Από την αρχή της ιστορίας της, η Κύπρος υπήρξε χωνευτήρι φυλών και θρησκειών. Ωστόσο, ακόμα και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες (υποδούλωση), διατήρησε τον ξεχωριστό πολιτισμό της, την ελληνική γλώσσα και τη θρησκεία της. Αυτός ο πολιτισμός και οι πυλώνες του κινδυνεύουν σήμερα, αφού δεν μιλούμε πια για μικρές και σποραδικές εισροές ξένων αλλά για συστηματικές, αλλεπάλληλες και μαζικές εισροές που δεν δείχνουν να έχουν ένα τέλος. Ήδη, υπάρχουν κρατικά σχολεία που δεν έχουν ούτε και ένα Ελληνοκύπριο μαθητή! Η δημιουργία υφυπουργείου Μετανάστευσης ίσως να αποτελεί βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, αλλά μεγαλύτερη σημασία έχει η εκπόνηση και εφαρμογή μιας εθνικής στρατηγικής αντιμετώπισης των μύριων προβλημάτων που ήδη βρίσκονται μπροστά μας, εν μέρει λόγω τυφλής υπακοής στους διεθνείς και ευρωπαϊκούς κανόνες δικαίου και εν μέρει λόγω της έλλειψης σωστά εκπαιδευμένου και ικανού προσωπικού για αντιμετώπιση της κατάστασης που δημιουργήθηκε. Μερικά από τα ρεαλιστικά ερωτήματα που πρέπει να συζητήσουμε ως υπεύθυνη και συντεταγμένη πολιτεία είναι τα ακόλουθα:

Πόσο πληθυσμό μπορεί να αντέξει η οικονομία μας χωρίς να επηρεαστούν σοβαροί δείκτες της, όπως το βιοτικό επίπεδο των αυτοχθόνων, η ανεργία, οι προϋπολογισμοί για την κοινωνική πρόνοια, τα κονδύλια άψυχου και έμψυχου υλικού για την Παιδεία, την Υγεία, τη Δικαιοσύνη (Αστυνομία, σωφρονιστικά ιδρύματα) κ.ο.κ.;

Πώς θα αντιμετωπιστεί η αυξανόμενη παραβατικότητα/εγκληματικότητα, που συμβαδίζει με την αύξηση του αριθμού των μελών κάθε εθνοτικής ομάδας, ιδίως αν αυτή η ομάδα είναι συγκεντρωμένη γεωγραφικά;

Πώς θα προστατευτεί η κουλτούρα του τόπου και συνακόλουθα ο πολιτισμός μας, με τη ραγδαία αύξηση θρησκευόμενων μουσουλμάνων σε μια περιοχή όπου, α) ο χριστιανισμός αποτελεί αμελητέα μειονότητα και β) κυριαρχείται από τον ακραίο ισλαμισμό;

Πώς θα διασφαλιστεί η εθνική (ελληνική) μας ταυτότητα όταν χρόνο με τον χρόνο η στατιστικές γεννητικότητας διαφοροποιούνται σε βάρος των Ελληνοκυπρίων;

Πώς θα προστατευτεί η εθνική μας ασφάλεια και η ατομική ασφάλεια των πολιτών από την παρείσφρηση Τούρκων πρακτόρων ή κακοποιών με την πρόφαση της αναζήτησης ασύλου;

Πώς θα αντιμετωπιστεί η αύξηση της απειλής τρομοκρατικών ενεργειών σε έναν τόσο μικρό τόπο, ο οποίος, ενώ αναπτύσσει διαρκώς σχέσεις στρατηγικού επιπέδου με χώρες όπως το Ισραήλ, την ίδια ώρα αδυνατεί να ελέγξει την κατακόρυφη αριθμητική αύξηση ομάδων που προέρχονται από χώρες ορκισμένες να καταστρέψουν αυτή τη φίλη και σύμμαχο χώρα;

Δυστυχώς, έχουμε φτάσει στο παρά πέντε μιας νέας εθνικής κρίσης η οποία προς το παρόν κάνει εμφανή την παρουσία της περιοδικά και σε τοπικό επίπεδο: Κοκκινοτριμιθιά, Παλιά Λευκωσία, Λάρνακα, Χλώρακα/Κισσόνεργα. Είτε από ανικανότητα των αρμοδίων του κράτους, είτε για να πλουτίζουν κάποιοι, το θέμα της παράτυπης μετανάστευσης συγκαλύπτεται κάτω από τον μανδύα του προσφυγικού ζητήματος το οποίο αντιμετωπίζεται ξεχωριστά από το διεθνές δίκαιο. Η πρώτη κιόλας ενέργεια του υφυπουργείου Μετανάστευσης πρέπει να είναι εκείνη που θα βάλει τα πράγματα στη σωστή τους θέση και διάσταση. Η δεύτερη θα πρέπει να είναι η ενημέρωση όλων των διεθνών δρώντων ότι η Κυριακή Δημοκρατία δεν χωράει άλλους αιτούντες άσυλο. Η Δανία, από το 2015 δήλωνε ότι δεν θα δεχθεί άλλους πρόσφυγες στα πλαίσια του ευρωπαϊκού σχεδίου ανακατανομής των αιτούντων άσυλο. Το 2017 η ίδια χώρα έγινε το πρώτο μέλος της Ε.Ε. που ξεκίνησε την επαναπροώθηση Σύριων προσφύγων, αφού πρώτα κήρυξε την περιοχή Ριφ Ντιμάσκ, η οποία περιλαμβάνει και τη Δαμασκό, ως ασφαλή για επιστροφή προσφύγων. Μήπως έφτασε η ώρα να πάρουμε παρόμοια μέτρα;