Διαβάζω τις τελευταίες μέρες με ιδιαίτερη υπομονή αλλά και έκπληξη τα σχόλια, τα άρθρα, τα Facebook status και γενικότερα τις τοποθετήσεις περί Ιόλης. Σαματά, δηλαδή, για ένα άρθρο που αντί να μας προβληματίσει στον βαθμό που όφειλε μας αποπροσανατόλισε εντελώς. Όχι λόγω της μαθήτριας που το υπογράφει, αλλά λόγω της αλλοιωμένης αντίληψης που έχουμε περί της ελευθερίας έκφρασης. Όσο γράφουμε για όσα εμείς πιστεύουμε όλα είναι μια χαρά, όσο γράφουν άλλοι για όσα εμείς δεν τολμάμε να αγγίξουμε ή έστω να κρίνουμε τότε το σύμπαν μας ως δια μαγείας κλονίζεται.
Σκέφτηκα διπλά και τριπλά να μπω στη διαδικασία να γράψω άλλο ένα άρθρο και να καταθέσω άλλη μια άποψη για το συγκεκριμένο θέμα, όμως, κατέληξα στο να το κάνω, εν τέλει, όχι μόνο για όλα όσα ακολούθησαν του άρθρου, αλλά κυρίως για όλα όσα λέχθηκαν και που αφορούσαν σε ένα παιδί. Το κείμενο της 17χρονης Ιόλης που τόσο πολύ ενόχλησε μερικούς, μας υπενθύμισε πως η ελευθερία του λόγου είναι αναφαίρετο δικαίωμα που μπορεί να δεχθεί και κριτική. Μια κριτική, όμως, που οφείλει να κουβαλά όρια αλλά κυρίως αξιοπρέπεια σε κάθε της μορφή.
Την αξιοπρέπεια που δεν είδα σε κανέναν αρνητικό και επιθετικό σχολιασμό του κειμένου της Ιόλης, την βρήκα στο ίδιο το κείμενό της. Βρήκα, επίσης, πίσω από τις λέξεις της Ιόλης το θάρρος και την τόσο πολυχρησιμοποιημένη έως και κακοποιημένη «κριτική σκέψη», για την οποία όλοι λένε πως πρέπει να καλλιεργεί το σχολείο.
Απευθυνόμενη, λοιπόν, στην Ιόλη θα ήθελα να της απολογηθώ για όλα όσα άκουσε, για όλα όσα διάβασε ή και ακόμη για εκείνο το 20 που έλαβε πριν μερικά χρόνια και μερικοί θεώρησαν σωστό πως τελικά δεν το άξιζε, επειδή τόλμησε να εκφραστεί ελεύθερα εν έτη 2020(!).
Αγαπητή Ιόλη, σήμερα 15 Ιουλίου γιορτάζεται από τα Ηνωμένα Έθνη η Παγκόσμια Ημέρα Νεανικών Δεξιοτήτων (International Youth Skills Day), που αφορά κυρίως νέους ηλικίας 15-25 ετών και ανάμεσα σε άλλες δεξιότητες «γιορτάζεται» και η κριτική σκέψη που κουβαλά και που διαρκώς καλλιεργεί ο κάθε νέος και η κάθε νέα ανά το παγκόσμιο. Αυτό το άρθρο απευθύνεται σε σένα και έχει έναν στόχο: Να σε ευχαριστήσει που σε ένα μόνο κείμενο έγινες το παράδειγμα κριτικής σκέψης, που τελικά έχουν οι νέοι(!), και που τελικά τα ίδια τα κοινωνικά πλαίσια δεν αντέχουν -καμιά φορά-. Εάν φτάσει σε εσένα αυτό το άρθρο, λοιπόν, θα ήθελα να ξέρεις πως είμαι μια 27χρονη νέα που αν κατάφερε κάτι, το κατάφερε επειδή δεν αποδέχθηκε τα πάντα ως έχουν. Η αμφισβήτηση και η επικριτική στάση μερικών θα είναι ένας διαρκές δρόμος που θα διανύεις σε όλη σου τη ζωή και που, όμως, είμαι σίγουρη πως θα τον διανύεις πάντα με την ίδια παρρησία.
Διαχρονικά ακούμε πως πρέπει να πιστέψουμε σε ιδέες για να τις πετύχουμε. Αυτό που χρειάζεται μια ιδέα, όμως, για να πετύχει είναι αυτός που την κουβαλά να έχει ήδη πιστέψει στον εαυτό του. Αν ποτέ διαβάσεις αυτό το άρθρο, να ξέρεις πως εγώ πιστεύω σε σένα και στις δεξιότητές σου και στην κάθε Ιόλη που τολμά να αλλάξει τον μικρόκοσμό μας.
Υγ. Ο κόσμος αλλάζει από το παράδειγμά μας και όχι από τους σχολιασμούς μας.
Υγ1. Κυρίως όχι αυτούς που αραδιάζουμε σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Υγ2. Περί Παγκόσμιας Ημέρας Νεανικών Δεξιοτήτων ο λόγος: https://www.un.org/en/observances/world-youth-skills-day
* Αντιπρόεδρος Α’ Συμβούλιο Νεολαίας Κύπρου.
