Οι σχεδιασμοί του ΓΕΕΦ και του Υπουργείου Άμυνας για το επιχειρησιακό πλάνο της Εθνικής Φρουράς, θέτουν υψηλά ανάμεσα στις προτεραιότητες, τον παράγοντα της ταχύτητας και της ταχείας αντίδρασης των μηχανοκίνητων σχηματισμών. Επ΄ αυτού, τα μέσα που θα χρησιμοποιεί το στράτευμα στο μέλλον, πρέπει να είναι ευκίνητα, ελαφρά σε βάρος με την απαραίτητη δύναμη πυρός και την δυνατότητα να μεταφέρουν το προσωπικό στο σημείο τελικού προορισμού σε όσο το δυνατό μικρότερο χρόνο.
Σύμφωνα με πληροφορίες του philenews, μετά την επίσκεψη του κυπριακού κλιμακίου στις ΗΠΑ για επιτόπια εξέταση των αμερικανικών αποθεμάτων, αλλά και την επίσκεψη Αμερικανών αξιωματούχων στην Κύπρο, διαμορφώνεται πλέον σαφέστερη εικόνα για τους αμερικανικούς εξοπλισμούς που θα μπορούσε να προμηθευτεί η Εθνική Φρουρά και οι οποίοι εκτιμάται ότι θα συμβάλουν ουσιαστικά στην επιχειρησιακή της αναβάθμιση. Στο πλαίσιο αυτό, ΓΕΕΦ και Υπουργείο Άμυνας φέρονται να προσανατολίζονται στην υποβολή αιτήματος προς τις ΗΠΑ για την προμήθεια τεθωρακισμένων τροχοφόρων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού από τα αμερικανικά αποθέματα.
Αντίστοιχη κίνηση είχε κάνει και ο ελληνικός στρατός τα προηγούμενα χρόνια, εξασφαλίζοντας περίπου 1.200 έως 1.250 τεθωρακισμένα οχήματα ασφαλείας τύπου M1117 Guardian, τα οποία παραλαμβάνει σταδιακά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η Εθνική Φρουρά θα παραλάβει τον συγκεκριμένο τύπο τεθωρακισμένου, στους συγκεκριμένους αριθμούς.
Υπενθυμίζεται ότι η Κύπρος συμμετέχει σε τρία προγράμματα τα οποία της προσφέρουν τη δυνατότητα απόκτησης οπλικών συστημάτων από τις ΗΠΑ: Foreign Military Sales (FMS), Excess Defense Articles (EDA) και Title 10 Security Assistance. Η Λευκωσία στοχεύει αρχικά σε συστήματα τα οποία μπορεί να αποκτηθούν είτε δωρεάν είτε με πολύ χαμηλό κόστος. Όσον αφορά τη συνεργασία στο πλαίσιο του EDA, αυτή βρίσκεται στο δεύτερο στάδιο, αυτό της υλοποίησης της απόκτησης συστημάτων για τα οποία η ΚΔ έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον απόκτησης.
Στροφή στα τροχοφόρα
Μέσα σε αυτά τα δεδομένα και με γνώμονα τη μορφολογία του κυπριακού εδάφους, η Εθνική Φρουρά στρέφεται κυρίως προς τα τροχοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα και λιγότερο προς τα ερπυστριοφόρα, χωρίς ωστόσο να τίθεται θέμα εγκατάλειψης της δεύτερης κατηγορίας. Η επιλογή αυτή συνδέεται με την αυξημένη ταχύτητα, την επιβιωσιμότητα και το χαμηλότερο κόστος συντήρησης.
Επιπλέον, το επιχειρησιακό περιβάλλον στην Κύπρο αφορά κυρίως σκληρό έδαφος και πεδινές περιοχές, ενώ οι τοπικές καιρικές συνθήκες δεν ευνοούν τη δημιουργία εκτεταμένων βαλτωδών ή λασπωδών εκτάσεων, στοιχείο που περιορίζει τη σημασία αυτού του κριτηρίου στην τελική επιλογή οχήματος.
Σε επιχειρησιακό επίπεδο, πάντως, το ουκρανικό πεδίο ανέδειξε και ένα ακόμη πλεονέκτημα των τροχοφόρων τεθωρακισμένων οχημάτων. Η απώλεια ενός τροχού κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων δεν τα θέτει κατ’ ανάγκην εκτός μάχης, ενώ η επισκευή τους μπορεί να ολοκληρωθεί πολύ ταχύτερα απ’ ό,τι στην περίπτωση καταστροφής ερπύστριας.
Επιπλέον, καταγράφεται μια ευρύτερη τάση, η οποία απορρέει από τα διδάγματα των σύγχρονων πεδίων μάχης, με τα δυτικά κράτη να επιλέγουν στην πλειονότητά τους περισσότερα τροχοφόρα παρά ερπυστριοφόρα οχήματα για τη μεταφορά προσωπικού.
