Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Παρακολούθησα πρόσφατα το ντοκιμαντέρ ΝΑΖΑ που βραβεύτηκε φέτος στο διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας. Πραγματικά με συγκλόνισε όσο λίγα κινηματογραφικά έργα (σκέφτομαι το Sophie’s Choice και το Schindler’s List τα οποία φυσικά δεν είναι ντοκιμαντέρ).

Πρόκειται για τη δουλειά δυο πολύ γενναίων νεαρών ισραηλινών σκηνοθετών, του Yuval Abraham  και τηςRachel Szor που μέσα από νυχτερινές συνεντεύξεις σε ταράτσα κτιρίου στο Τελ Αβίβ με στρατιωτικούς των μυστικών υπηρεσιών του ισραηλινού στρατού (η ταυτότητα των οποίων αλλοιώνεται – αποκρύπτεται). Οι στρατιωτικοί αυτοί (νεαροί άντρες και γυναίκες) διερευνούν μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης τη στοχοποίηση και εξόντωση πιθανών στρατιωτικών στόχων (Χαμάς) στον γενοκτονικό πόλεμο της Γάζας υπολογίζοντας όμως ταυτόχρονα και τις αναμενόμενες «παράπλευρες απώλειες» (άμαχοι).

Αυτές οι παράπλευρες απώλειες όμως, δεν περιγράφονται έτσι, γιατί έτσι, έστω και με κυνική υποκρισία θα παρέπεμπε σε ανθρώπινα όντα. Η αναφορά σε αμάχους και παράπλευρες απώλειες απανθρωποιείται με τον όρο ΝΑΖΑ…. Ένας ΝΑΖΑ, δέκα ΝΑΖΑ, πεντακόσιοι ΝΑΖΑ, περιγράφουν εκ των προτέρων, τον εκτιμώμενο αριθμό θανάτων αμάχων μετά το χτύπημα για εξολόθρευση του στόχου!

Ανατριχιαστική είναι η ομολογία αρκετών συνομιλητών που αποκαλύπτουν ότι το πρωτόκολλο στόχευσης/εκτέλεσης των στρατιωτικών στόχων επικεντρώνεται στην εκτέλεση των στόχων το βράδυ, στα σπίτια τους, και όχι την ημέρα στο πεδίο της μάχης! Αυτό φυσικά στοχοποιεί και την οικογένεια του μαχητή, αλλά και τους γείτονες και όλους τους ένοικους της πολυκατοικίας (ακόμα και του οικοδομικού τετραγώνου) στην οποία ζει η οικογένεια του στόχου. Με αυτή την μέθοδο εξοντώθηκαν από δέκα μέχρι πεντακόσιοι ΝΑΖΑ για να εξοντωθεί ένας μόνο μαχητής!

Κατά τα άλλα η μόνιμη επωδός των ισραηλινών είναι ότι η Χαμάς χρησιμοποιεί τον άμαχο πληθυσμό σαν ασπίδα, γι αυτό και είναι τόσο αυξημένες οι απώλειες μεταξύ των αμάχων (sic) ενώ η στοχοποίηση και εξόντωση των αμάχων είναι η προτιμητέα μέθοδος  και το πρωτόκολλο εμπλοκής του ισραηλινού στρατού (χτύπημα το βράδυ στην κατοικία των στόχων) με πλήρη γνώση της εξόντωσης αμάχων! Κατά τα άλλα ο ισραηλινός στρατός είναι ο «πιο ηθικός στρατός του κόσμου» (sic)!

Γίνεται περιγραφή πώς μέσα από χακαρισμένα κινητά τηλέφωνα ο ισραηλινός στρατός έχει πλήρη εικόνα των στόχων όχι μόνο για την ακριβή τοποθεσία αλλά και από την ιδιωτική ζωή των μελλοντικών θυμάτων (ομιλίες, εικόνες). Ένας συνομιλητής περιγράφει πώς άκουγε την μητέρα της οικογένειας να οδύρεται και να φωνάζει για βοήθεια γιατί η κόρη της καίγεται ζωντανή μετά από το χτύπημα του ισραηλινού πυραύλου!

