Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Στην αξιοπιστία των αναφορών του Στυλιανού για όσα φέρεται να βίωνε στο οικογενειακό του περιβάλλον, αλλά και στις ενέργειες που έγιναν για την προστασία του, επικεντρώθηκε η αντεξέταση της λογοθεραπεύτριάς του από τον συνήγορο υπεράσπισης του πρώτου κατηγορουμένου της υπόθεσης Κωνσταντίνο Καζαντζή, κατά τη συνέχιση της δίκης για τον θάνατο του 14χρονου.

Ο συνήγορος υπέβαλε στη μάρτυρα τη θέση ότι δεν προχώρησε η ίδια σε γραπτή καταγγελία προς τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας ή την Αστυνομία επειδή δεν πίστεψε το παιδί, με τη λογοθεραπεύτρια να αντιδρά κατηγορηματικά. «Διαφωνώ. Τις γραπτές αναφορές τις έκανε η συνδετική λειτουργός», απάντησε, υποστηρίζοντας ότι η ίδια, είχε ακολουθήσει όλες τις προβλεπόμενες τότε διαδικασίες ενημέρωσης των αρμόδιων προσώπων.

Ερωτηθείσα για περιστατικό κατά το οποίο ο Στυλιανός, σύμφωνα με όσα είχε αναφέρει στη λογοθεραπεύτριά του, εγκατέλειψε το σπίτι έπειτα από ξυλοδαρμό του πατέρα του και περπάτησε ολόκληρη τη νύχτα μέχρι να φτάσει στο σχολείο, η μάρτυρας αναφέρθηκε στο αίσθημα απογοήτευσης που βίωσε, όταν έμαθε για την απόφαση της μητέρας να επιστρέψει μία εβδομάδα αργότερα μαζί με τα παιδιά της στη συζυγική της κατοικία.

«Φυσικά και απογοητεύτηκα όταν το θύμα επέστρεψε πίσω στον θύτη, που ενδεχομένως να θύμωσε κιόλας», ανέφερε, προσθέτοντας ότι, «τα κακοποιημένα άτομα φοβούνται να καταθέσουν, ιδιαίτερα όταν είναι παιδιά, τα οποία πολλές φορές εξιδανικεύουν τους γονείς τους και ενδεχομένως να αποδίδουν ευθύνες στον ίδιο τους τον εαυτό για την κατάσταση που βιώνουν».

Ο κ. Καζαντζής αμφισβήτησε την τοποθέτησή της, χαρακτηρίζοντάς την ως προσωπική της εικασία, με τη μάρτυρα να διαφωνεί.

«Τον είδατε;» – Η αντιπαράθεση για την εικόνα του παιδιού

Η υπεράσπιση αμφισβήτησε επίσης τις περιγραφές της λογοθεραπεύτριας για την παραμέληση του Στυλιανού, υποβάλλοντας ότι το παιδί δεν αντιμετώπιζε προβλήματα με την εμφάνιση ή το βάρος του.

«Τον είδατε;», αντέτεινε η μάρτυρας, επιμένοντας ότι επρόκειτο για ένα λιποβαρές παιδί, το οποίο εμφανιζόταν συνεχώς λερωμένο και καταβεβλημένο.

Ο κ. Καζαντζής υπέβαλε στη μάρτυρα ότι ο Στυλιανός πήγαινε πάντοτε καθαρός στο σχολείο, με την ίδια να επιμένει πως «ερχόταν πάντοτε λερωμένος, ακάθαρτος και βρόμικος. Εγώ τον έχω δει», ανέφερε χαρακτηριστικά, ενώ, ερωτηθείσα γιατί δεν τον είχε πλύνει η ίδια, εξήγησε ότι τα 40 λεπτά της συνεδρίας προορίζονταν για λογοθεραπεία, όχι για την υγιεινή που θα έπρεπε να παρεχόταν από το σπίτι.

Οι μώλωπες στην πλάτη και το περιστατικό με το κολάνι

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο περιστατικό ξυλοδαρμού με το κολάνι, το οποίο η μάρτυρας ανέφερε ότι της το παραδέχθηκε ο ίδιος ο Στυλιανός, ενώ στη πορεία όπως ανέφερε η ίδια το επιβεβαίωσε βλέποντας τα διαγώνια σημάδια από μώλωπες στη πλάτη του παιδιού.  Ο κ. Καζαντζής διερωτήθηκε αν τα σημάδια στην πλάτη του Στυλιανού θα μπορούσαν να είχαν προκληθεί από άλλα παιδιά ή από πέσιμο στην αυλή του σχολείου με την μάρτυρα να απαντά, «Να τον χτυπήσουν με το κολάνι, εννοείτε;», επιμένοντας ότι όσα της είχε αναφέρει ο Στυλιανός συνάδουν με τους μώλωπες που είχε αντικρίσει.

«Δηλαδή οι γονείς του έπρεπε να είναι απόφοιτοι του Χάρβαρντ;»

Στις συνθήκες του οικογενειακού περιβάλλοντος του Στυλιανού επικεντρώθηκε επίσης η αντεξέταση, με τον κ. Καζαντζή να αμφισβητεί τη σύνδεση που έκανε η λογοθεραπεύτρια μεταξύ των μαθησιακών δυσκολιών του παιδιού και του περιβάλλοντος στο οποίο μεγάλωνε.

«Δηλαδή οι γονείς του έπρεπε να είναι απόφοιτοι του Χάρβαρντ;», τη ρώτησε χαρακτηριστικά, με τη μάρτυρα να απαντά αρνητικά, εξηγώντας ότι ένα γλωσσικά περιορισμένο περιβάλλον επηρεάζει την εξέλιξη του παιδιού. Αναφέρθηκε παράλληλα στη σημασία της σωστής σίτισης, του ύπνου, της ασφάλειας και των καθημερινών εμπειριών, όπως ακόμη και στη σημασία που δίδεται γενικότερα στο παιδί όπως η ανάγνωση ενός παραμυθιού.

«Η κορυφή του παγόβουνου»

Όταν ο συνήγορος τη ρώτησε πώς γνώριζε ότι ο Στυλιανός στερούνταν όλα αυτά, απάντησε ότι οι πληροφορίες προέρχονταν από το ίδιο το παιδί. «Εγώ πίστευα και πιστεύω τον Στυλιανό», επέμεινε, υποστηρίζοντας ότι παιδιά της ηλικίας του δεν έχουν τη γνωστική ικανότητα να συντηρούν ένα ψέμα σε βάθος χρόνου, ιδιαίτερα εις βάρος του πατέρα τους.

Στην ίδια αντιπαράθεση, η λογοθεραπεύτρια ανέφερε ότι τα παιδιά γενικότερα εξιδανικεύουν τους γονείς τους και όταν υφίστανται βία θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο. «Το να φτάσει ένα παιδί να τα πει είναι η κορυφή του παγόβουνου», σημείωσε χαρακτηριστικά.