«Αυτή δεν είναι Δημοκρατία. Αυτή είναι κατάντια», τονίζει η πρόεδρος της «Αγκαλιάς Ελπίδας», Γιούλα Πιτσιάλη, ενός από τους φορείς που εδώ και καιρό διεκδικούν την εφαρμογή της ενιαίας εκπαίδευσης, μέσα από την οποία τα παιδιά με αναπηρίες, μαθησιακές δυσκολίες και διάφορα προβλήματα υγείας, θα έχουν ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση, χωρίς αποκλεισμούς.
Στον απόηχο της προχθεσινής εκδήλωσης διαμαρτυρίας διαφόρων φορέων και την εξαγγελία δημιουργίας Κινήματος διεκδίκησης των δικαιωμάτων των παιδιών αυτών και κατ’ επέκταση της υλοποίησης της ενιαίας εκπαίδευσης, η κ. Πιτσιάλη σε τοποθετήσεις της σημείωσε ότι «η παρεμπόδιση οποιουδήποτε παιδιού από τη μάθηση και τη συμμετοχή του στην κοινότητα του σχολείου του ως ισότιμο μέλος αποτελεί ξεκάθαρα καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το σχολείο ανήκει σε όλα τα παιδιά». Επεσήμανε δε, ότι «καμία επιτροπή, κανένας και καμία λειτουργός ή ειδικός δεν μπορεί να στερεί σε οποιοδήποτε παιδί αυτό το δικαίωμα. Κανένας και καμία δεν μπορεί να προδιαγράψει την πορεία κανενός παιδιού, κανένας και καμία δεν μπορεί να το οδηγήσει στον αποκλεισμό και κανένας αποκλεισμός δεν είναι για το καλό κανενός παιδιού».
Αναφερόμενη στην υφιστάμενη κατάσταση, η κ. Πιτσιάλη σχολίασε ότι τα σχολεία μας δεν ανταποκρίνονται σε όλα τα παιδιά και αυτό δεν είναι δικαιοσύνη, ενώ τόνισε ότι «η ενιαία εκπαίδευση δεν είναι ο διορισμός συνοδών και ειδικών δασκάλων, όπως διαφημίζει το υπουργείο Παιδείας, αλλά η ανακατανομή πόρων και ο διορισμός επαγγελματιών εκεί που πρέπει με κατάλληλη επιμόρφωση».
Κι ενώ οι διάφοροι φορείς έχοντας στο πλευρό τους και την Επίτροπο Προστασίας των Δικαιωμάτων του Παιδιού, Δέσπω Μιχαηλίδου, η οποία έχει ψέξει αρκετές φορές τις σχετικές πρακτικές του υπουργείου Παιδείας, διεκδικούν την ενιαία εκπαίδευση, στη βάση και των διεθνών συμβάσεων που έχουν εδώ και χρόνια υπογραφεί, το υπουργείο συνεχίζει να πορεύεται με την υφιστάμενη νομοθεσία της ειδικής εκπαίδευσης, η οποία για τους εμπλεκόμενους φορείς, χρήζει εκσυγχρονισμού.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ: Η ενιαία εκπαίδευση είναι σύνθημα δήλωσε ο Προδρόμου
Από πλευράς του, ο υπουργός Παιδείας, Πρόδρομος Προδρόμου, χαρακτήρισε την ενιαία εκπαίδευση ως ένα σύνθημα. Συγκεκριμένα, ο αρμόδιος υπουργός μιλώντας χθες στο ραδιόφωνο του ΡΙΚ, ανέφερε μεταξύ άλλων, ότι αυτά που λέγονται δεν εφαρμόζονται πουθενά και πρόσθεσε ότι το ίδιο σύστημα που ισχύει στην Κύπρο, ισχύει και στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Επιπρόσθετα, ο κ. Προδρόμου σημείωσε πως στα ειδικά σχολεία φοιτούν 400 μαθητές, ενώ «η συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών με ειδικές ικανότητες φοιτούν στα σχολεία με τα υπόλοιπα παιδιά».
Παράλληλα, έκανε λόγο για αύξηση του αριθμού, τόσο των σχολικών βοηθών, όσο και των εκπαιδευτικών ειδικής εκπαίδευσης, δηλώνοντας πως όσοι διαμαρτύρονται είναι άτομα που δεν συνεργάζονται με το υπουργείο Παιδείας.
Στο θέμα αυτό επανήλθε εκ νέου και η Επίτροπος Μιχαηλίδου, η οποία χθες στη δική της παρέμβαση στο κρατικό ραδιόφωνο τόνισε ότι «η ενιαία εκπαίδευση αποτελεί πυρήνα Δημοκρατίας». Ξεκάθαρα τάχθηκε στο πλευρό των γονέων λέγοντας ότι δικαίως διαμαρτύρονται, σημειώνοντας πως η Κύπρος δεν εφαρμόζει τις καταληκτικές παρατηρήσεις τις Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Επίσης, η Επίτροπος του Παιδιού ανέφερε ότι η τάση που επικρατεί στο υπουργείο Παιδείας είναι κυρίως για ενδυνάμωση των ειδικών σχολείων, ενώ δεν έπρεπε να υπάρχουν καθόλου ειδικά σχολεία και ειδικές τάξεις.
