To Top
07:07 Κυριακή
29 Μαρτίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Αναθέματα
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Αναθέματα
  19 Αυγούστου 2018, 10:20 πμ  

*** Όταν η Άντρια Ζαφειράκου αναδείχθηκε καλύτερη δασκάλα στον κόσμο, εξασφαλίζοντας το βραβείο Global Teacher του Varkey Foundation, όλοι έσπευσαν να τη συγχαρούν επειδή είναι κυπριακής καταγωγής. Όταν δε επισκέφθηκε το νησί μας, όλοι ήθελαν μια φωτογραφία μαζί της, όλοι της έσφιξαν το χέρι και όλοι ανήρτησαν μια καλή κουβέντα για την Κύπρια δασκάλα που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο, στους λογαριασμούς τους στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Η κ. Ζαφειράκου ξεχώρισε γιατί δεν λειτουργεί με βάση τους γνωστούς κανόνες του βρετανικού εκπαιδευτικού συστήματος. Ο Μπιλ Γκέιτς δεν τη χαρακτήρισε τυχαία ως μία από τις δέκα καλύτερες εκπαιδευτικούς που υπάρχουν στον κόσμο. Έκανε τη διαφορά γιατί δουλεύει σκληρά. Μέσα και έξω από το σχολείο. 

*** Ζει σε μια περιοχή όπου μένουν πολλές οικογένειες διαφορετικών εθνοτήτων. Η δασκάλα αποφάσισε να μάθει μερικές βασικές εκφράσεις από 35 διαφορετικές γλώσσες για να μπορεί να επικοινωνεί με τους μαθητές της. Υποδέχεται τους μαθητές της λέγοντάς τους καλημέρα στη μητρική τους γλώσσα. Δεν την υποχρεώνει το σύστημα να το κάνει. Επισκέπτεται τους μαθητές της στα σπίτια τους. Διαβάζει μαζί τους. Διόλου τυχαία λοιπόν η διάκριση. Και διόλου τυχαία η αγάπη που τρέφουν γι’ αυτήν οι μαθητές της και οι οικογένειές τους.

*** Πολύ θα ήθελα να δω έναν εκπαιδευτικό Κύπριο να ακολουθεί το δικό της παράδειγμα. Να καταδέχεται να συναναστραφεί με τις οικογένειες των αλλοδαπών μαθητών που καλείται να εκπαιδεύσει. Να πηγαίνει στα γενέθλια αυτών των παιδιών δίνοντας το παράδειγμα και στους μαθητές του. Πολύ θα ήθελα να δω έναν εκπαιδευτικό να κάθεται με τον μαθητή του που πολεμά με νύχια και με δόντια τον καρκίνο, αλλά οι γονείς των συμμαθητών του δεν επιτρέπουν στα παιδιά τους να γιορτάζουν μαζί του, τα γενέθλιά του -λες και έχει κάποια κολλητική ασθένεια- και να «συμπαρασύρει» τη μαθητική παρέα σε μια μεγάλη αγκαλιά… 

***Αυτές οι αλλαγές είναι που τελικά μετρούν. Και είμαι βέβαιη ότι εκεί έξω υπάρχουν πολλοί εκπαιδευτικοί που και θέλουν και μπορούν να κάνουν τη διαφορά. Είναι οι εκπαιδευτικοί που νιώθουν οργή -και όχι άδικα- για όσα γίνονται χωρίς αυτούς, γι’ αυτούς. Γιατί οι συνδικαλιστές συνάδελφοί τους κατάφεραν να γυρίσουν το θέμα από τη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης στις απαλλαγές από διδακτικό χρόνο. Στις απαλλαγές λόγω συνδικαλιστικής δράσης, λόγω τήρησης πρακτικών!!!

*** Κάπου εκεί χάθηκε και η μπάλα. Η δύναμη βρίσκεται σε όλους τους ανώνυμους εκπαιδευτικούς που νιώθουν να καταπιέζονται από τους καταφερτζήδες του χώρου τους, αλλά δεν βρίσκουν όχι μόνο κατανόηση, ούτε καν ευήκοον ους σε εκείνους που παίρνουν τις αποφάσεις για την παιδεία. Βιώνουν στο πετσί τους τα πάρε-δώσε που γίνονται σε όλες βαθμίδες της εκπαίδευσης, τους ετσιθελισμούς όσων θεωρούν ότι έχουν πίσω τους γερές πλάτες και μπορούν να εκμεταλλεύονται όλους τους άλλους… Όλους αυτούς τους εκπαιδευτικούς δεν κατάφερε να τους κερδίσει το υπουργείο Παιδείας γιατί δεν άρχισε με αντιμετώπιση των δικών τους καθημερινών προβλημάτων. Δεν διόρθωσε πρώτα το πεδίο εργασίας αυτών των λειτουργών για να έχει εξασφαλισμένη τη στήριξή τους και μετά να πάει παρακάτω… Δεν έπεισε ότι θα πατάξει τα βολέματα και τις πελατειακές σχέσεις… Δεν έπεισε ότι θα προβαίνει έστω και απ’ εδώ και πέρα σε σωστές αξιολογήσεις… Έδωσε πεδίο σε συνδικαλιστές εκπαιδευτικούς που, όπως ήταν φυσικό, θέλουν να διασφαλίσουν τα κεκτημένα. 

***Ο Κ. Χαμπιαούρης απέδειξε ότι κάποιος μέσα από το σύστημα δύσκολα μπορεί να πατάξει τα κακώς κείμενα, αν και γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει τα κακά, τα στραβά και τα ανάποδα και να είναι σε θέση να δίνει αποφασιστικά λύσεις…  
 

Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...