Η ηδονοβλεπτική αυτή επιτήρηση αντιπαραβάλλεται κινηματογραφικά με τα πλάνα των διαμερισμάτων του Τελ Αβίβ, απέναντι από την ταράτσα όπου λαμβάνουν χώρα οι νυχτερινές συνεντεύξεις, διεισδύοντας στην αμέριμνη ιδιωτικότητα των ενοίκων χωρίς όμως να προβάλλουν στιγμές οικειότητας…. Προβάλλουν εντούτοις αρκετές στιγμές ιδιωτικότητας, ώστε ο θεατής να νοιώθει άβολα που ηδονοβλεπτικά παρακολουθεί τα τεκταινόμενα στα απέναντι φωτισμένα διαμερίσματα. Καμιά σχέση φυσικά με την θανατολαγνική ηδονοβλεψία των μυστικών υπηρεσιών του ισραηλινού στρατού που παρακολουθούν τα θύματα τους μέχρι και τον θάνατο τους!      

Εκτός όμως από τους στρατιώτες και αξιωματικούς των μυστικών υπηρεσιών του ισραηλινού στρατού (υπευθύνους για τις στοχοποιήσεις) συνεντεύξεις δίνουν και δύο ελεύθεροι σκοπευτές. Εκτός από επιτήρηση του πεδίου της μάχης, οι σκοπευτές έχουν και καθήκοντα επιτήρησης των κανόνων της «εκεχειρίας»… Περιγράφουν πώς εκτέλεσαν δεκάδες παιδιά που κατά λάθος πέρασαν την «κίτρινη γραμμή» (θυμίζει κάτι με την «πράσινη γραμμή» στην Κύπρο; ) ή που βγήκαν από τη γραμμή αναμονής για διανομή φαγητού και προχώρησαν πιο μπροστά μάλλον γιατί φοβήθηκαν ότι μέχρι να έρθει η σειρά τους το φαγητό θα είχε τελειώσει… ο ελεύθερος σκοπευτής περιγράφει με αυταρέσκεια πως γέμισε ένα βαθύ χαντάκι με πτώματα παιδιών που βγήκαν από τη γραμμή τους!

Άλλος συνομιλητής περιγράφει πως στοχοποιούνται ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα ή ακόμα και γειτονιές, όχι επειδή πρέπει να εξοντωθεί έστω κι ένας μαχητής της Χαμάς, αλλά επειδή θα πρέπει να ισοπεδωθεί όλη η βόρεια Γάζα, να εξαλειφθεί κάθε ίχνος υποδομής που υποστηρίζει την ανθρώπινοι διαβίωση, ώστε να εξαναγκασθούν οι Παλαιστίνιοι να μετακινηθούν στη νότια Γάζα και η βόρεια Γάζα να περιέλθει σε απευθείας ισραηλινό έλεγχο! Ομολογία εθνοκάθαρσης στα ίχνη του διαβόητου Plan Dalet με βάση το οποίο το 1948 εκδιώχθηκαν 750,000 Παλαιστίνιοι από τα σπίτια τους!

Το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο όμως είναι η απάντηση στο ερώτημα του Yuval Abraham, για το πώς νοιώθουν οι στρατιωτικοί των μυστικών υπηρεσιών που συμβάλλουν στον θάνατο τόσων αμάχων ή ακόμα και οι ελεύθεροι σκοπευτές που εκτελούν απευθείας οι ίδιοι τα θύματα τους (κυρίως μικρά παιδιά).

Κανένας από αυτούς δεν επιδεικνύει συντριβή ή έστω κάποια δόση μεταμέλειας… όλοι δικαιολογούν τη συμμετοχή τους στη μαζική θανάτωση αμάχων ….

«είμαι μέρος ενός συστήματος και οι αποφάσεις παίρνονται από πιο ψηλά, εγώ εκτελώ διαταγές, πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στη λειτουργία του συστήματος, αλλιώς δεν θα μπορέσουμε να εκτελέσουμε το καθήκον μας»

«Ξέρω ότι αποτελούν κίνδυνο για την ύπαρξη του Ισραήλ, γι αυτό και θα πρέπει να εξοντωθούν»

«Δεν είναι δουλειά μου να διερωτώμαι… μόνο να εκτελώ διαταγές!»

Όλες οι απαντήσεις των εμπλεκομένων είναι περίπου στο πιο πάνω μοτίβο… κάποια υποψία διαφοροποίησης δίνει ένας ερωτούμενος όταν ο Yuval Abraham τον ρωτά πως μπορεί να κοιμάται τα βράδια όταν ο ίδιος συμβάλει στη γενοκτονία ενός λαού (χρησιμοποιείται ευθέως ο όρος «γενοκτονία»); Η απάντηση είναι περιγραφικά περίπου ως εξής:

«Νοιώθω άσχημα… Για χρόνια διερωτώμουν πώς ένοιωθαν οι Ναζί που διέπρατταν γενοκτονία… Επισκέφτηκα με το σχολείο μου το Άουσβιτς στη Πολωνία, είδα τους θαλάμους αερίων και τα κρεματόρια και πάντα διερωτώμουν πώς ένοιωθαν οι Γερμανοί…. Τώρα όμως καταλαβαίνω καλύτερα… αυτή την έξαψη του να γνωρίζεις ότι έχεις εξουσία ζωής ή θανάτου απέναντι σε κάποιον άλλο… Βέβαια εξακολουθώ να πιστεύω ότι οι Ναζί ήταν κακοί, αλλά…..»

