Η μια Κυβέρνηση μετά την άλλη, «παρακολουθούσαν» το πρόβλημα της παράνομης μετανάστευσης εξυπηρετώντας προφανώς ειδικά συμφέροντα. Ίδια «απάθεια» κι όταν η Τουρκία εργαλειοποίησε την διοχέτευση «μεταναστευτικών ροών» για δημιουργία «δημογραφικής βόμβας» στην κυπριακή κοινωνία. Εμείς, επιμέναμε να τεκμηριώνουμε το πρόβλημα, προτείνοντας συγκεκριμένα προληπτικά μέτρα.
Στο πλαίσιο των Συνθηκών της ΕΕ και Διεθνών Συμβάσεων και για διάλυση χρόνιων μύθων, ξεκαθαρίζουμε ότι
α) η μετανάστευση είναι αρμοδιότητα των κρατών-μελών και όχι της ΕΕ.
β) Η παροχή προστασίας/φροντίδας προκύπτει για προστασία ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν ανθρώπινες ζωές κινδυνεύουν ή καταδιώκονται λόγω πεποιθήσεων και όχι για μετανάστευση. Υποχρέωση προκύπτει όταν οι επηρεαζόμενοι εισέρχονται νόμιμα με επίσημα έγγραφα κι όχι όταν γίνεται έκδηλη κατάχρηση.
Στην περίπτωση που θέτουν τον εαυτό τους σε «κατάσταση παρανομίας», το κράτος έχει δικαίωμα παρεμπόδισης εισόδου, ή απέλασής τους. Άλλα κράτη-μέλη (π.χ. Λιθουανία), χωρίς καν το πρόβλημα της κατοχής όπως η Κύπρος, θέσπισαν νομοθεσίες παρεμπόδισης κάθε παράνομης εισόδου επικαλούμενα λόγους ασφάλειας. Η Τουρκία διοχετεύει παράνομα μεταναστευτικές ροές εις βάρος της Κύπρου κι εν μέσω οργανωμένης κατάχρησης των κανόνων της ΕΕ, οι κυπριακές Κυβερνήσεις δήλωναν αδυναμία λήψης μέτρων!
γ) Οι κανόνες της ΕΕ για παροχή ασύλου παραγνωρίζουν τις ιδιάζουσες συνθήκες της κατοχής, ενώ το κυπριακό κράτος έχει ευθύνη για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Η παραδοχή από τον Πρόεδρο ότι 98% όσων εισέρχονται στις ελεύθερες περιοχές, πέρασαν από τα κατεχόμενα, σημαίνει ότι έθεσαν τον εαυτό τους σε «κατάσταση παρανομίας» αφού εισήλθαν παράνομα στην Κύπρο. Αυτό αποτελεί δικαίωση των προτάσεων που του θέσαμε προσωπικά και δημοσίως, για τους τρομακτικούς αριθμούς παράνομης εισόδου με σκοπό να αιτηθούν άσυλο ή να εγκατασταθούν στις ελεύθερες περιοχές και κατατάσσουν την Κύπρο στην χειρότερη θέση με διαφορά στην ΕΕ. Παρεμπιπτόντως, η Κύπρος με νομοθεσία της -όχι λόγω ΕΕ- παρέχει επιδόματα που ο «επηρεαζόμενος» μπορεί να αιτηθεί από την πρώτη μέρα παράνομης εισόδου!
Ο κυπριακός λαός βίωσε προσφυγιά και αδικίες που ακόμη συνεχίζονται, κι ως λαός παραμένουμε φιλεύσπλαχνος επειδή αυτός είναι ο πολιτισμός μας. Ως πονεμένος λαός όμως, έχει ριζωμένο μέσα του το ένστιχτο της αυτοσυντήρησης, ακόμη κι όταν η εκάστοτε κυβερνώσα ηγεσία δεν αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο για ανατροπή της δημογραφίας στις ελεύθερες περιοχές. Όμως, η ευθύνη για αποτελεσματική αντιμετώπιση της κοινωνικής «βόμβας» ανήκει στην κυβερνώσα ηγεσία κι όχι σε ομάδες οργισμένων πολιτών.
Δεδομένης της τουρκικής στάσης και συνεχιζόμενης κατοχής, παραθέτουμε δύο μέτρα με προληπτικό χαρακτήρα που χρόνια προτείνουμε και που η Κύπρος μπορεί να εφαρμόσει: H παράνομη είσοδος (π.χ. στα κατεχόμενα), συνεπάγεται αναστολή δικαιώματος για αίτημα παροχής ασύλου. Επιπλέον, περιορισμός χρηματικών επιδομάτων και μετατροπή τους σε είδος. Τέτοια μέτρα, θα γνωστοποιηθούν αμέσως στις χώρες προέλευσης και θα λειτουργήσουν αποτρεπτικά ξεκινώντας από την πηγή, σε συνδυασμό με άλλα μέτρα για απέλαση και καταστολή της παρανομίας.
Κάθε κριτική πρέπει να συνοδεύεται με καλύτερα μέτρα, ειδικά με αποτρεπτικό χαρακτήρα. Περιχαρακωμένα συμφέροντα, πολιτική εμμονή για αποδόμηση της κοινωνίας, φοβίες και άλλα, μας έφεραν ως εδώ. Η ανατροπή τους προϋποθέτει πολιτικό σθένος.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D), Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο
