Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Απίστευτες μεθόδους φέρονται να χρησιμοποίησαν άτομα τα οποία πουλούσαν τάφους πέραν της μία φοράς στο κοιμητήριο Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στην Παλλουριώτισσα, υπό την έννοια ότι εμπεριέχουν και το στοιχείο της ασέβειας έναντι των νεκρών και των οικογενειών τους αλλά και της παράδοσης της Εκκλησίας στα θέματα ταφής.

Σύμφωνα με πληροφορίες οι οποίες τέθηκαν ενώπιον της εκκλησιαστικής επιτροπής του ιερού ναού ο οποίος λειτουργεί εντός του κοιμητηρίου, άτομο της εκκλησίας φέρεται να ακολουθούσε την εξής πρακτική: Επιθεωρούσε το κοιμητήριο και εντόπιζε τάφους του 1930 ή του 1940 και γενικά τάφους στους οποίους οι ταφές τελέστηκαν προ αρκετών δεκαετιών και οι οποίοι παρουσίαζαν εικόνα εγκατάλειψης. Το άτομο αυτό φέρεται να κλωτσούσε τους σταυρούς μέχρι να γείρουν προς το έδαφος. Αν σε ένα μήνα δεν παραπονείτο κανείς συγγενής για τη ζημιά ή αν δεν ίσιωνε κάποιος τον σταυρό, αυτό θεωρείτο ένδειξη ότι δεν ασχολείτο κανείς με τον συγκεκριμένο τάφο. Αυτό άνοιγε το δρόμο στην πώλησή του τάφου, προφανώς με το σκεπτικό ότι δεν θα τον αναζητήσει κανείς.

Το ερώτημα είναι «πως ήρθε στην επιφάνεια η κομπίνα με την πώληση τάφων πέραν της μιας φοράς»; Όπως μας ελέχθη, κάποια στιγμή ένας αστυνομικός έκανε προέκταση στον οικογενειακό τάφο και κάποιος κτύπησε κατά λάθος πάνω στον τάφο με το αυτοκίνητο του. Ο αστυνομικός χωρίς να υποψιάζεται οτιδήποτε υπέδειξε στον οδηγό, ότι κτύπησε πάνω στον τάφο. Ο οδηγός, του είπε ότι ο τάφος στον οποίο προσέκρουσε με το αυτοκίνητο ήταν δικός του, οπόταν δεν υπήρχε πρόβλημα. Ο αστυνομικός, με τη σειρά του, του υπέδειξε πως ο τάφος ανήκει στην δική του οικογένεια. Επέμεναν και οι δύο, οπόταν συμφώνησαν πως υπάρχουν οι τίτλοι οι οποίοι θα αποδείξουν ποιος έχει δίκιο. Όταν αντιπαρέβαλαν τους τίτλους συνειδητοποίησαν πως ο τάφος του αστυνομικού είχε πουληθεί ξανά σε άλλον (στον οδηγό). Αυτή ήταν η αιτία να αρχίσει έρευνα στην οποία ενεπλάκη και η Αστυνομία.

Εκείνο το διάστημα προέκυψε και άλλο ζήτημα με τάφο ο οποίος ανήκε σε λειτουργό του ΡΙΚ. Όταν πήγε να θάψει δικό της άνθρωπο, κάποιος παρευρισκόμενος διαπίστωσε ότι ο τάφος είχε πουληθεί και σε άλλο άτομο.

Βεβαίως υπήρξαν και άλλα κρούσματα και όπως μας ελέχθη, κάποια στιγμή απεβίωσε η μητέρα ενός πολίτη ο οποίος αποτάθηκε σε υπεύθυνο άτομο του κοιμητηρίου με σκοπό να διευθετήσει τα της ταφής. Έδειξε τον τίτλο ιδιοκτησίας για τον τάφο τον οποίο είχε κληρονομήσει από τον νονό του, οπόταν διαπιστώθηκε ότι σε αυτόν είχε θαφτεί η μητέρα μεγαλοδικηγόρου. Ο τάφος είχε πουληθεί έναντι 15.000 λιρών.

Σε άλλη περίπτωση γνωστός επιχειρηματίας στη Λευκωσία είχε μεταβεί στο κοιμητήριο με τον τίτλο ιδιοκτησίας του οικογενειακού του τάφου με σκοπό να τον εντοπίσει. Έγινε αντιληπτός από άτομο του κοιμητηρίου τον οποίο τον προσέγγισε και τον ρώτησε ως προς τον σκοπό της επίσκεψής του και όταν εξήγησε τα καθέκαστα, το υπό αναφορά άτομο του ζήτησε τον τίτλο με σκοπό, όπως του είπε, να αναζητήσει στα αρχεία τι ακριβώς συμβαίνει και του συνέστησε να επιστρέψει σε δύο μέρες για να ενημερωθεί σχετικά. Όντως, ο επιχειρηματίας επέστρεψε σε δύο μέρες οι οποίες ήταν αρκετές για το άτομο το οποίο παρέλαβε τον τίτλο, να τον πουλήσει. Όταν λοιπόν πήγε ξανά στο κοιμητήριο ο επιχειρηματίας, το εν λόγω άτομο του είπε «ο τάφος σου είναι πουλημένος».