Είναι ενδιαφέρον που η σύγκριση με τη Ναζιστική θηριωδία γίνεται από ένα ισραηλινό στρατιωτικό, που είναι ο ίδιος μέρος της γενοκτονικής μηχανής (το «σύστημα»).

Δεν ξέρω αν τα μέλη της ταξιαρχίας SS Dirlewanger που τον Αύγουστο του 1944 

ισοπέδωσαν τη Βαρσοβία εξοντώνοντας αμάχους ακόμα και με φλογοβόλα ένοιωσαν έστω και ψήγματα τύψεων μετά τις σφαγές αμάχων – μάλλον όχι! Εκείνοι μάλιστα δεν εξόντωναν εκ του μακρόθεν μέσω Τεχνητής Νοημοσύνης όπως οι ισραηλινοί, αλλά «λέρωναν τα χέρια τους» επι του πεδίου, χρησιμοποιώντας από ξιφολόγχες μέχρι φλογοβόλα (ακόμα και σε νοσοκομεία)!

Πολλά από τα μέλη της ταξιαρχίας SS Dirlewanger ήταν κατάδικοι ποινικού Δικαίου, ενώ τα μέλη των μυστικών υπηρεσιών του ισραηλινού στρατού που στοχοποιούν αμάχους Παλαιστίνιους για θανάτωση, είναι νεαροί ισραηλινοί, «κανονικοί» άνδρες και γυναίκες της διπλανής πόρτας…

Ίσως αυτή η «κανονικότητα» των δολοφόνων να είναι τελικά το πιο ανατριχιαστικό στοιχείο της όλης ιστορίας…

Ένας άλλος παραλληλισμός με τη Ναζιστική θηριωδία που μπορώ να σκεφτώ, είναι το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ του Netflix, “Einsatzgruppen:The Nazi Death Squads” που ασχολείται με την ιστορία των Ομάδων Θανάτου που ακολουθούσαν τη Βέρμαχτ στη Σοβιετική Ένωση, και «καθάριζαν» τις κατακτημένες περιοχές από «ανεπιθύμητα στοιχεία» (κυρίως Εβραίους, αλλά και Ρομά και Σοβιετικούς αιχμαλώτους). Ήταν υπεύθυνοι για μαζικές εκτελέσεις αμάχων με συμβατικούς τρόπους (εκτελεστικά αποσπάσματα), μηχανές του «Ολοκαυτώματος με σφαίρες». Πιο διαβόητη ήταν η εκτέλεση 30,000 εβραίων αμάχων το 1941 κοντά στο Κίεβο, στο φαράγγι του Babi Yar. Όταν το «ολοκαύτωμα με σφαίρες» αποδείχτηκε αργό, οι Ναζί μεταπήδησαν σε πιο μαζικούς και βιομηχανικούς τρόπους εξόντωσης, εφηύραν τους θαλάμους αερίων στα στρατόπεδα θανάτου!

Το επίσης ανατριχιαστικό με το ντοκιμαντέρ το Netflix είναι ότι τα μέλη των Einsatzgruppen, ήταν «κανονικοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας» που στην προηγούμενη πολιτική τους ζωή ήταν αστυνομικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, τεχνίτες… Λάμβαναν μέρος στη γενοκτονία πληθυσμών πεπεισμένοι ότι διέπρατταν πατριωτικό καθήκον για τη σωτηρία της πατρίδας τους.. όπως οι νεαροί ισραηλινοί άνδρες και γυναίκες στρατιωτικοί της «διπλανής πόρτας» που στοχοποιούν και εκτελούν αμάχους μέσω ΤΝ.

Οι Ναζί μέσα από τους τάφους τους πρέπει να νοιώθουν περήφανοι που οι απόγονοι των θυμάτων τους αντέγραψαν τόσο πιστά τις γενοκτονικές παρακαταθήκες τους…

Μόνο η τεχνολογία δολοφονίας έχει αλλάξει!