Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Δύο χρόνια πίσω από τα κάγκελα για κλοπή αυτοκινήτου, με βασικό στοιχείο το DNA της στο τιμόνι, κινδύνευσε να παραμείνει γυναίκα, μέχρι που το Εφετείο ανέτρεψε την καταδίκη της. Οι δικαστές εντόπισαν κρίσιμα κενά στην επιστημονική μαρτυρία, καθώς δεν αποδείχθηκε πότε και πώς βρέθηκε το γενετικό της υλικό στο όχημα, οδηγώντας στην ομόφωνη αθώωσή της.

Η εφεσείουσα είχε καταδικαστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, κατόπιν ακρόασης, για την κλοπή αυτοκινήτου αξίας €3.000, στις 5 Νοεμβρίου 2024, μαζί με άλλο πρόσωπο.

Η πρωτόδικη καταδίκη στηρίχθηκε σε περιστατική μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής, καθώς και σε επιστημονικά ευρήματα του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής. Συγκεκριμένα, στο τιμόνι του οχήματος είχε εντοπιστεί μικτό γενετικό υλικό, με την εφεσείουσα να προσδιορίζεται ως η κύρια δότρια του δείγματος, καθώς η συνεισφορά της ήταν η μεγαλύτερη σε σύγκριση με τα υπόλοιπα άτομα.

Το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε κρίνει ότι η συνεκτίμηση των στοιχείων οδηγούσε στο ασφαλές συμπέρασμα πως η κατηγορούμενη διέπραξε την κλοπή, θεωρώντας ότι οποιαδήποτε διαφορετική ερμηνεία θα ήταν αντίθετη με την κοινή λογική.

Ωστόσο, το Εφετείο εντόπισε ουσιώδη κενά στην αξιολόγηση της επιστημονικής μαρτυρίας. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση, το γεγονός ότι το γενετικό υλικό της εφεσείουσας εντοπίστηκε στο τιμόνι του αυτοκινήτου δεν αποδείκνυε από μόνο του ότι εκείνη το οδήγησε ή ότι συμμετείχε στην κλοπή.

Ιδιαίτερη σημασία αποδόθηκε στο γεγονός ότι δεν είχε διευκρινιστεί ο χρόνος και ο τρόπος με τον οποίο το γενετικό υλικό της βρέθηκε στο συγκεκριμένο αντικείμενο. Μάλιστα, στην έκθεση της επιστημονικής εξέτασης, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου, αναφερόταν ρητά ότι οι εξετάσεις DNA, από μόνες τους, δεν μπορούν να καθορίσουν πότε ή με ποιον τρόπο εναποτέθηκε γενετικό υλικό σε ένα αντικείμενο.

Το Εφετείο έκρινε λανθασμένη την προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι το ζήτημα του τρόπου εναπόθεσης του γενετικού υλικού δεν είχε καταστεί επίδικο κατά τη διαδικασία. Όπως σημειώνει, η επιστημονική έκθεση είχε υιοθετηθεί στο σύνολό της από τη μάρτυρα της Κατηγορούσας Αρχής, ενώ το συγκεκριμένο ζήτημα παρέμενε αδιευκρίνιστο.

Παράλληλα, το Εφετείο υπέδειξε ότι δεν αξιολογήθηκαν επαρκώς σημαντικές περιστάσεις της υπόθεσης, όπως το γεγονός ότι το αυτοκίνητο εντοπίστηκε εγκαταλελειμμένο σε χωράφι στην Κάτω Πάφο, δύο ημέρες μετά την κλοπή του. Το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με τη δυνατότητα μετακίνησης του οχήματος και την απουσία διευκρινίσεων για τον τρόπο μεταφοράς του γενετικού υλικού, έπρεπε να συνεκτιμηθεί κατά την αξιολόγηση της αποδεικτικής του αξίας.

Στην απόφασή του, το Εφετείο παρέπεμψε και σε προηγούμενη νομολογία, υπογραμμίζοντας ότι η μαρτυρία γενετικού υλικού αποτελεί μορφή περιστατικής μαρτυρίας και μπορεί, υπό προϋποθέσεις, να αποτελέσει τη βάση για καταδίκη. Ωστόσο, η παρουσία DNA σε ένα αντικείμενο δεν αρκεί κατ’ ανάγκη για να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε το αδίκημα. Η αποδεικτική του σημασία πρέπει να αξιολογείται σε συνδυασμό με το σύνολο των υπόλοιπων στοιχείων και τις συγκεκριμένες περιστάσεις κάθε υπόθεσης.

Το Δικαστήριο έκρινε ότι, στην προκειμένη περίπτωση, η ασάφεια ως προς τον τρόπο εναπόθεσης του γενετικού υλικού δημιουργούσε ουσιώδες αποδεικτικό κενό. Ως εκ τούτου, δεν μπορούσε να εξαχθεί με την απαιτούμενη βεβαιότητα το συμπέρασμα ότι η εφεσείουσα ήταν εκείνη που διέπραξε την κλοπή, ούτε ότι οποιαδήποτε άλλη λογική εξήγηση αποκλειόταν.

Το Εφετείο έκανε δεκτούς τον πρώτο και τον τρίτο λόγο έφεσης, κρίνοντας περιττή την εξέταση των υπόλοιπων λόγων.

Καταληκτικά, η έφεση έγινε ομόφωνα αποδεκτή, η πρωτόδικη καταδίκη ακυρώθηκε στο σύνολό της, όπως και η ποινή φυλάκισης των δύο ετών που είχε επιβληθεί. Η γυναίκα αθωώθηκε και απαλλάχθηκε από την κατηγορία.