Ο Προκόπης Γεωργίου, πρώην ανώτερος αστυνόμος, σχολιάζει και επικρίνει τον νέο νόμο περί αποφυλακίσεων.

Έχω επισημάνει πλειστάκις ότι η καταφρόνηση, ο σεβασμός των νόμων και η υπακοή σ’ αυτούς κλονίζονται επί των ημερών μας και όχι μόνο. Κρούσματα παράβασης και συνειδητής καταστρατήγησής τους αυξάνονται καθημερινά. Και όταν κάνω αυτές τις διαπιστώσεις δεν μπορούσα να φανταστώ ότι αρμόδιοι φορείς ερμηνεύουν ή και εφαρμόζουν την κείμενη νομοθεσία κατά το δοκούν. Και όχι μόνο, οι νομοθέτες μας ψηφίζουν νόμους και κανονισμούς κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους. Η αποφυλάκιση των VIP των φυλακών, δυνάμει μιας νομοθεσίας που ψηφίστηκε παμψηφεί από την Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων, είναι κλασικό παράδειγμα πλημμελούς ψήφισης και εφαρμογής της νομοθεσίας και καταστρατήγηση κάθε έννοιας ισοπολιτείας. Απόλυτα δικαιολογημένα οι κατάδικοι των φυλακών προέβησαν σε ειρηνική εκδήλωση στον χώρο του σωφρονιστικού ιδρύματος, διεκδικώντας ίση μεταχείριση από τις Αρχές. Και ο απλός πολίτης δικαιολογημένα αναρωτιέται: Υπάρχουν νόμοι στη χώρα μας; Και, αν υπάρχουν, για ποιους υπάρχουν; Μήπως έφθασε η στιγμή να αρχίσουμε να αυθαιρετούμε, να κλέβουμε όλοι μας; Διότι, ο οποιοσδήποτε καλόπιστος παρατηρητής βλέπει ότι οι νόμοι υπάρχουν για να μην εφαρμόζονται και, αν κάποτε εφαρμοστούν, είναι κουτσουρεμένοι και επικαλούμενοι κάποιοι αναρμόδιοι αρμόδιοι, απονέμουν χάρη γιατί τα «παιδιά» ήσαν «φρόνιμα» στις φυλακές. Έτσι, λοιπόν, με τη νέα «τάξη» πραγμάτων που άρχισε να εφαρμόζεται, ο ένας χρόνος φυλάκισης μετατρέπεται σε τρίμηνο και για να μιλάμε για σωφρονισμό, οι ποινές πρέπει να τετραπλασιαστούν από τα δικαστήρια, γιατί παρεμβαίνουν στη δικαιοσύνη κάποιοι «αχάπαροι», όπως ορθά επεσήμανε ο Γενικός Εισαγγελέας. Όταν μιλώ για πολιτική κρίση, για γενικότερη ηθική κρίση, για κρίση θεσμών και κοινωνίας, ενώ εκείνο που συμβαίνει είναι ότι μερικοί παραβιάζουν τους νόμους και ενίοτε καταδικάζονται σε φυλακίσεις αλλά στο τέλος αποφυλακίζονται εκτείοντας το ένα τρίτο ή και λιγότερο της ποινής τους! Ενώ κάποιοι άλλοι τους ανέχονται και τους συγκαλύπτουν και άλλοι δεν αντιδρούν όσο θα έπρεπε. Με αφορμή την αποφυλάκιση των VIP, όπως και πολλά άλλα των οποίων είμαστε καθημερινά μάρτυρες, είναι ευκαιρία να εξετάσουμε εκ νέου τη στάση μας σε βάθος και χωρίς επιείκειες για να βρούμε το χρέος που μας βαραίνει και να το εντάξουμε σε κάποιες εμπειρίες και προοπτικές και να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις. Επιβάλλεται να αντισταθούμε, όπου κατά παράδοση ενδίδουμε γιατί προτιμάμε την άνεση της υποχώρησης και τη μοιρολατρία από τον μόχθο της αντίστασης. Αξίζει, επομένως, να διαμορφώσουμε την πρακτική μας στάση απέναντι στις εξελίξεις με βάση την πεποίθηση ότι παρόμοια φαινόμενα μπορούν να καταπολεμηθούν. Τέλος, παρατηρείται ότι η αντίδραση στην αποφυλάκιση των VIP παρά το ότι ήτο υποτονική, οι αναρμόδιοι αρμόδιοι προτίθενται να ανασκευάσουν τη νομοθεσία που διέπει τις πρόωρες αποφυλακίσεις έτσι ώστε να ικανοποιήσουν το λαϊκό αίσθημα. Κατ’ εμέ, τέτοιο εγχείρημα θα αποβεί εις βάρος όσων καταδίκων αναμένουν αποφυλακίσεις με την ίδια αιτιολογία που έτυχαν οι VIP. Δύο μέτρα και δύο σταθμά. Η ισοπολιτεία κούφια λόγια. Η αρμόδια επιτροπή για τις πρόωρες αποφυλακίσεις θα προσφέρει θετικό έργο με την άμεση παραίτησή της. Οι δε βουλευτές, αν έχουν το θάρρος, ας αυτομουντζωθούν, αλλά ας πουν ένα mea culpa για την ευρεσιτεχνία τους να ψηφίζουν νόμους μετατρέποντας το ημερολογιακό έτος από δωδεκάμηνο σε τρίμηνο. Αυτοί είναι!