H1η Οκτωβρίου αποτελεί ημέρα εορτασμού αφενός της ανακήρυξης της ανεξαρτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, αφετέρου της ίδρυσης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Μολονότι η 16η Αυγούστου 1960 είναι η ημερομηνία που τέθηκαν σε ισχύ οι συμφωνίες εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, εντούτοις η 1η Οκτωβρίου 1960 αποτελεί την επίσημη ημέρα ανεξαρτησίας. Η Κυπριακή Δημοκρατία, ως απότοκο του αγώνα της ΕΟΚΑ, δεν παύει να αντικατοπτρίζει την αγγλική πολιτική του divideetimpera (διαίρει και βασίλευε), που ως τέτοια μετέτρεψε –αξιοποιώντας βέβαια και την πολιτική μας αβελτηρία- έναν αντιαποικιακό αγώνα σε πεδίο διχοτόμησης αλλά και περιφερειακής επίδειξης ισχύος της Άγκυρας. Μολοταύτα, η νεοφυής Κυπριακή Δημοκρατία αποτελεί ενεργό μέλος του διεθνούς συστήματος κρατών και, βέβαια, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της νομισματικής της πολιτικής.
Αυτό το ρόλο της Κυπριακής Δημοκρατίας γνωρίζει και αναγνωρίζει σε όλα τα επίπεδα η Κίνα. Αξίζει μάλιστα να σημειωθεί ότι λίγο πριν ολοκληρώσει τη θητεία του ο Πρέσβης της Κίνας κ. Huang Xingyuan, είχε εμφατικά υπογραμμίσει: «η Κίνα και η Κύπρος είναι στενοί συνεργάτες και αδέλφια. Οι δύο χώρες μας αλληλοϋποστηρίζονται σταθερά σε ζητήματα που αφορούν τα βασικά συμφέροντα η μια της άλλης και μοιράζονται τις ίδιες προσδοκίες για τη διαφύλαξη της παγκόσμιας ειρήνης και ανάπτυξης, της διεθνούς αμεροληψίας και της δικαιοσύνης».
Κατά τα τελευταία 70+ χρόνια ο κινεζικός λαός έχει υιοθετήσει ένα δρόμο πολύπτυχης ανάπτυξης με σημαντικά αποτελέσματα. Ειδικότερα στη σημερινή εποχή της ηγεσίας του Προέδρου Xi, η Κίνα αποτελεί πλέον τη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου. Το διακυβερνητικό της σχήμα έχει προχωρήσει στην οικοδόμηση μιας ευημερούσας κοινωνίαςμέσα από την εμβάθυνση των μεταρρυθμίσεων, ενισχύοντας παράλληλα το κράτος δικαίου.
Οι σημερινοί εντυπωσιακοί δείκτες της Κίνας συνδέονται άμεσα με την καινοτομική, όσο και ευέλικτη πολιτική διοίκηση του Πεκίνου. Δημιουργώντας ισχυρές διακυβερνητικές δομές στο εσωτερικό μέτωπο, το Πεκίνο μπορεί και πρωταγωνιστεί στο διεθνές πεδίο με άξονα την παγκόσμια ειρήνη, τη σταθερότητα και την ισόρροπη ανάπτυξη. «Δεν υπάρχει καμία δύναμη που να μπορεί να ταρακουνήσει τα θεμέλια αυτού του σπουδαίου έθνους», σημείωνε κατά τον εορτασμό της περασμένης χρονιάς ο πρόεδρος Xi, διαβεβαιώνοντας ταυτόχρονα πως «η Κίνα αύριο θα ευημερεί περισσότερο», συνεχίζοντας το δρόμο της ειρηνικής ανάπτυξης.
Το Πεκίνο θεωρεί την Κύπρο στρατηγικό όσο και αξιόπιστο εταίρο αλλά και καλό φίλο. Το διαμήνυσε με σαφήνεια ο Πρόεδρος Xi στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας τον Απρίλη του 2019 στο Πεκίνο. Η Κύπρος υπόγραψε το γνωστό σύμφωνο για τους «Δρόμους του Μεταξιού». Πραγματικά, η θέση της Κύπρου στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων (Ευρώπης, Αφρικής και Ασίας), συγκροτεί ένα γεωγραφικό πλεονέκτημα σε σχέση με την επιτυχή εφαρμογή των«Δρόμων του Μεταξιού». Άλλωστε για την Κίνα, η Κύπρος αποτελεί μια ζωτικής σημασίας πύλη εμπορευμάτων, ενέργειας και κεφαλαίων. Δεν είναι διόλου τυχαίο πως τα τελευταία χρόνια το Πεκίνο έχει ενισχύσει τις ανταλλαγές και τη συνεργασία στους εμπορικούς, πολιτισμικούς, εκπαιδευτικούς, επιστημονικούς αλλά και άλλους τομείς με την Λευκωσία. Είναι μάλιστα βέβαιο πως οι κοινές προσπάθειες των δύο πλευρών θα σημειώσουν νέες, μεγαλύτερες εξελίξεις και βαθύτερες σχέσεις. Αυτό άλλωστε αποδείχθηκε καθ’ όλη τη διάρκεια της πανδημίας.
Η Κίνα αντιμετώπισεαποτελεσματικά μια μεγάλη υγειονομική κρίση,σε σημείο μάλιστα που η διαχείρισή της έγινε σημείο αναφοράς και χώρα πρότυπο για τα κράτη της υφηλίου. Παρά τον παράλογο πόλεμο που δέχθηκε από τις ΗΠΑ, η συνετή πολιτική της, ο άριστος επιδημιολογικός της μηχανισμόςαλλά και η πολιτική αλληλεγγύη που επέδειξε στις πληγείσες χώρες, εκτιμήθηκαν δεόντως από όλες τις χώρες του κόσμου. Αυτό είχε – και εξακολουθητικά έχει – ως αποτέλεσμα την αύξηση της αξιοπιστίας της Κίνας διεθνώς. Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση Xi έχει αποδείξει πως πραγματικά μπορείνα ηγηθεί ενός κόσμου πιο σύνθετου, εντός του οποίου η οικονομική και η πολιτική βαρύτητα των ΗΠΑ αντικειμενικά υποχωρεί. Η ήπια ισχύς της Κίνας εκπορεύεται κυρίως από την ίδια την κουλτούρα και τον πολιτισμό της, τις διακυβερνητικές και πολιτικές της αξίες και τον σώφρονα τρόπο άσκησης της εξωτερικής της πολιτικής με στόχο το “κοινό μέλλον” του ανθρώπινου είδους.
*Πρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου