Ο Χαράλαμπος Μερακλής επισημαίνει την ανάγκη αλλαγής της κοινωνίας μας.
Από τη δεκαετία του 1970, το ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος άρχισε την κατιούσα και αυτή επαυξήθηκε λόγω των πολιτικών που εφαρμόζονταν στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και της επελθούσας παγκόσμιας οικονομικής κρίσης που ακολούθησε, συμπεριλαμβανομένης και της αδυναμίας των δυτικών πολιτικών και κρατών να υπερασπισθούν τα κοινωνικά δικαιώματα των πολιτών τους.
Λόγω της ακατάσχετης κατάρρευσης που επήλθε, οι ισχυρές αγορές επέβαλαν το «δόγμα του σοκ» μέσω του οποίου επήλθε περικοπή των δημόσιων δαπανών, η αχαλίνωτη απορρύθμιση της οικονομίας και το απερίγραπτο κοινωνικοοικονομικό χάος που βιώνουμε και εδώ στην Κύπρο, όπου τα οικονομικά, κοινωνικά, ψυχολογικά προβλήματα, παρά τη χρηματική βοήθεια που δίδεται από την εκάστοτε Κυβέρνηση και άλλη κοινωνική συμπαράσταση, είναι βουνό και χρειάζονται κατ’ επείγον ριζική αντιμετώπιση, γιατί τόσο οι ασθενείς και οι άλλες ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού όσο και ο στενός οικογενειακός περίγυρος είναι υπό κατάρρευση και χρειάζονται άμεση οικονομική αρωγή και συναισθηματική υποστήριξη και αλληλεγγύη από το κράτος και την κυπριακή κοινωνία.
Για να αντεπεξέλθει η Κύπρος από αυτόν τον κοινωνικό λαβύρινθο της αδιαφορίας, που αγγίζει τις κρατικές και κοινωνικές δομές της κυπριακής Πολιτείας, απαιτείται ένας ριζοσπαστικός αναθεωρητισμός του λεγόμενου κοινωνικού κυπριακού κράτους, γιατί μείναμε στα ευχολόγια, την ψηφοθηρία, το κόψιμο κορδελών, στον πόνο και το δάκρυ των πασχόντων και των γύρω τους, χωρίς να υπάρχει η σωστή κατανομή των κοινωνικών πόρων, το κατάλληλο μίγμα οικονομικής πολιτικής που να οδηγεί στην κοινωνική ευημερία.
Μέσω μιας δίκαιης κοινωνικής πολιτικής, επιτυγχάνεται η ανάπτυξη και η οικονομική μεγέθυνση της Κύπρου και το πλαίσιο αξιών που στο κέντρο του θα είναι ο άνθρωπος.
Πρέπει όλοι να έχουμε κατά νουν πως δεν γνωρίζουμε τι θα συναντήσουμε στη σύντομη γήινη παραμονή μας και γι’ αυτό θα πρέπει να αφουγκρασθούμε τα μηνύματα των ταλαιπωρημένων συνανθρώπων μας και να πρωτοστατήσουμε στη δημιουργία και εφαρμογή ενός νέου μοντέλου κυπριακής κοινωνικής πολιτικής που δεν θα έχει χρώμα, κόμμα ή ιδεολογία, αλλά θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τα προβλήματα των Κυπρίων πολιτών και θα στηρίζεται στις υγιείς μορφές της κυπριακής ανάπτυξης και υγιών μεταρρυθμίσεων. Αυτά θα μας επιτρέψουν να απαλλαγούμε από τις παθογένειες του παρελθόντος και τον εξευτελισμό της κυπριακής Πολιτείας, κράτους και πολιτών, εφόσον θα πορευόμαστε μέσα στο πλαίσιο ενός σωστού λειτουργικού κράτους και μέσα από μια ορθή και δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου. Η κυπριακή Πολιτεία θα πρέπει να παρέχει εκείνες τις ευκαιρίες στους πολίτες για να ξεφύγουν από τη μιζέρια, να εργασθούν, να αναπτυχθούν και να προχωρήσουν μπροστά, ενώ τα Κυπριόπουλα να παραμείνουν στον τόπο τους κεφαλαιοποιώντας τις γνώσεις και ικανότητές τους στην ανάπτυξη της Κύπρου. Για να πάρουν σάρκα και οστά τα πιο πάνω, απαιτείται η εφαρμογή ρεαλιστικής διορατικής πολιτικής που δεν θα εξαρτάται ή περιορίζεται από καμιά οικονομική συγκυρία.
Όλες οι αναφερόμενες αδυναμίες που υφίσταται η λειτουργία του κυπριακού κοινωνικού κράτους δεν οφείλονται μόνο στην πρόσφατη οικονομική κρίση, αλλά και στην απουσία αποτελεσματικής και ορθολογιστικής αξιοποίησης των πόρων, καθώς επίσης κεντρικού σχεδιασμού, αλλά και στην ύπαρξη πελατειακών σχέσεων και σπατάλης πόρων. Αυτές οι αδυναμίες καλύπτονται σε κάποιο σημείο από την οικογένεια και τη φιλανθρωπία.
Στόχος όλων μας θα πρέπει να είναι ένα καλά οργανωμένο και κοινωνικό κράτος που θα παρέχει πρόσβαση σε όλα τα κοινωνικά αγαθά: Υγεία, εκπαίδευση, εργασία, ασφάλιση, στήριξη των ατόμων σε κάθε δραστηριότητα και σε αδύναμες ομάδες καθώς και σε πολίτες.
Η καταβολή επιδομάτων παρέχει μόνο ανακούφιση και όχι ολοκληρωμένο δίχτυ προστασίας. Η λειτουργία του νέου κοινωνικού μοντέλου θα πρέπει να παρέχει ποιοτική εξυπηρέτηση προς τους ασθενείς που οικουρούν στα σπίτια τους απ’ όλες τις ιατρικές και νοσηλευτικές υπηρεσίες, φαρμακευτική αρωγή, όπως και στις υπόλοιπες αδύναμες ομάδες του πληθυσμού που δεν έχουν ιατρικά προβλήματα αλλά οικονομικά. Αυτό το νέο σύστημα θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας και θα απελευθερώσει εργατικό δυναμικό που παραμένει ανενεργό, λόγω φροντίδας οικείων προσώπων και από έλλειψη εργασίας. Το νέο κοινωνικό κράτος που θα δημιουργηθεί θα πρέπει να λειτουργεί με διαφάνεια και να είναι φιλικό στον πολίτη. Οι υπηρεσίες του θα πρέπει να στηρίζονται και να λειτουργούν στη βάση γενικών απρόσωπων κανόνων και να εντάσσονται στο πλαίσιο των κοινωνικών δικαιωμάτων για να γίνουν πυλώνες των ατομικών ελευθεριών.
Η σύσταση και λειτουργία του νέου κοινωνικού μοντέλου θα συμβάλουν στην αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου σε ομάδες πληθυσμού που τον έχουν άμεση ανάγκη.
