Το ΑΚΕΛ θεωρείται σοβαρό κόμμα με ανάλογο προορισμό. Γι’ αυτό, αναμένεται από αυτό, μια σοβαρή αντιπολίτευση για ουσιαστικά θέματα και όχι αντιπολίτευση χάρη της αντιπολίτευσης. Προσωπικά, θεωρώ τον ρόλο της αντιπολίτευσης εξαιρετικά σοβαρό ως φύλακα των λαϊκών δικαιωμάτων αλλά και αξιώσεων. Χωρίς αντιπολίτευση, δεν υπάρχει δημοκρατία. Ο ρόλος της είναι καθοριστικός σε κάθε κράτος. Διαβάζοντας από τον «Φ», την κριτική την οποία κάνει ο αρχηγός της αντιπολίτευσης, γ.γ. του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού στο Κυπριακό θέμα, αισθάνθηκα ότι το κείμενο της ομιλίας του είναι στοιχειωδώς ασαφές και δεν ικανοποιεί τον προορισμό του. Λέει ο κ. Άντρος «Δεν πείσαμε για την καθαρότητα των στόχων και των προθέσεων μας. Γιατί οι αμφιταλαντεύσεις και οι παλινδρομήσεις του κ. Αναστασιάδη και οι ερασιτεχνισμοί του κ. Χριστοδουλίδη προκαλούν πολλά ερωτήματα».
Ποιες είναι οι αμφιταλαντεύσεις, οι παλινδρομήσεις και οι ερασιτεχνισμοί που καταγγέλλει ο κ. Άντρος; Δεν μπορεί να αφήνει αυτές τις λέξεις να αιωρούνται, χωρίς να τους δίνει το περιεχόμενο τους για να καταλάβει ο κόσμος. Ισχυρίζεται επιπλέον ο γ.γ. του ΑΚΕΛ, ότι η Κύπρος απομονώθηκε λόγω των χειρισμών του κ. Χριστοδουλίδη. Τι έκανε δηλαδή, ο κ. Χριστοδουλίδης; Έπειτα, καταφέρεται εναντίον του κ. Χριστοδουλίδη ότι απέτυχε να πείσει την επιβολή κυρώσεων σε βάρος της Τουρκίας προσθέτοντας ότι, «ούτε την Ελλάδα δεν έπεισε». Η λογική απαιτεί επεξήγηση για αυτό το σοβαρό ατόπημα που αποδίδει στον κ. Χριστοδουλίδη ο αρχηγός της αντιπολίτευσης. Αυτή δεν είναι μια αποτελεσματική κριτική. Δηλαδή μπορούσε ο κ. Χριστοδουλίδης να πετύχει κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας και απέτυχε λόγω κάποιας συμπεριφοράς του, χωρίς να επεξηγείται αυτή η συμπεριφορά; Όμως κριτική συγυρισμένη από πλευράς ΑΚΕΛ, έχω διαβάσει στο «Φ», με την μορφή άρθρου του βουλευτή του ΑΚΕΛ κ. Γεώργιου Γεωργίου με τον τίτλο «Το παζάρι των χρυσών διαβατηρίων και ο διασυρμός της Κ.Δ.». Αυτή είναι μια σοβαρή κριτική για ένα σημαντικό και επίκαιρο θέμα. Μια άσχημη κριτική όπως η ομιλία του γ.γ. Άντρου Κυπριανού, ενισχύει την εντύπωση του κόσμου ότι το ΑΚΕΛ, γράφει εναντίον της κυβέρνησης για το θεαθήναι, μήπως και ξεχάσει ο κόσμος την αντιπολιτευτική του ιδιότητα και ύπαρξη. Πιστεύω ότι μια αποτελεσματική κριτική, ανεβάζει την εκτίμηση του κόσμου σε αντιπολιτευτικό κόμμα και αποτελεί πολύτιμη προσφορά στην πολιτική του κόμματος.
Ειδικά για το εθνικό θέμα, αναμένεται από τα αντιπολιτευτικά κόμματα, να ακολουθούν μια γραμμή συνενωτική για το καλό του εθνικού μας θέματος. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει η αντιπολίτευση να κρίνει και να κατακρίνει την κυβέρνηση, αλλά για θέματα χειρισμού του Κυπριακού, η κριτική πρέπει να είναι όσον το δυνατόν προσεκτική και περιορισμένη. Και αυτό διότι ό,τι λέγεται από τα πολιτικά κόμματα στην Κύπρο, τα παρακολουθούν και τα χρησιμοποιούν αναλόγως οι εξωτερικοί μας εχθροί. Μειώνοντας αχρείαστα την κυβέρνηση μας στο εθνικό κόμμα, τροφοδοτούμε τους κακόπιστους εχθρούς μας.
Με αυτά που έγραψα, δεν έχω στόχο να υπερασπίσω την κυβέρνηση από εκτίμηση προς αυτήν, διότι ούτε οπαδός της είμαι ούτε ανήκω σε κανένα κόμμα. Το παραπάνω κείμενο μιλά από μόνο του. Επί εποχής του Χριστόφια, το ΑΚΕΛ είχε μια κατάπτωση και ο λόγος του δεν λαμβανόταν σοβαρά υπόψη. Μετέπειτα, άρχισε να συνέρχεται και να αναπτύσσει πολιτική με σοβαρότητα. Το πρόβλημα του όμως, είναι ότι επεμβαίνει σε κάθε τι έστω και αχρείαστα. Αυτό μειώνει την πειστικότητα του και κατ’ επέκταση την υπόσταση του. Εμείς θέλουμε παράλληλα με την κυβέρνηση να υπάρχει και αποτελεσματική αντιπολίτευση που να ελέγχει τις ενέργειες της. Το ρόλο αυτό τον έχει κατεξοχήν το ΑΚΕΛ. Είναι γι’ αυτό που νοιαζόμαστε για την απόδοση του. Διότι δεν θέλουμε μια κυβέρνηση να κάνει ότι της κατέβει και αυτό ισχύει ιδίως για το εθνικό μας θέμα, αλλά και για τα σκάνδαλα που κάθε λίγο βγαίνουν στο φως. Έτσι, θέλουμε μια πετυχημένη αντιπολίτευση.
