Στο κενό προσπάθεια του ισοβίτη κομμωτή να ανοίξει εκ νέου η υπόθεση διπλής δολοφονίας – Πώς τοποθετήθηκε το Ανώτατο στην επίκληση «νέων μαρτυριών»  

Στο κενό έπεσε η προσπάθεια του ισοβίτη κομμωτή για επανάνοιγμα της υπόθεσής του, επικαλούμενος «νέα μαρτυρία» μέσα από τις φυλακές που ανέτρεπε το αρχικό συμπέρασμα. Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την αίτησή του διαπιστώνοντας πως οι επίμαχες μεταγενέστερες δηλώσεις μαρτύρων με τις οποίες επιχειρείται η ανασκευή προηγούμενης μαρτυρίας, ουδόλως συνιστούν «νέο στοιχείο ή γεγονός» για τους σκοπούς του Άρθρου 9(3)(δ) του Νόμου, για επανάνοιγμα της υπόθεσης.

Ο ισοβίτης κομμωτής είχε απασχολήσει την κοινή γνώμη τόσο με την αποτρόπαια πράξη του να σκοτώσει τη φίλη του που ήταν έγκυος όσο και το 3,5 ετών παιδάκι της, όσο και με την επεισοδιακή απόδρασή του τον Σεπτέμβριο του 2024.

Το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Πάφου τον βρήκε ένοχο το 2012 για τα αδικήματα του φόνου εκ προμελέτης της lulia Oboroc, ηλικίας 24 ετών, τέως από την Μολδαβία, της ανθρωποκτονίας της θυγατέρας της Βικτώριας Ποζίδου, ηλικίας 3 ½ ετών, τέως από την Πάφο και της κατοχής πυροβόλου όπλου, φυσιγγίων και εκρηκτικών υλών, τα οποία διαπράχθηκαν στις 11/12/2011. Η απόφαση αυτή επικυρώθηκε στις 6/4/2015 κατ’ έφεση από το Ανώτατο Δικαστήριο.

Με αίτηση μέσω του δικηγόρου του Σάββα Μάτσα, ο αιτητής επιζητεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, να διατάξει όπως η υπόθεση του επανεκδικασθεί, είτε από το Εφετείο, είτε από το Κακουργιοδικείο. Ο αιτητής υποστηρίζει ότι η επανεκδίκαση της υπόθεσης του δικαιολογείται από το γεγονός ότι προέκυψαν, ως ισχυρίζεται, νέα στοιχεία μετά την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης, τα οποία δημιουργούν θεμελιακό ρήγμα τόσο στην καταδικαστική Απόφαση του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Πάφου, ημερ. 31/10/2012.

Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι τα νέα στοιχεία αφορούν στους μάρτυρες κατηγορίας που κατέθεσαν ενώπιον του Κακουργιοδικείου, Μ.Κ.72 Γεώργιο Σαχμπάζοβ και Μ.Κ.103 Αντώνη Προκοπίου Κίτα και είναι τέτοιας εμβέλειας και σημασίας ώστε να καταδεικνύουν ότι οι εν λόγω βασικοί μάρτυρες δεν μαρτύρησαν ενώπιον του Κακουργιοδικείου αληθώς, είτε για προσωπικούς λόγους, είτε κατόπιν υποκίνησης της Αστυνομίας.

Κατά τον αιτητή, η εσφαλμένη αποδοχή της μαρτυρίας τους και η βαρύτητα που της αποδόθηκε συνέβαλαν στην καταδίκη του, με αποτέλεσμα τα νέα στοιχεία να ανατρέπουν το θεμέλιο της καταδικαστικής απόφασης. Αποτελεί θέση του αιτητή ότι η καταδικαστική απόφαση στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στη μαρτυρία των εν λόγω μαρτύρων, η οποία ήταν κατασκευασμένη και ψευδής, και ότι τα νέα στοιχεία που προέκυψαν μετά την τελεσίδικη καταδίκη του επιβεβαιώνουν την εκδοχή και τους ισχυρισμούς του, καθιστώντας την καταδικαστική απόφαση επισφαλή, άδικη και ικανή να ανατραπεί. Ουσιαστικά υποστήριξε ότι:

-Αναφορικά με τα στοιχεία που προέκυψαν σε σχέση με τη μαρτυρία του Γεώργιου Σαχμπάζοβ, Μ.Κ.72, ο αιτητής αναφέρει πως ο εν λόγω μάρτυρας είχε, με ένορκη δήλωση του ημερ. 1/6/2020, ανακαλέσει την προηγούμενη κατάθεση και τη μαρτυρία που είχε δώσει ενώπιον του Κακουργιοδικείου, παραδεχόμενος ότι αυτές ήταν ψευδείς καθότι δεν βρισκόταν στη σκηνή του εγκλήματος, ισχυριζόμενος ότι ο λόγος που κατέθεσε ψευδώς ήταν επειδή πίστευε ότι έτσι θα εξυπηρετούνταν οι δικές του ποινικές υποθέσεις.

-Αναφορικά με τα στοιχεία που προέκυψαν σε σχέση με τη μαρτυρία του Αντώνη Προκοπίου Κίτα, Μ.Κ.103, ο αιτητής επισυνάπτει αντίγραφο κατάθεσης του Α. Μ. η οποία λήφθηκε στις 20/1/2017 από το δικηγόρο Λουκή Λουκαΐδη, σύμφωνα με την οποία ο Κίτας φέρεται να του εκμυστηρεύτηκε ότι ο αιτητής δεν ήταν ο δράστης του εγκλήματος και ότι τον είχε ενοχοποιήσει ψευδώς.

Η Νομική Υπηρεσία προέβαλε στις θέσεις της ότι η καταδίκη του αιτητή δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά στη μαρτυρία του Μ.Κ.103 αλλά και αυτοτελώς στην ισχυρή περιστατική μαρτυρία η οποία παραμένει αλώβητη.

Οι τρεις δικαστές του Ανωτάτου, έκριναν ότι δεν πληρούνταν καμία από τις δύο προϋποθέσεις για επανάνοιγμα της υπόθεσης: Είτε να υφίστανται νέα ή πρόσφατα αποκαλυφθέντα γεγονότα, είτε να διαπιστώνεται θεμελιώδες ελάττωμα στην προηγούμενη διαδικασία ικανό να επηρεάσει την έκβαση της υπόθεσης.