Απελευθέρωση για μένα σημαίνει τερματισμό της κατοχής, αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής, κατάργηση των εγγυήσεων, άσκηση των δικαιωμάτων επιστροφής, ελεύθερης διακίνησης, κατοχής περιουσίας και ελευθερία εγκατάστασης. Σημαίνει επίσης αναγνώριση και εφαρμογή όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων για όλους τους νόμιμους κατοίκους της Κύπρου. Και επειδή η Κύπρος είναι ισότιμο μέλος της Ε.Ε., εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε ολόκληρη την επικράτεια της Κ.Δ.
Δυστυχώς αυτή η λύση απελευθέρωσης είναι πολύ δύσκολο, σχεδόν αδύνατο να πραγματοποιηθεί. Και τούτο δεν οφείλεται μόνο στην δική μας αδύνατη θέση και στην μεγάλη στρατιωτική υπεροχή της κατοχικής Τουρκίας. Οφείλεται και στη δική μας επίμονη θέση να επαναρχίσουν οι συνομιλίες από ‘κει που έμειναν στον Γκραν Μοντανά. Η Τουρκία δεν αποδέχεται συνομιλίες και λύση που να περιλαμβάνει το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Αποδέχεται μόνο λύση δύο κρατών με ισότιμη κυριαρχία.

Αλλά και αν ακόμα η Τουρκία αποδεχτεί συνομιλίες από ‘κει που έμειναν στο Γκραντ Μοντανά, η Κ.Δ. και ο Ελληνισμός της Κύπρου θα οδηγηθούν στη διχοτόμηση και στην τουρκοποίηση. Αν υποθέσουμε ότι η Τουρκία αποδέχεται τη δική μας θέση για επανέναρξη των συνομιλιών. Υπάρχουν μερικά βαρίδια, που οδηγούν στην καταστροφή. Τα επικίνδυνα βαρίδια είναι οι υποχωρήσεις και παραχωρήσεις Χριστόφια – Αναστασιάδη, που αποδέχονται τη δημιουργία νέου κράτους, που να αποτελείται από δύο συνιστώντα κρατίδια με πολιτική ισότητα και με κυριαρχία που να προέρχεται από τους Έλληνες και τους Τούρκους της Κύπρου. Οι κάτοικοι των δύο κρατιδίων θα έχουν εκτός από την υπηκοότητα της ΔΔΟ και την εσωτερική υπηκοότητα του κρατιδίου. Φυσικά θα υπάρχουν και άλλα εκρηκτικά βαρίδια, όπως η υφαρπαγή των περιουσιών από τους χρήστες, η παραμονή των εποίκων και ο περιορισμός των δικαιωμάτων με ρατσιστικές διευθετήσεις.

Αλλά ας κάνουμε την υπόθεση, ότι η Τουρκία θα αποδεχτεί μια λύση, που δεν θα περιλαμβάνει αυτά τα βαρίδια, αλλά το κράτος θα αποτελείται από δύο συνιστώντα κρατίδια. Τονίζω «συνιστώντα» και όχι «συστατικά» κρατίδια. Η διατύπωση της συμφωνίας θα γίνει με την εποικοδομητική ασάφεια βρετανικής προέλευσης και θα δίνει την ψευδαίσθηση, ότι η λύση θα αποτελεί μετεξέλιξη της Κ.Δ.

Οι γνωστοί εραστές της όποιας λύσης και οι ηγεσίες ΔΗΣΥ – ΑΚΕΛ θα πανηγυρίσουν την «επανένωση» της Κύπρου. Θα πανηγυρίσουν την ειρήνη και την οικονομική ανάπτυξη και θα αρχίσουμε να ζούμε μέσα σε ένα κλίμα ευφορίας και δικαίωσης. Αλλά τα τουρκικά σχέδια θα πραγματοποιούνται στο περιθώριο της ευφορίας και θα μας καταλάβουν «εξαπίνης». Θα δημιουργηθούν καταστάσεις μη αναστρέψιμες. Η ΚΔ θα καταργηθεί και η διχοτόμηση θα νομιμοποιηθεί.

Λύση ΔΔΟ με πολιτική ισότητα

Φανταστείτε μια λύση ΔΔΟ με πολιτική ισότητα και με τις προδιαγραφές των μέχρι σήμερα διαπραγματεύσεων. Η λύση θα είναι «επανένωση» δύο ισότιμων συνιστώντων κρατιδίων. Το ένα κρατίδιο θα είναι η Κ.Δ. που θα υποβιβαστεί. Το νέο κράτος αρχίζει να λειτουργεί. Παρουσιάζονται τα πρώτα προβλήματα στη λειτουργία του. Και δημιουργείται, είτε τυχαίως είτε με προβοκάτσια, ένα διακοινοτικό επεισόδιο. Το κράτος παραλύει. Λειτουργούν μόνο τα δύο συνιστώντα κράτη, ως χωριστές οντότητες. Ποιος θα κάνει προσφυγή και πού. Τα Η.Ε. και η Ε.Ε. θα μπορούν να συζητήσουν μόνο προσφυγές της ΔΔΟ που θα είναι το κράτος μέλος. Και τα ΗΕ και η ΕΕ θα απαλλαγούν έτσι από το βραχνά του Κυπριακού. Δεν θα έχουν λόγο να αναμειχθούν, ούτε θα θέλουν να αναμιχθούν σε μια εσωτερική διένεξη ενός κράτους μέλους.

Τότε θα αντιληφθούμε ότι η Κ.Δ. και η μετεξέλιξή της είναι μόνο στα χαρτιά. Οι Ελληνοκύπριοι θα αναζητούμε κηδεμόνα. Και τα δύο κράτη θα συνεχίζουν να λειτουργούν ανεξάρτητα. Η διχοτόμηση θα είναι ένα ντεφάκτο και ντε γιούρε νόμιμο συνεπακόλουθο. Η Κύπρος ολόκληρη θα είναι ένα τουρκικό προτεκτοράτο και θα «κείται μακράν της Ελλάδος».

Αυτή θα είναι η κατάληξη της Κ.Δ. Αυτό θα είναι το τουρκικό σχέδιο για κατάργηση της Κ.Δ. και για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου. Εμείς θα χάσουμε την Κ.Δ. και μάταια θα αναζητούμε κηδεμόνα.