Εξ ορισμού «ανεξάρτητος» είναι εκείνος που δεν εξαρτάται από άλλους. Επί του προκειμένου, λογίζεται ως ο υποψήφιος που δεν έχει κομματική ή επιχειρηματική εξάρτηση. Τώρα, σύμφωνα με το ψευδολεξιλόγιο της κομματικής (α)γραμματοσύνης, ο καθένας δικαιούται να λέει ό,τι θέλει και να παρουσιάζεται όπως θέλει.
Για παράδειγμα, οι κύριοι Μαυρογιάννης και Χριστοδουλίδης υποστηρίζουν ότι κατέρχονται στον προεκλογικό στίβο ως «ανεξάρτητοι» και όχι ως οι υποψήφιοι του ΑΚΕΛ από τη μια και, της σύμπραξης Νικόλα+Σιζόπουλου από την άλλη. Είναι προφανές ότι η οποιαδήποτε ανεξαρτησία αμφοτέρων ακυρώνεται από τη στιγμή που εξαρτώνται από κομματική υποστήριξη. Δεν είναι πλέον ανεξάρτητοι από τη στιγμή που αξιοποίησαν ή θα αξιοποιήσουν (άμεσα ή έμμεσα) τις υποδομές των κομμάτων, τις χορηγίες των κομμάτων, τους εμμίσθους των κομμάτων, τους αξιωματούχους των κομμάτων και τους οργανωτικούς μηχανισμούς των κομμάτων, για να προωθήσουν και να προβάλλουν την προεκλογική τους εκστρατεία. Και καλά κάνουν. Δεν είναι όμως ανεξάρτητοι, είναι κομματικοί υποψήφιοι.
Ωστόσο η πραγματικότητα και η αλήθεια δεν τους στερεί το δικαίωμα να αυτοπροσδιορίζονται ως «ανεξάρτητοι», ούτε και στερεί το δικαίωμα στους κομματικούς νονούς τους να τους παρουσιάζουν ως… ολίγον ανεξάρτητους. Όπως τα γεγονότα δεν εμπόδισαν ποτέ τον μέχρι πρότινος πολιτικό τους προϊστάμενο, τον Αναστασιάδη, να αυτολιβανίζεται ως ο πολέμιος της διαφθοράς και ως πολιτικός που έλαβε τα περισσότερα (από κάθε προκάτοχο του) μέτρα για πάταξη της διαπλοκής. Η αλήθεια βέβαια είναι πολύ διαφορετική και επιβεβαιώνεται από… ανεξάρτητα γεγονότα.
Για παράδειγμα, το ΡΙΚ στο προγραμματισμό για τις τηλεοπτικές τηλεμαχίες του Σεπτεμβρίου έλαβε (μέχρι κεραίας) υπόψη το γεγονός ότι οι Μαυρογιάννης – Χριστοδουλίδης (όπως βέβαια και οι Αβέρωφ-Χρίστου) υποστηρίζονται από κόμματα, άρα δικαιούται μεγαλύτερο μερίδιο της τηλεοπτικής προβολής και κάλυψης. Αυτό είναι το κριτήριο που μέτρησε το ΡΙΚ και όχι ότι είναι… ολίγον ανεξάρτητοι ή δηλώνουν «ανεξάρτητοι». Ούτε η κυπριακή Αστυνομία θεώρησε τους Μαυρογιάννη – Χριστοδουλίδη «ανεξάρτητους», αλλά προέκταση των κομμάτων που τους υποστηρίζουν, εξού και η πρόταση (την οποία καταρχήν αποδέχθηκαν) για διορισμό αστυνομικών φρουρών. Και είναι ένα ερώτημα γιατί η Αστυνομία δεν παρείχε προστασία πχ. στην κυρία Ντε Πέτρο, η οποία και είναι πρώην στέλεχος του ΕΛΑΜ, αλλά κατεβαίνει ως ανεξάρτητη; Εκτός και αν κάνει και η Αστυνομία κυλιόμενες δημοσκοπήσεις για να δει ποιους θα προστατεύσει και ποιους όχι; Αν κάνει, να μας πουν και τα νούμερα να ‘χουμε να λέμε…
Μεταξύ μας όμως, να λέμε την αλήθεια. Δεν νοείται οι εκπρόσωποι του κομματικού συστήματος για σκοπούς καταμερισμού τηλεοπτικού χρόνου ή εκμετάλλευσης της κομματικής χορηγίας να θεωρούνται υποψήφιοι κομμάτων, αλλά για σκοπούς επικοινωνιακής (παρα)πλάνης να θεωρούνται «ανεξάρτητοι». Η πραγματικότητα αναιρεί το ψέμα. Και το γεγονός ότι το εκλογικό σώμα έχει εθιστεί τόσο πολύ στην παραπλάνηση, δεν σημαίνει ότι το ψέμα παύει να είναι ψέμα. Και ούτε ισχύει η ρήση ότι ο (κομματικός) σκοπός αγιάζει τα μέσα.
Από ανθρώπους που λένε ότι θέλουν να πάρουν τον τόπο δύο βήματα μπροστά (και όχι 15 χρόνια πίσω) θα περιμέναμε μεγαλύτερη ειλικρίνεια και αξιοπιστία στο προφανές. Να λένε την αλήθεια.
Υστερόγραφο: Η πλάνη έχει κοντά ποδάρια. Είναι όπως τα «οράματα» του 2008 που γίνονται εφιάλτες το 2022.
Υστερόγραφο (2): Πραγματικά ανεξάρτητος, στο γράμμα και στο πνεύμα της λέξης, είναι ο Γιώργος Κολοκασίδης. Που όχι μόνο δεν ζήτησε κομματική στήριξη (όπως κάποιοι μετανιωμένοι… ανεξάρτητοι) αλλά κόντρα στο κομματικό κατεστημένο, απευθύνεται αποκλειστικά στους πολίτες. Με την ίδια εντιμότητα και καθαρότητα όπως έπραττε για δεκαετίες. Και όχι με κομματικές πλάτες, ούτε με αθέατους χορηγούς.
* Επικεφαλής της Ομάδας Επικοινωνίας του υποψηφίου Προέδρου της Δημοκρατίας Γ. Κολοκασίδη. Οι απόψεις που εκφράζονται είναι, ασφαλώς, προσωπικές και… ανεξάρτητες.
