Όντως αν το σκεφτούμε με εντελώς οικονομικούς όρους, όσοι συμπατριώτες μας, καταφεύγουν στα κατεχόμενα για να ξαλαφρώσουν κάπως, όπως ισχυρίζονται, το πορτοφόλι τους (μεταξύ τους και ουκ ολίγοι εύποροι και έμποροι), ουσιατικά φοροδιαφεύγουν. Αγοράζοντας προϊόντα από τα κατεχόμενα, κυρίως καύσιμα, ή υπηρεσίες, όπως διαμονή σε ξενοδοχεία, ουσιαστικά εξοικονομούν τους φόρους, τους οποίους θα πλήρωναν αγοράζοντας αυτά τα προϊόντα από τις ελεύθερες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τώρα, αν αυτοί οι φόροι, κρατικοί ή ευρωπαϊκοί, είναι δίκαιοι, ή υπέρμετροι, είναι άλλο θέμα. Με αυτούς όμως η κυβέρνηση, η κάθε κυβέρνηση, το κράτος, το κάθε κράτος, προσφέρει δωρεάν παιδεία, κατασκευάζει δρόμους, σχολεία, βοηθά τους δυσπραγούντες συμπατριώτες μας με χορηγίες και γενικά προσφέρει όσα ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος οφείλει να προσφέρει προς τους πολίτες του. Όσοι «κερδίζουν» αυτούς τους φόρους αγοράζοντας προϊόντα από το ψευδοκράτος, εκτός της οικονομικής ενίσχυσης που προσφέρουν σε αυτό, υποχρεώνουν το κράτος να αυξήσει τους φόρους για να εισπράξει όσα χάνει από τους φοροφυγάδες. Ο κρατικός κουρβανάς πρέπει να έχει συγκεκριμένο ποσό για να ανταπεξέρχεται το κράτος στις υποχρεώσεις του. Επομένως, όσοι επιμένουν, πατριωτικά ή άλλως πως, να μην συνεισφέρουν στην οικονομία του ψευδοκράτους, υποχρεώνονται να πληρώνουν αυξημένους φόρους λόγω απώλειας μέρους αυτών από τους φοροφυγάδες. Δε θα τους χαρακτήριζα προδότες, όπως κάνουν άλλοι, αλλά σίγουρα είναι φοροφυγάδες, οι οποίοι ενισχύουν το ψευδοκράτος, με αποτέλεσμα να ενισχύεται και η διαπραγματευτική του δύναμη. Δε θα ήταν ανακρίβεια αν λέγαμε ότι εμμέσως πλην σαφώς, συμβάλλουν στη διατήρηση της κατοχής και στην απομάκρυνση από τη λύση.
- Δημοσιογράφος
