(Ο τίτλος είναι από πρόσφατο άρθρο του Διευθυντή Σύνταξης του Φιλελεύθερου κ. Άριστου Μιχαηλίδη που δημοσιεύθηκε στις 04/07/2020.)

Παραθέτω ένα ενδεικτικό απόσπασμα:

«Τι είναι αυτές οι αστειότητες που  άκουγα χτες από τους καλούς μας ευρωβουλευτές; Έψαχναν τρόπο να δικαιολογήσουν τις κομματικές τους ομάδες που εμπόδισαν καταδικαστικό ψήφισμα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τις παρανομίες της Τουρκίας. Και καλά, από το Γιώργο Γεωργίου, από την ώρα που ταυτίστηκε με το φωστήρα της ενσυναίσθησης Νιαζί Κιζιλγιουρέκ και κατήγγειλαν την Κυπριακή Δημοκρατία στην Κομισιόν, δεν περίμενα τίποτε άλλο, μα και ο Κώστας Μαυρίδης; Και ο Δημήτρης Παπαδάκης; Που κατά τα αλλά οι παρεμβάσεις τους είναι στη σωστή κατεύθυνση; Να μασούν τα λόγια τους μαζί με τον Γεωργίου; Έλεος, δηλαδή, με αυτά τα κομματικά παίγνια!!!»

Κύριε Άριστε Μιχαηλίδη, δεν νομίζεις ότι το παράκανες; Είπα να μη δώσω σημασία στις κατ’ επανάληψη υβριστικές αναφορές σου κατά του προσώπου μου και του πολιτικού χώρου που έχω την τιμή να εκπροσωπώ.

Το απόσπασμα, όμως, αλλά και όλο το κείμενο, βρίθουν από υποκειμενισμό, παραπληροφόρηση, εμπάθεια, προσβολές επί προσωπικού, υποτιμητικό ύφος, φτηνές εκφράσεις…Δυστυχώς.

Ανέμενα ότι θα επιδείκνυες τον ελάχιστο σεβασμό, όχι προς εμένα ή το Κόμμα μου, αλλά στον τίτλο που κατέχεις. Είσαι Διευθυντής μιας ιστορικής εφημερίδας… Να σεβόσουν τους αναγνώστες της. Να τιμούσες τον τίτλο της, να αγαπάς την ελευθερία και να έχεις προοδευτικές ιδέες, να σεβόσουν την αντίθετη άποψη. Να τιμούσες και το όνομα σου… “Άριστος”: Νάσαι ο καλύτερος, να διαθέτεις ήθος και ευγένεια. 

Τα επιχειρήματα και η προσκόμιση αποδείξεων είναι «αστειότητες» για τον  κ. Άριστο Μιχαηλίδη, παρά το ότι:

· Έκανε δήλωση η Ευρωπαϊκή Αριστερά ότι εισηγήθηκε συζήτηση και ψήφισμα για τις προκλήσεις της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο και μάλιστα επέδειξε και το γραπτό αίτημά της.

· Επαναβεβαίωσε το ΑΚΕΛ με ανακοίνωσή του ότι έτσι έγιναν τα πράγματα. 

· Ενίσχυσαν αυτή τη θέση, με αναφορές τους, οι Κύπριοι δημοσιογράφοι που καλύπτουν τις δραστηριότητες των ευρωπαϊκών θεσμών στις Βρυξέλλες. Ένας εξ αυτών καταγράφει ότι «επί  της ουσίας η επίθεση του EPP (Ευρωπαϊκή Δεξιά) είναι ακατανόητη, η GUE (Ευρωπαϊκή Αριστερά) ζήτησε ψήφισμα.»

· Είναι, βέβαια, και η διαχρονική στάση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που μονίμως συντάσσεται και συμπαραστέκεται στα δίκαια αιτήματα της Κύπρου. Γιατί να άλλαζε τώρα η στάση της; Απλά ερωτήματα, δηλαδή…

Δεν μπορεί να είναι ψιλά γράμματα για τον κ. Μιχαηλίδη όλα αυτά. Δεν μπορεί να μην τα πληροφορήθηκε. Θα μπορούσε, αν ήθελε, να τον έβαζαν στον πειρασμό να ψάξει μήπως κι έχουν δίκαιο οι άνθρωποι…

Είναι εύκολο και σχετικά “πιασιάρικο” να ζητάς και “έλεος με αυτά τα κομματικά παίγνια.”

Μήπως, όμως, αν κάποιος πρέπει να ζητήσει έλεος, να εκφράσει την αγανάκτησή του, για όλη αυτή τη συμπεριφορά είναι η καημένη η νοημοσύνη μας που τόσο βάναυσα υποτιμά ο κύριος Διευθυντής; 

Κύριε Άριστε Μιχαηλίδη, 

δικαιούσαι να πιστεύεις ό,τι θέλεις. Εκείνο που δεν δικαιούσαι να κάνεις είναι να ψευδολογείς και να «χτυπάς» κάτω από τη μέση. 

Ίσως αξίζει τον κόπο να σκεφτείς καλύτερα τις αναφορές σου περί ασυναρτησίων και φανφάρων, που με τόση ευκολία αποδίδεις σε άλλους;

Καθώς και το ποιος δουλεύει ποιον, τελικά;

Υ.Γ. Είναι αφέλεια να αναμένω ότι ο κ. Μιχαηλίδης, σεβόμενος τη δημοσιογραφική δεοντολογία, θα επανορθώσει, μετά και την παράθεση όλων των αποδεικτικών στοιχείων, την εν λόγω αναφορά του;

Κανείς δεν χάνει με την παραδοχή… Η εμμονή είναι το ζήτημα…

*Ευρωβουλευτής ΑΚΕΛ.