Ο Αντώνης Χατζηαντώνης, Κερυνειώτης πρόσφυγας, γράφει για τη στάση της Σοβιετικής Ένωσης και της σημερινής Ρωσίας στο εθνικό μας θέμα.
Άρχισαν διάλογο στο Twitter, συνεχίζοντας σε τηλεοπτικό στούντιο. Ο γ.γ. του ΑΚΕΛ με τον πρόεδρο του κυβερνώντος κόμματος.
Με αφορμή την ενόχληση της ρωσικής πρεσβείας, για τη συνέντευξη του Αβέρωφ Νεοφύτου στον Τύπο, όπου άφηνε αιχμές για την εξωτερική πολιτική της Μόσχας…
Κύριε Κυπριανού, χωρίς να θέλω να σας κάνω μαθήματα Ιστορίας, να μου επιτραπεί να ανατρέξω στα γεγονότα του τραγικού καλοκαιριού ‘74. Στις 15/7/74, ο Σοβιετικός πρέσβης Vasili Grubiakov είπε σε συνάντηση με τον Τούρκο πρόεδρο, Φαχρί Κορούτουρκ: «Η Μόσχα είναι έτοιμη να συνεργαστεί με την Τουρκία, για υποστήριξη της ανεξαρτησίας και ακεραιότητος της νήσου». Το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν η μη Νατοποίηση του νησιού μας! Στις 20 Ιουλίου, ημέρα της τουρκικής εισβολής, ο Τούρκος πρέσβης Ιλτέρ Τουρκμέν είχε συνάντηση με τον ΥΠΕΞ της ΕΣΣΔ, Αντρέι Γκρομίκο. Σε εκείνη τη συνάντηση, ο Γκρομίκο δέχθηκε την αιτιολόγηση της τουρκικής επέμβασης στην Κύπρο. Εκείνες τις μέρες είχε εγκριθεί από το Σ.Α. του ΟΗΕ, το Ψήφισμα 353, για αποχώρηση όλων των Ελλαδιτών αξιωματικών. Μετά την εκδήλωση της εισβολής, οι ΗΠΑ κατέθεσαν σχέδιο ψηφίσματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας, με το οποίο ζητούσαν την κατάπαυση του πυρός στην αιμάσσουσα Κύπρο. Για να αποτραπεί ο κίνδυνος ελληνο-τουρκικής σύρραξης. Και τι έπραξαν οι Σοβιετικοί, κ. Άντρο Κυπριανού; Με το δικαιολογητικό ότι έλαβαν οδηγίες από τη Μόσχα, έθεσαν βέτο στην κατάπαυση του πυρός, με αποτέλεσμα την προέλαση του Αττίλα που κατέλαβε Μεσαορία-Αμμόχωστο. Θέλετε κι άλλα;
Μετά τις 29 Ιουλίου ‘74, οπότε και είχε ολοκληρωθεί η αποβίβαση σχεδόν μιας ολόκληρης τουρκικής μεραρχίας στο νησί, ο Σοβιετικός πρέσβης στην ελληνική πρωτεύουσα επεσκέφθη τον διευθυντή του Ελληνικού Υπ. Εξωτερικών, Άγγελο Βλάχο, και του υπογράμμισε τη σημασία της αποχώρησης των «ξένων στρατευμάτων» από τη νήσο. Σε απάντηση του Βλάχου, ότι το Ψήφισμα 353 αναφερόταν ΚΑΙ στα τουρκικά στρατεύματα, ο Σοβιετικός απήντησε: «Κύριε, δεν συμφωνώ ότι τα στρατεύματα αυτά περιλαμβάνονται στον ορισμό ξένες δυνάμεις…!». Αυτή υπήρξε η στάση της Σοβιετικής Ένωσης στην Τραγωδία που διχοτόμησε την Κύπρο μας, κ. Κυπριανού. Τα δραματικά αποτελέσματα της οποίας βιώνουμε ακόμη και σήμερα, με την επερχόμενη παγίωση των διχοτομικών σχεδίων του σουλτάνου! Για να μην αναφερθούμε και στην απόρριψη από τον μ. πρόεδρο Σπ. Κυπριανού το 1978, του λεγόμενου Αμερικανο-βρετανο-καναδικού σχεδίου λύσης, μετά από σφοδρή αντίδραση του ΑΚΕΛ, που πήρε –όπως πάντα– γραμμή από τη Μόσχα, ότι τάχα το σχέδιο ήταν… ιμπεριαλιστικής έμπνευσης! Μα, τι άλλο θέλετε; Να αναφέρω την πρόσφατη αναφορά του Μεντβέντεφ, περί Τουρκικής Δημοκρατίας Βόρειας Κύπρου; Την πώληση του αντι-πυραυλικού συστήματος S-400, στην Τουρκία; Την εμπλοκή της Ρωσίας στη συμφωνία των Πρεσπών, διότι η χώρα αυτή δεν επιθυμεί την ομαλοποίηση των σχέσεων Ελλάδος – Σκοπίων, για δικούς της λόγους; Κλείνοντας. Καλά σας είπε ο κ. Αβέρωφ, ότι, αν ήταν κάποια δυτική χώρα που σχεδίαζε να δημιουργήσει πυρηνικό σταθμό απέναντι από τις βόρειες ακτές μας, στο Άκκουγιου, και όχι η αγαπημένη σας Ρωσία, ακόμη θα ήσασταν κρεμασμένος στα κάγκελα της πρεσβείας της δυτικής αυτής δύναμης.
Έλεος! Πόσες φορές πρέπει να το επαναλάβω, μήπως και γίνω σαφής; Τα κράτη, δεν έχουν φίλους. Έχουν συμφέροντα…
