Ο Τεντ, το λούτρινο αρκουδάκι του Τζον Μπένετ, παντρεύεται την Τάμι – Λιν, αλλά η προσπάθειά του να γίνει πατέρας σκοντάφτει στο ότι πρέπει πρώτα να αποδείξει νομικά πως είναι «αληθινό πρόσωπο». H αλήθεια είναι ότι υπάρχει ΠΑΡΑ πολλή πλοκή για ένα sequel που απλά προσπαθεί να παραχώσει όσο το δυνατόν περισσότερα σεξιστικά/ρατσιστικά/ομοφοβικά/πρόστυχα και σχεδόν πορνογραφικά αστεία στη σχεδόν δίωρη διάρκεια, όταν βέβαια δεν εξυμνεί τη χρήση μαριχουάνας ή προσπαθεί για (επιφανειακή) πολιτικο-κοινωνική σάτιρα. Ξέρουμε ότι στον Σεθ ΜακΦάρλαν αρέσει να τα χώνει στους πουριτανούς και τους θιασώτες της πολιτικής ορθότητας, όμως άλλο να δοκιμάζεις τα όρια με στυγνή, καυστική σάτιρα ή όντως πανέξυπνα αστεία (κι ας είναι προσβλητικά) κι άλλο να το κάνεις με φτηνό, τεμπέλικο γράψιμο (ο Τεντ συγκρίνει σε κάποια φάση το πρόβλημα του με τη σκλαβιά των μαύρων βλέποντας το “Roots”), γυμνασιακού επιπέδου οπτικά γκαγκ και ανόητες pop culture αναφορές (“λούστηκες με απορριφθέν σπέρμα μαύρου; Μοιάζεις με Καρντάσιαν”). Το μόνο που δείχνεις με όλα αυτά είναι το μέγεθος της απελπισίας σου. Παραδόξως οι πιο αστείες στιγμές του “Ted 2” προέρχονται από τις πιο ήπιες σκηνές του: όταν πχ ο Τεντ φοράει το κίτρινο αδιάβροχο του Paddington, οι δύο φίλοι τραγουδούν αυτοσχέδιους στίχους στο theme του “Law & Order” ή όταν ο badass Λίαμ Νίσον προσπαθεί να αγοράσει ένα κουτί δημητριακά “μόνο για παιδιά”. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να προβληματίσει τον ΜακΦάρλαν. Μ.Ν.
10.35 MM NOVACINEMA 3
ΚΩΜΩΔΙΑ (ΗΠΑ, 2015)
Σκηνοθεσία: Σεθ ΜακΦάρλαν
Παίζουν: Μαρκ Γουόλμπεργκ, Αμάντα Σέιφριντ, Μόργκαν Φρίμαν
Διάρκεια: 115’
