Ο Παναγιώτης Αγαπίου, συνταξιούχος εκπαιδευτικός, τονίζει τι ακριβώς σημαίνει για τους συνταξιούχους η πρόθεση των αρμοδίων να τροποποιήσουν τον σχετικό νόμο.

Πρόσφατα ακούσαμε πως το Τμήμα Οδικών Μεταφορών προτίθεται να τροποποιήσει τον νόμο περί έκδοσης αδειών οδήγησης για τους ενήλικες. Συγκεκριμένα, όσοι είναι πέραν των 76 ετών θα πρέπει να προσκομίζουν ιατρικό πιστοποιητικό από τέσσερις γιατρούς και η άδειά τους θα ισχύει για ένα χρόνο. Αν αυτό εφαρμοστεί θα σημαίνει ένα καίριο καταστρεπτικό κτύπημα για την τρίτη ηλικία. Θα είναι μια αμελέτητη και αψυχολόγητη ενέργεια που στρέφεται κατάφωρα εναντίον μιας τάξης ανθρώπων που έπρεπε να τυγχάνει εκτίμησης και σεβασμού από την κοινωνία. Είναι οι άνθρωποι που σέβονται και εφαρμόζουν περισσότερο από κάθε άλλον τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Είναι οι άνθρωποι με τα λιγότερα οδικά δυστυχήματα. Διερωτώμαι, πράγματι, με ποια κριτήρια και με ποια δεδομένα έκαναν αυτή τη σκέψη. Υπάρχουν στατιστικές που δείχνουν πώς οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας κάνουν τα περισσότερα δυστυχήματα; Ας τα δώσουν στη δημοσιότητα. Εκτός, αν ο κύριος σκοπός τους είναι να αποκλείσουν αυτούς τους ανθρώπους από το να κρατούν τιμόνι και το κάνουν με έναν έμμεσο τρόπο. Θεωρώ πως ένα πιστοποιητικό από παθολόγο-καρδιολόγο είναι αρκετό για την ανανέωση της άδειας οδήγησης. Και η άδεια να ισχύει για τρία χρόνια όπως σήμερα.
Αν θέλουν πράγματι να καταστείλουν τα οδικά δυστυχήματα: 1) Ας αυξήσουν τις ποινές για αυτούς που παραβαίνουν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, όπως είναι η υπερβολική ταχύτητα, η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και ναρκωτικών, η οδήγηση με το τηλέφωνο ή το τσιγάρο στο χέρι, και πολλά άλλα και 2) να υπάρχει συχνός έλεγχος της Τροχαίας από τις αρμόδιες υπηρεσίες.
Αυτό που σκέφτονται να εφαρμόσουν, θα υποβάλουν τους ηλικιωμένους σε τεράστιες ταλαιπωρίες και έξοδα σε βαθμό που θα προτιμούσαν να μην ανανεώνουν τις άδειές τους. Η επίσκεψη σε γιατρό στα δημόσια νοσηλευτήρια, εκτός του ότι είναι γνωστές οι ταλαιπωρίες, πρέπει να κλείσει κανείς ραντεβού και δεν ξέρεις πότε θα σε καλέσουν. Η επίσκεψη σε τέσσερις ιδιώτες γιατρούς σημαίνει τουλάχιστον 200 ευρώ. Και αυτό θα γίνεται κάθε χρόνο. Έλεος πια.