Πιστεύω πως δεν θα ηταν υπερβολή να υποστηρίξω ότι η διεθνής κοινότητα έχει ξεπεράσει τον τρόπο διαβίωσης της ζούγκλας, γιατί τα άγρια θηρία σέβονται και τηρούν τους νόμους που διέπουν τη ζωή και τη συμπεριφορά τους και επιβιώνουν, παρόλη την αγριάδα των κανόνων. Νιώθω πραγματικά αναστατωμένος και φθάνω στο σημείο να ντρέπομαι που ανήκω στην οικογένεια των λογικών όντων που είναι προικισμένα με κρίση και προπάντων με αισθήματα και πνευματικό κόσμο.
Με βάση την πιο πάνω λογική, η απόφαση του Ερντογάν να μετατρέψει σε μουσουλμανικό τέμενος την εκκλησία της Αγιά Σοφιάς, η οποία αποτελεί μνημείο παγκόσμιας πολιστικής και θρησκευτικής κληρονομικάς, δεν με εξέπληξε. Τελευταίως, αλλά και κατά καιρούς, έχει προβεί σε τόσες προκλήσεις και έχει παραβιάσει την ηθική τάξη και τους διεθνείς νόμους σε τέτοιο βαθμό ώστε με δυσκολία, πιστεύω, απεφεύχθη θερμό επεισόδιο. Αυτό, βέβαια, οφείλεται στην ψυχραμία και στη σώφρονα στάση άλλων εμπλεκομένων.
Η Αγιά Σοφιά δεν είναι, βέβαια, το μοναδικό ελληνικό ιστορικό δημιούργημα της Ορθοδοξίας και δεν είναι το μόνο ιστορικό και θρησκευτικό μνημείο επί του οποίου η Τουρκία έχει επιδείξει την ασέβειά της. Όλη η χώρα -αλλά και η κατεχόμενη Κύπρος- είναι γεμάτη από τα δημιουργήματα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας, επί των οποίων ανοσιούργησαν. Ας μείνουμε μόνο στα πρόσφατα, στη βεβήλωση και ασέλγεια των ιερών και οσίων στην κατεχόμενη Κύπρο: Μετέτρεψαν τους ναούς σε στάβλους και κέντρα διασκέδασης, κατέστρεψαν ψηφιδωτά, έκλεψαν τις εικόνες και τις μοσχοπούλησαν στις διεθνείς αγορές απατεώνων.
Εκείνο που μας κάνει αλγεινή εντύπωση είναι το ότι βρέθηκαν κάποιοι, οι οποίοι υποτίθεται ότι ανήκουν στον χώρο των πολιτισμένων χωρών, που συνηγόρησαν σε αυτό το διεθνές έγκλημα, υποστηρίζοντας με σαφήνεια ότι η Τουρκία έχει κάθε δικαίωμα να βεβηλώσει το λίκνο της Ορθοδοξίας. Διερωτώμαι, τι μπορεί να περιμένει κανείς από αυτούς όταν συμπεριφέρονται με τέτοιον τρόπο σε ένα τέτοιο ζήτημα, το οποίο καταφανώς προκαλεί την οργή της παγκόσμιας κοινότητας; Δεν είναι η πρώτη φορά, βέβαια, που η Αγγλία εκδηλώνει το μίσος και την οργή της εναντίον του Ελληνισμού. Το έδειξε, άλλωστε, και στην Κύπρο, όπου απέδειξε ότι δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από την Τουρκία ως προς το μίσος και τη βαρβαρότητα!
Σε ό,τι αφορά άλλες χώρες, όμως, οι οποίες έχουν να επιδείξουν πολιτιστικό και πνευματικό επίπεδο, μας εκπλήττει που ακόμα παρέμειναν απαθείς μπροστά σε αυτό το ανοσιούργημα.
Η ειδεχθής αυτή πράξη του νεοσουλτάνου της Άγκυρας μου θυμίζει τη… δόξα, την οποίαν επεδίωξε ο Ηρόστρατος. Ο… φιλόδοξος εκείνος άνδρας ήθελε να μείνει το όνομά του αθάνατο στην ιστορία και, για να το καταφέρει, έκαψε το θεσπέσιο δημιούργημα, τον ναό της Αρτέμιδος στην Έφεσο, το οποίο αποτελούσε ένα από τα εφτά θαύματα του αρχαίου κόσμου! Θα μείνει και ο ηγετίσκος της Τουρκίας στην ιστορία, αν αυτό είναι που επιδιώκει. Θα τον θυμούνται όλοι για τα εγκλήματα και τα ανοσιουργήματα που διαπράττει. Όπως θα θυμούνται τον Στάλιν, τον Χίτλερ και άλλους, τη… δόξα των οποίων φαινεται πως έχει ζηλέψει. Ποιος θα τον σταματήσει, όμως; Η διεθνής κοινότητα ας προβληματιστεί…
*Πρόεδρος Συνδέσμων Αγωνιστών Ε.Ο.Κ.Α. 1955 – 1959.
