Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Κάπου εδώ θα πρέπει να τελειώσει το παραμύθι περί «κρίσης στον ΔΗΣΥ». Γιατί όταν η πολιτική ανάλυση απομακρύνεται τόσο πολύ από την πραγματικότητα, κάποια στιγμή η πραγματικότητα αναγκάζεται να απαντήσει μόνη της. Και απάντησε στην κάλπη. Ο ΔΗΣΥ βγήκε πρώτο κόμμα στις βουλευτικές εκλογές του 2026, σημειώνοντας ποσοστό γύρω στο 27%. Αυτό δεν είναι εικόνα ενός πολιτικού χώρου που είναι σε «κρίση», αλλά μιας ακμαίας πολιτικής δύναμης – της ισχυρότερης στην Κύπρο.
Και ασφαλώς μπορεί κανείς να διαφωνεί με επιλογές, στρατηγικές και πολιτικές θέσεις. Αυτό είναι δημοκρατία. Εκείνο που δεν μπορεί να κάνει είναι να μετατρέπει κάθε εσωτερική συζήτηση σε απόδειξη «κρίσης». Ένας μεγάλος πολιτικός οργανισμός δεν είναι στάσιμος μηχανισμός όπου όλοι σκέφτονται το ίδιο και κανείς δεν αμφισβητεί τίποτα. Ο ΔΗΣΥ έχει διαφορετικές φωνές, έχει διάλογο και έχει ανθρώπους που θέλουν να συζητούν για το μέλλον τής παράταξης. Αυτό δεν είναι κρίση. Είναι πολιτική ζωή.
Συνεπώς, είναι εύκολο να χρησιμοποιεί κανείς βαριές λέξεις. Είναι πολύ πιο δύσκολο να τις τεκμηριώνει. Και όταν μιλάμε για τον ΔΗΣΥ, η λέξη «κρίση» χρησιμοποιείται τελευταία από κάποιους απογοητευμένους αριβίστες με μια ευκολία που περισσότερο δημιουργεί εντυπώσεις παρά περιγράφει την πραγματικότητα. Χρησιμοποιείται από εκείνους που δεν πέτυχαν τις φιλοδοξίες τους. Που δεν κατάφεραν να γίνουν «κάτι» στην κομματική ιεραρχία. Που ακόμη δεν έκλεισαν οι πληγές τού πληγωμένου εγωισμού τους. Είναι αυτοί οι ίδιοι που κατηγορούν αδίκως την τωρινή ηγεσία του ΔΗΣΥ για τάχατες «προσωπικές φιλοδοξίες και ατζέντες», ενώ είναι αυτοί οι ίδιοι που δεν είχαν και δεν έχουν το θάρρος να μείνουν παρόντες στην ένδοξη παράταξή μας και να εκφράσουν τις όποιες διαφωνίες τους. Και ρωτώ: θα είχαν τις ίδιες αντιλήψεις αυτές οι σύγχρονες «Κασσάνδρες» εάν εκλέγονταν στα αξιώματα που ήθελαν ή αν λάμβαναν τις θέσεις που ήθελαν; Ιδού το ερώτημα.
Πολυφωνία δεν σημαίνει ότι όλοι συμφωνούν με όλους. Σημαίνει ότι υπάρχει χώρος για διαφορετικές απόψεις. Και ένας πολιτικός χώρος που μπορεί να φιλοξενεί διαφορετικές προσεγγίσεις χωρίς να παύει να λειτουργεί ως ενιαία παράταξη δεν βρίσκεται σε «κρίση» – τουναντίον είναι το απαύγασμα της δημοκρατίας και του πλουραλισμού. Εγώ βλέπω έναν Δημοκρατικό Συναγερμό ακμαίο. Βλέπω μιαν ηγεσία, σπουδαία κι άξια. Βλέπω μιαν Πρόεδρο με πυγμή, ικανότητα και ιστορική σημασία. Και είμαι σίγουρος και αισιόδοξος, πως ο ΔΗΣΥ μαζί με την Πρόεδρο Αννίτα Δημητρίου, θα φτάσουν τη χώρα σε εποχές πρωτοπόρες.
Και η ηγεσία του ΔΗΣΥ δεν κρύφτηκε. Δεν έκλεισε την πόρτα στον διάλογο. Δεν εγκατέλειψε το πεδίο. Αντίθετα, συνέχισε και συνεχίζει να δίνει πολιτικές μάχες, να οργανώνει την παράταξη και να παρουσιάζει κοινοβουλευτικό έργο. Αυτό μπορεί να αξιολογηθεί πολιτικά από τον καθένα. Δεν μπορεί όμως να διαγραφεί ο τόσος πολιτικός κόπος με την ταμπέλα τής τάχατες «κρίσης». Διότι, κύριοι, «κρίση» στον ΔΗΣΥ δεν υπάρχει. Μάλλον, υπάρχει έλλειψη κρίσης από αυτούς τούς πολιτικά εφήμερους που ξεστομίζουν τέτοια λόγια για να εξυπηρετήσουν προσωπικές ατζέντες και να αποκτήσουν κάποιαν πολιτική σημασία τώρα που η πολιτική ιστορία τούς ξέχασε και τους διέγραψε.
Ξαναλέω: η απάντηση δεν βρίσκεται στους βαρύγδουπους χαρακτηρισμούς. Βρίσκεται στην κάλπη, στους θεσμούς και στην πολιτική πραγματικότητα. Και αυτή η πραγματικότητα λέει κάτι πολύ απλό: ο ΔΗΣΥ είναι εδώ, ισχυρός! Με τις δυσκολίες του, με τις διαφωνίες του, με τις προκλήσεις του, αλλά και με την ιστορία, τον κόσμο του και την πολιτική τού δύναμη.
Γι’ αυτό ας αφήσουμε επιτέλους στην άκρη τη δραματοποίηση. Κι αυτοί που θέλουν να το παίξουν «τραγωδοί», ας επιδοθούν σε τέτοιους θεατρινισμούς πολιτικής οδύνης και χάους στην Επίδαυρο. Διότι, κύριοι, η κριτική είναι θεμιτή. Η καταστροφολογία όμως είναι περισσή. Η διαφορετική άποψη είναι δημοκρατικό δικαίωμα. Αλλά η «κρίση» δεν γίνεται πραγματικότητα επειδή κάποιοι αποφάσισαν να την ονομάσουν έτσι.
*Δικηγόρος / Συντονιστής Ομάδας Παραγωγής Πολιτικής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ΔΗΣΥ
