Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες καταλαμβάνουν μία θέση στην ανθρώπινη ιστορία, από τη στιγμή που οι πράξεις τους καθορίζουν θετικά την εξέλιξη της ιστορίας των λαών τους. Αν θα ξεχώριζα μια μεγάλη στιγμή της πολιτικής διαδρομής του Γλαύκου Κληρίδη που καθόρισε το μέλλον μας, θα ήταν η συμφωνία του Ελνσίκι τον Δεκέμβριο του 1999.  Σύμφωνα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. θα προχωρούσε, χωρίς η επίλυση του κυπριακού προβλήματος να αποτελεί προϋπόθεση.

Η Κύπρος συνέχισε τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις και ο Κληρίδης επέστρεψε στο τραπέζι των απευθείας συνομιλιών για το Κυπριακό. Το 2002, στην Κοπεγχάγη, ολοκληρώθηκαν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις. Η Κυπριακή Δημοκρατία έγινε μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1η Μαΐου 2004. Στην πορεία αυτή συνέβαλαν κυβερνήσεις, διαπραγματευτές και διπλωμάτες. Η ιδιαίτερη συμβολή του Κληρίδη ήταν το γεγονός ότι κράτησε σταθερό τον προσανατολισμό της χώρας, όσο το αποτέλεσμα ήταν ακόμη αβέβαιο.

Σήμερα ως κράτος μέλος της Ε.Ε. έχουμε τη δυνατότητα να θέτουμε το Κυπριακό στο τραπέζι, όπου λαμβάνονται οι ευρωπαϊκές αποφάσεις. Η αξιοποίηση αυτής της δυνατότητας απαιτεί καθημερινή σκληρή δουλειά με τους εταίρους μας ώστε να πειστούν για τον ρόλο  που πρέπει να διαδραματίσει η  Ε.Ε. στην διαδικασία επίλυσης του κυπριακού προβλήματος.

Η πολιτική ευθύνη αφορά και τη δική μας συμπεριφορά μέσα στην μεγάλη παράταξη του  Δημοκρατικού Συναγερμού. Ως μέλος του Πολιτικού Γραφείου, θεωρώ υποχρέωσή μου να αφουγκράζομαι  την αντίθετη άποψη, να διατυπώνω τη δική μου θέση με επιχειρήματα και να σέβομαι τις αποφάσεις που λαμβάνουν δημοκρατικά τα μέλη και η ηγεσία μας. Η ενότητα δοκιμάζεται ιδιαίτερα την επόμενη μέρα, όταν καλούμαστε να συνεργαστούμε με ανθρώπους που υποστήριξαν μια διαφορετική επιλογή. Όταν καλούμαστε να βάλουμε το εμείς πάνω από το εγώ.

Ας μη λησμονούμε ότι η  ευρωπαϊκή επιλογή του Κληρίδη θέτει και ένα ερώτημα για το Ινστιτούτο που φέρει το όνομά του. Πώς βοηθάμε μια γενιά που γνώρισε την Κύπρο ήδη μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση να κατανοήσει τις αποφάσεις που μας έφεραν ως εδώ και να διαμορφώσει τις επόμενες;

Μια πρώτη σειρά συζητήσεων θα ήταν ευκταίο να εκκινήσει από το Ελσίνκι και να καταλήξει σε ένα ερώτημα του παρόντος. Ποια συνδρομή θα μπορούσαμε να ζητήσουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε μια συμφωνία επίλυσης του Κυπριακού να μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη; Νέοι νομικοί και ερευνητές θα μπορούσαν να δουλέψουν πάνω σε συγκεκριμένες πτυχές, όπως η εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου, καθώς και να συζητήσουν τα συμπεράσματά τους με ανθρώπους από τις δύο κοινότητες. Κάθε κύκλος συζητήσεων θα ήταν ιδανικό να κλείνει με ένα σύντομο κείμενο προτάσεων, διαθέσιμο δημόσια, ώστε οι πολίτες να μπορούν να το κρίνουν και να το εμπλουτίσουν.

Σήμερα στο μνημόσυνο του Γλαύκου Κληρίδη θα τιμήσουμε έναν άνθρωπο που συνέβαλε καθοριστικά στην ευρωπαϊκή πορεία της Κύπρου. Η επιμονή με την οποία εργάστηκε για μια απόφαση που θα είχε  διαχρονική αξία για τη χώρα μας χωρίς να αποφεύγει την πολιτική ευθύνη πρέπει να αποτελεί παράδειγμα για τους πολιτικούς του σήμερα. Γιατί  όπως είπε και ο Αβραάμ Λίνκολν «ο καλύτερος τρόπος να προβλέψεις το μέλλον είναι να το δημιουργήσεις».  Αυτό είναι το μέτρο της πολιτικής ευθύνης που αξίζει να θέτουμε και στον εαυτό μας, ως πολίτες και ως πολιτικοί.