«Αντί να τρίζει η άμαξα, τρίζει ο αμαξηλάτης» θα μπορούσε εύλογα να λεχθεί για τα όσα κατά καιρούς ισχυρίζεται ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος από τη μια υποκινεί την παράνομη μετανάστευση και από την άλλη επιχειρεί να παρουσιάσει τον εαυτό του και τη χώρα του ως τους μόνους στον κόσμο που δήθεν νοιάζονται για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού. Η συμπεριφορά του Ερντογάν είναι και πάλι προκλητική, εξάλλου με αυτό τον τρόπο έμαθε να συμπεριφέρεται στη διεθνή πολιτική σκηνή. Η Τουρκία διαδραματίζει βασικό ρόλο στο μεταναστευτικό, στο μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ευρώπη. Ειδικότερα η Κύπρος ως χώρα πρώτης υποδοχής μεταναστών δέχεται τεράστιο βάρος, με το μεγαλύτερο να προέρχεται από την Τουρκία. Ο Τούρκος Πρόεδρος όχι μόνο αρνείται την ύπαρξη του προβλήματος αλλά παρουσιάζει τη χώρα του ότι δήθεν προσπαθεί να συμβάλει στις προσπάθειες αντιμετώπισης του μεταναστευτικού και με θράσος ισχυρίστηκε ότι στο ναυάγιο της Πύλου δεν έγινε καμιά σοβαρή προσπάθεια για να σωθούν άνθρωποι.
Ξεχνά προφανώς ότι μέσω Τουρκίας διακινούνται τεράστιοι αριθμοί μεταναστών σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τα κυκλώματα που δρουν στην Τουρκία και ασχολούνται επισταμένα με τη διακίνηση μεταναστών έχουν μεγάλα πλοκάμια, κάποια εξ’ αυτών απλώνονται και στα κατεχόμενα. Είναι εξάλλου προσφιλής η τακτική Ερντογάν να χρησιμοποιεί το μεταναστευτικό για να κερδίσει πολιτικά οφέλη. Το έργο αυτό το έχουμε ξαναδεί και στο παρελθόν. Παλαιότερα απειλούσε να ανοίξει τα σύνορα και να βουλιάξει κατά την έκφραση του, τα ελληνικά νησιά με μετανάστες. Σε όλο αυτό το σκηνικό εκμετάλλευσης και καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εμφανίζεται ως ο προστάτης των μεταναστών για τους οποίους κάνει λόγο ότι είναι καταπιεσμένοι άνθρωποι χωρίς ασφαλώς να αντιλαμβάνεται τις δικές του βαριές ευθύνες οι οποίες εξωθούν αυτούς τους ανθρώπους στην εξαθλίωση και τον κίνδυνο να αφήσουν την τελευταία τους πνοή στα νερά της Μεσογείου. Η εργαλειοποίηση του μεταναστευτικού από την Τουρκία και η ενορχηστρωμένη προσπάθεια που γίνεται από την κυβέρνηση Ερντογάν δυσκολεύει ακόμα περισσότερο τις προσπάθειες αντιμετώπισης του προβλήματος. Στην Κύπρο σχεδόν όλοι οι μετανάστες εισέρχονται μέσω Τουρκίας, ακολούθως μεταβαίνουν στα κατεχόμενα και στη συνέχεια δια μέσου της πράσινης γραμμής φθάνουν στις ελεγχόμενες από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχές και ζητούν πολιτικό άσυλο.
Το βάρος που επωμίζεται η Κυπριακή Δημοκρατία λόγω των πολύ αυξημένων μεταναστευτικών ροών είναι δυσανάλογο με το μέγεθος και τον πληθυσμό της. Αυτό οφείλεται κυρίως στην Τουρκία η οποία κατά τα άλλα δια στόματος του Προέδρου της προσπαθεί να πείσει τη διεθνή κοινή γνώμη ότι είναι άμοιρη ευθυνών. Ταυτόχρονα είναι αδήριτη η ανάγκη όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση λάβει πιο αποτελεσματικά μέτρα και να θέσει τον Ερντογάν και την Τουρκία προ των ευθυνών τους ώστε να εξευρεθεί ο τρόπος να σταματήσουν φαινόμενα τα οποία οδηγούν στην εκμετάλλευση του ανθρώπινου πόνου. Πίσω ασφαλώς από την προσπάθεια της Τουρκίας είναι τα αλλότρια πολιτικά οφέλη που επιδιώκει να αποκομίσει και τα οποία ουδόλως σχετίζονται με τη διαβίωση αυτών των ανθρώπων οι οποίοι είναι απλώς θύματα εμπορίας και εκμετάλλευσης.
*Τέως Διευθυντής Γραφείου Τύπου Προέδρου της Δημοκρατίας
