικούς ηγέτες, να υπενθυμίζουν τον Γλάδστωνα τουλάχιστον στους Άγγλους, που ενέχονται στις κακουργίες των Τούρκων εναντίον παντός ελληνικού επί 200 συναπτά έτη.
Διαβάζω από τον Ζορζ Κλεμανσώ, πρωθυουργό της Γαλλίας, πρόεδρο του Ανωτάτου Συμβουλίου της Διάσκεψης της Ειρήνης το 1919: « Δεν υπάρχει περίπτωση, στην Ευρώπη, την Ασία, την Αφρική, που η εγκαθίδρυση της τουρκικής κυριαρχίας σε άλλη χώρα, να μην είχε σαν συνέπεια τη μείωση της υλικής ευημερίας και την υποβάθμιση του πολιτισμού. Η Τουρκία οπουδήποτε βγήκε νικήτρια έφερε την καταστροφή. Ουδέποτε στάθηκε ικανή να αναπτύξει στη διάρκεια της ειρήνης όσα κέρδισε στη διάρκεια του πολέμου».
Στην ελληνική περίπτωση τα γεγονότα είναι βροντερά. Στη Μικρά Ασία άκμαζαν εννιά σχεδόν εκατομμύρια περί τον 10 ο αιώνα. Στα χρόνια της τουρκικής κατοχής ο πληθυσμός μειώθηκε στα 6 εκατομμύρια (J.C Russell “Recent Advances in Medieval Demography” p.99). Σήμερα οι Έλληνες μετρούνται στα δάκτυλα της μιας χειρός. Οι σφαγέντες υπολογίζονται σε 1,5 εκατομμύρια μόνο το 1922.
Ο Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη κατά την περίοδο της Μικρασιατικής Καταστροφής, στο έργο του “The blight of Asia” N.Y. 1926 περιγράφει με ενάργεια τις σκηνές της κόλασης του Αυγούστου του 1922…
Υπάρχουν τεκμήρια χίλιων χρόνων που καταμαρτυρούν τη βαρβαρότητα της τουρκικής κυριαρχίας και τη χυδαιότητα που εκφράζεται μέσα από τα συστήματα κατοχής από τον δέκατο αιώνα μέχρι σήμερα. Το συνεχές βδελυρό φαινόμενο και ο σαδισμός πλημμυρούν τη δικονομία και την ιστορία του κόσμου. Ενδεικτικά τα παιδομαζώματα από την εποχή του Ορχάν, τον 13ο αιώνα, που πρωτοεφάρμοσε την απάνθρωπη αρπαγή των παιδιών από την αγκαλιά της μάνας, την αιχμαλωσία των νεανίδων τη μέρα του γάμου τους, την καθιέρωση των χαρεμιών, τον γενιτσαρισμό, την αναγκαστική στράτευση στα «αμελέ ταμπουρού»(= τάγματα εργασίας), και γενικά τα άγρια ήθη που ο τουρκισμός επέβαλε στις κοινωνίες που θυματοποιούσε και εξόντωνε με κτηνωδία φρικιαστική. Αυτά τα αίσχη να χρησιμοποιήσει το ελληνικό πολιτικό σύστημα, συγκεντρώνοντας μαρτυρίες ανθρώπων αδιαβλήτου κύρους. Όταν οι Τούρκοι χρησιμοποιούν χωρίς ηθικούς δισταγμούς το άτιμο ψεύδος και τη συκοφαντία, η πιο αποτελεσματική αντίδραση είναι η δημόσια καταγγελία των αδιάψευστων αληθειών που μολύνουν την ιστορία και καταβαραθρώνουν την ηθική υπόσταση της ανθρωπότητας. Μόνο με τη δύναμη της αλήθειας μπορεί ο άνυπεράσπιστος άνθρωπος να αντιμετωπίσει και να συντρίψει την απάτη. Ούτε όπλα χρειάζονται ούτε ισχυρές οικονομικές δυνάμεις, για όσους έχουν λόγους να τις απεχθάνονται. Οι αλήθειες που καταγράφουν τα αίσχη μιας αυτοκρατορίας είναι ικανές να καταδικάσουν τους δράστες της κάθε ανομίας.
Οι ενδιαφερόμενοι να ενημερωθούν για τη Μικρασιατική Καταστροφή έχουν τη δυνατότητα να ανασύρουν από την Ιστοσελίδα του Γιάννη Σπανού www.GiannisSpanos.com τα κείμενα : Η Σμύρνη στην Κόλαση, Η Μικρασιατική Καταστροφή άρχισε πριν χίλια χρόνια., Εικόνες από τον χαλασμό της Σμύρνης.