Εξάλλου, έτυχε περίπτωση ανθρώπου από την Ποταμιά ο οποίος αγόρασε τάφο έναντι 6.000 λιρών. Σε αυτή την περίπτωση υπήρξε εγκαίρως παρέμβαση και τα χρήματα επεστράφησαν.

Άλλη περίπτωση αφορά άτομο το οποίο επέστρεψε από την Αγγλία και αγόρασε τάφο για να ταφεί στην Κύπρο και τελικά του πούλησαν τάφο ο οποίος ήταν ξανά πουλημένος.

Αξίζει να σημειωθεί, πως για να καταστεί δυνατή η διαμόρφωση νέων τάφων αποκόπτονταν και τα κυπαρίσσια τα οποία ήταν φυτεμένα στους διαδρόμους του κοιμητηρίου.

Σημειώνεται, πως εκτός από την πώληση τάφων πέραν της μίας φοράς, κάποιοι αξιοποιούσαν και τους διαδρόμους του κοιμητηρίου πουλώντας τάφους επίσημα ή ανεπίσημα χωρίς να ενημερώνεται η επίσημη εκκλησία. Όπως μας ανέφερε ο γραμματέας της εκκλησιαστικής επιτροπής (του ναού του κοιμητηρίου) κ. Ανδρέας Καραγιώργης, η υπόθεση ξεκίνησε με αγαθές προθέσεις, αλλά στην πορεία πήρε άλλη τροπή. Τι συνέβη; Σε κάποιο στάδιο το κοιμητήριο δεν χωρούσε άλλους νεκρούς, με κατοίκους της Λευκωσίας να ζητούν να δοθεί κάποια λύση, με δεδομένο ότι τότε δεν υπήρχε άλλο κοιμητήριο στην πρωτεύουσα.

Άτομο το οποίο δραστηριοποιείται σήμερα στο κοιμητήριο, μας ανέφερε ότι αποτάθηκε στον τότε Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο Α’, υποβάλλοντας εισήγηση να αξιοποιηθούν για ταφές οι τάφοι της περιόδου προ του 1950. Ωστόσο, ο δικηγόρος της Αρχιεπισκοπής υπέδειξε πως αυτό δεν μπορούσε να γίνει επειδή οι τάφοι ανήκουν σε κάποια άτομα/οικογένειες ή στους κληρονόμους τους.

Ως εναλλακτική λύση ανάγκης, στην αρχή, όταν η Αρχιεπισκοπή άναψε το πράσινο φως για ταφή των νεκρών στους διαδρόμους, σε προσωρινή βάση, μέχρι να λειτουργήσει το νέο κοιμητήριο Λευκωσίας (στις Χαλεπιανές), κάποιοι τάφοι πωλούνταν κανονικά «με αποδείξεις και ονόματα» ενώ οι περισσότεροι φαίνεται να πωλούνταν με πλαστούς τίτλους ιδιοκτησίας, χωρίς βεβαίως να ενημερώνεται η Αρχιεπισκοπή.

Άξιον απορίας είναι και το «πώς κατάφερναν οι εμπλεκόμενοι να εκδίδουν αποδείξεις πώλησης τάφου μπροστά στα μάτια των «πελατών» ενώ στα κατάστιχα της εκκλησίας φαινόταν κάτι εντελώς διαφορετικό.

Όπως εξήγησε στον «Φ» ο γραμματέας της εκκλησιαστικής επιτροπής του κοιμητηρίου κ. Ανδρέας Καραγιώργης, το άτομο της εκκλησίας το οποίο έστηνε την κομπίνα εξέδιδε κανονική απόδειξη του κοιμητηρίου στον αγοραστή του τάφου, οπόταν ο παραλήπτης θεωρούσε πως όλα είναι νομότυπα και ότι ο τάφος του ανήκει. Ωστόσο, ο πωλητής του τάφου, ο οποίος ήταν και υπεράνω υποψίας, υπό την έννοια ότι ήταν άνθρωπος της εκκλησίας, εφάρμοζε το εξής κόλπο. Στη μέση του διπλότυπου της απόδειξης τοποθετούσε χαρτόνι ώστε να μην αποτυπώνεται και στο αντίγραφο ότι επρόκειτο για πώληση τάφου αλλά και το ποσόν της πράξης. Όταν ο «πελάτης» απομακρυνόταν από το ταμείο, ο πωλητής αφαιρούσε το χαρτόνι και έγραψε στον αντίγραφο της απόδειξης (η οποία έφερε τον ίδιο αριθμό με το πρωτότυπο) «πέντε λίρες για πληρωμή νερού». Θεωρητικά το νερό χρησιμοποιείτο για να ποτίζονται τα λουλούδια στους τάφους και γενικά για σκοπούς καθαριότητας.

Σημειώνεται, πως όπως μας ανέφερε ο κ. Καραγιώργης, ένα από τα άτομα τα οποία είχαν εμπλακεί στην υπόθεση, μετά την αποκάλυψη όσων διαδραματίστηκαν, επέστρεψε περίπου 40.000 λίρες στην Εκκλησία.