Σε προηγούμενο μας άρθρο με επικεφαλίδα «Ποιος Κυβερνά την Κύπρο;», αναφερθήκαμε στην ανάγκη ύπαρξης ανεξάρτητων ερευνητών δημοσιογράφων και σε μια προσπάθεια τόσο ηθικής, όσο και χρηματικής στήριξης τους, εισηγηθήκαμε χρηματικό βραβείο σε 3-4 δημοσιογράφους τον χρόνο (οι ίδιοι ίσως και άλλοι) τύπου Pulitzer. Έχοντας την έγνοια της Δημοκρατίας και σε μια προσπάθεια καλύτερης λειτουργίας της, να τους αποδίδεται ένα βραβείο ανά έτος, έστω €20.000 για κάθε ένα, δηλαδή συνολικό ποσό €100.000, για να ενθαρρύνονται οι δημοσιογράφοι αυτοί να ερευνούν τα διάφορα κακώς έχοντα (ή μη), ανεξάρτητα από τα πολιτικά κόμματα και καναλάρχες και ως επί το πλείστον για αποθάρρυνση της δημοσιογραφίας κατά παραγγελία.

Λάβαμε πολλαπλές επιστολές από πολίτες (όσο και τηλεφωνήματα) προς ενθάρρυνση αυτής της ιδέας των βραβείων τύπου Pulitzer. Χρειαζόμαστε κατ’ επείγον τέτοιους δημοσιογράφους, ανεξάρτητους, που να εγκύψουν επί των διαφόρων θεμάτων (όχι τόσο πολιτικών), αλλά θεμάτων καθημερινότητας που απασχολούν αυτήν την πολιτεία. Σκάρτοι Επίτροποι, γενικοί διευθυντές, πρόεδροι, όλων των ειδών στις ημικρατικές υπηρεσίες και τμημάτων, δήμαρχοι και άλλοι, όπως συντεχνιακοί κ.λπ., θα περνούν πλέον από το μικροσκόπιο αυτών των δημοσιογράφων, οι οποίοι επαναλαμβάνουμε εκτός του ηθικού τους χαρακτήρα, θα πρέπει να διεξάγουν την έρευνά τους εις βάθος, με τις ανάλογες πληροφορίες και συμπεράσματα.

Υπάρχουν πράγματι αξιόλογοι δημοσιογράφοι και μας κάνει εντύπωση, δημοσιογράφοι, οι οποίοι παρουσιάζονται κυρίως στο ραδιόφωνο (κατά κύριο λόγο του γυναικείου φύλου) σε βαθμό που αρκετές φορές αργούμε να πάμε στη δουλειά μας για να τους ακούσουμε. Η αγαπημένη μας δημοσιογράφος είναι μια «διάβολος» της ερευνητικής δημοσιογραφίας σε πρωινή εκπομπή, αλλά υπάρχουν και ορισμένες άλλες.

Εδώ ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Νίξον ερευνήθηκε για την υπόθεση Watergate (και παραιτήθηκε) από δύο δημοσιογράφους που αποδείχθηκαν ως πρότυπο δημοσιογραφίας ανά το παγκόσμιο και είναι παράδειγμα για άλλους.  

Εκτός πολιτικής λοιπόν και για να μη στείλουμε λανθασμένα μηνύματα, οι αιτήσεις τέτοιων δημοσιογράφων για το βραβείο, θα πρέπει να υποβάλλονται σε ειδική επιτροπή αξιολόγησης από το Πανεπιστήμιο Κύπρου για τα βραβεία αυτά. Εάν τώρα στην επιτροπή αυτή συμμετέχουν και τρίτοι, όπως οι οργανώσεις Δημοσιογράφων, Δικηγόρων, Βουλευτές κ.λπ., χάσαμε το παιγνίδι.

Εμείς ασχολούμαστε δημοσιογραφικά (δεν είμαστε ασφαλώς δημοσιογράφοι) με θέματα της οικοδομικής βιομηχανίας/αγορά ακινήτων τα τελευταία 40 χρόνια, αλλά υπάρχουν πάμπολλα άλλα θέματα που συνεχώς βγαίνουν στην επιφάνεια, σε ένα τεράστιο πεδίο έρευνας και τα οποία προσφέρονται για περαιτέρω έρευνα και αναφερόμαστε μόνο σε ορισμένα (κατατάσσονται όχι κατά προτεραιότητα):

Ταξίδια βουλευτών και τα δώρα – Σε σημείο που η Κυβέρνηση της Αυστραλίας διαμαρτυρήθηκε για τον μεγάλο αριθμό βουλευτών (και φίλων) που θα φιλοξενούσε, με αποτέλεσμα να θέσει περιορισμό στον αριθμό (ρεζίλι).

Βουλευτές και βοηθοί – Εισηγηθήκαμε στη Βουλή ότι αυτοί οι βοηθοί θα πρέπει να ελέγχονται, τόσο για τις γνώσεις τους, όσο και για την εκπαίδευσή τους και θα πρέπει να εγκρίνονται από το Πανεπιστήμιο Κύπρου και να μην είναι «θεσούλες» των φίλων.

Ομάδες πίεσης – από τι αποτελούνται αυτές και ποιο το υπόβαθρο τους (ίδε Λιμάνι Λάρνακας, γκολφ στην Αμμόχωστο, δρόμο αεροδρομίου στην Πάφο).

Ποιος είναι ο ρόλος του Γενικού Ελεγκτή που τώρα ουδείς δημόσιος υπάλληλος τολμά να αποφασίζει εκτός εάν έχει το οκέι του (ίδε ως απτό παράδειγμα το Λάκκο του Μικέλλη). Προσθέτουμε όμως ότι πιστεύουμε ότι ο Γ.Ε. είναι ένα θετικό στοιχείο στο σύνολό του.

Η Λίστα Γιωρκάτζη που καθυστερεί η δημοσιοποίησή της. Ποιους θέλει η καθυστέρηση να καλύψει;

Τι έγινε με τους βουλευτές και άλλους; Από τον Schumacher ραλίστα, μέχρι άλλους που μάλλον είναι ηθοποιοί του ΘΟΚ.

Γιατί δήμαρχοι είναι ανεξέλεγκτοι με παρανομίες και καλύψεις με κάποιου είδους τοπικής Μαφίας;

Γιατί δεν επιτρέπονται μεταβιβάσεις όταν ο αγοραστής οφείλει δημόσια τέλη και τα χρεώνεται ο πωλητής;

Τι έγινε με το ελλιπές νομοσχέδιο για τα κοινόχρηστα και τα Airbnb;

Γιατί υπάρχουν καθυστερήσεις σε απαντήσεις αιτήσεων επενδυτών οι οποίες είναι σε ζημιά του Κράτους; 

Τι γίνεται με την υπόθεση «Χαλλούμι»;

Γιατί δίπλα από βαριά βιομηχανική περιοχή υπάρχει οικιστική;

Τι έγινε με τον αστικό αναδασμό;

Γιατί απέτυχαν τα κίνητρα για χαμηλού κόστους φοιτητικές μονάδες και κατοικίες;

Κυβερνώσα Βουλή, είναι καλό ή κακό;

Ντόπιοι και ξένοι αρχιτέκτονες και παρενέργειες.

Τι γίνεται με τους ιατροδικαστές (δύο-δύο ή τρεις-τρεις για μια αυτοψία, νεκροψίες με 1 μήνα καθυστέρηση, ή με οδηγίες από τηλέφωνα για τους βοηθούς)

Δικαστική εξουσία και καθυστερήσεις.

Κ.λπ. κ.λπ.

Εάν λοιπόν ενθαρρύνουμε οικονομικά τους δημοσιογράφους να είναι ανεξάρτητοι και διαβασμένοι, η εξουσία θα βρίσκεται σε πολύ καλύτερη μοίρα, εμπνέοντας την εμπιστοσύνη τού κοινού και ιδιαίτερα των ξένων επενδυτών.

«Ευτυχώς» που τέτοια φαινόμενα και σαθρές καταστάσεις υπάρχουν και σε άλλες χώρες, αλλά να μη γίνεται καμία προσπάθεια μέσω έρευνας δημοσιογράφων, είναι άξιο απορίας.

* F.R.I.C.S. – Αντώνης Λοΐζου & Συνεργάτες Λτδ – Εκτιμητές Ακινήτων, Πωλητές Ακινήτων & Διαχειριστές Έργων Ανάπτυξης

www.aloizou.com.cy

info@aloizou.com.cy