Υπενθυμίζεται ότι το προσχέδιο του νομοσχεδίου για την ενιαία εκπαίδευση υπάρχει αλλά βρίσκεται στα συρτάρια του υπουργείου Παιδείας, καθώς ο διάλογος επ’ αυτού δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, και φυσικά αυτό δεν κατατέθηκε ποτέ επισήμως.
Το ιστορικό του αρχίζει όταν υπεγράφησαν από τη χώρα μας σχετικές διεθνείς συμβάσεις από το 2016, επί υπουργίας Κώστα Καδή. Στη συνέχεια, άρχισε ένας διάλογος επί του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, με τη συμμετοχή διάφορων εμπλεκόμενων φορέων. Κάποιοι από αυτούς, μεταξύ των οποίων και εκπαιδευτικές οργανώσεις και ακαδημαϊκοί αποχώρησαν από τη διαδικασία διαπιστώνοντας αντιφάσεις και γκρίζα σημεία. Εκ τότε, δεν υπήρξε καμία εξέλιξη επ’ αυτού του νομοσχεδίου, με αποτέλεσμα ό,τι γίνεται σήμερα να αφορά τη νομοθεσία που διέπει την ειδική και όχι την ενιαία εκπαίδευση.
Στο πλαίσιο αυτό, την 1η Αυγούστου το υπουργείο Παιδείας πραγματοποίησε ημερίδα για την ειδική εκπαίδευση, στην οποία ο Πρόδρομος Προδρόμου εξήγγειλε τη δημιουργία και λειτουργία Κέντρου Αξιολόγησης Ειδικής Εκπαίδευσης, με ταυτόχρονη παραδοχή ότι «η λειτουργία του υφιστάμενου συστήματος με τις Επαρχιακές Επιτροπές Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης (ΕΕΕΑΕ), οι οποίες αξιολογούν τις περιπτώσεις μαθητών της Ειδικής Εκπαίδευσης με όσα συνεπακόλουθα δημιουργούν προβλήματα και καθυστερήσεις, δεν μπορεί να εξυπηρετήσει σήμερα με τα νέα δεδομένα».
Αναφορικά, με το Κέντρο αυτό λέχθηκε τότε ότι «θα λειτουργεί με την απαραίτητη επιστημονική εμπειρογνωμοσύνη κι εκεί θα παραπέμπονται όλες οι περιπτώσεις μαθητών Ειδικής Εκπαίδευσης».
Για το όλο ζήτημα και τις βασικές παραμέτρους που προκύπτουν μέσα από τις συζητήσεις, τις συγκλίσεις αλλά και αποκλίσεις που προκύπτουν ανάμεσα σε διάφορους φορείς, τοποθετήθηκε ο Σύμβουλος Ενιαίας Συμπεριληπτικής Εκπαίδευσης, Ανδρέας Χριστοδούλου.
Σύμφωνα με τον κ. Χριστοδούλου, η ενιαία εκπαίδευση είναι μια αλλαγή όλου του εκπαιδευτικού συστήματος και δεν είναι απλώς μια αναβάθμιση της ειδικής εκπαίδευσης.
Αναφέρει ακόμη ότι η ενιαία εκπαίδευση απευθύνεται σε όλα τα παιδιά (ΛΟΑΤΚΙ, με αναπηρία, διάνοιες, νευροδιαφορετικότητα, τυπικά, αλλόγλωσσα κ.α.) και σίγουρα δεν είναι κάτι που μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη. Αντιθέτως, χρειάζεται θέσπιση χρονοδιαγραμμάτων.
Πιο συγκεκριμένα, ο κ. Χριστοδούλου, αναφέρει ότι οι αλλαγές προς την ενιαία εκπαίδευση είναι:
>> Η δημιουργία ευέλικτων προγραμμάτων.
>> Η συνδιδασκαλία.
>> Εξειδικευμένοι προσωπικοί βοηθοί.
>> Υπεύθυνοι συμπερίληψης σε κάθε σχολείο που θα παρέχουν συμβουλευτική.
>> Αισθητηριακές αίθουσες.
>> Προσβάσιμα σχολεία και όχι μόνο με μπάρες.
>> Παροχή και εργοθεραπείας και όχι μόνο λογοθεραπείας στα γενικά σχολεία.
>> Αξιολόγηση επιπέδου συμπερίληψης σε κάθε τάξη.
>> Διαφοροποιημένες εξετάσεις.
>> Άμεση τεχνική υποστήριξη εκεί και όπου χρειάζεται.
>> Κατάρτιση όλων των εκπαιδευτικών.
>> Δημιουργία τράπεζας διαφοροποιημένων σχεδίων μαθήματος.
>> Δημιουργία προγράμματος ανεξαρτητοποίησης του παιδιού όταν έχει προσωπικό βοηθό.
>> Δημιουργία συμπεριφορικού προγράμματος.
>> Μετεξέλιξη μονάδων σε αίθουσες παροχής εκπαίδευσης και όχι πλαισίου φοίτησης.
ΣΧΟΛΙΟ
Nα ανοίξουν όλα τα κεφάλαια
Διαβάζοντας σχετική με το θέμα ανάρτηση του κ. Χριστοδούλου, κράτησα ένα ιδιαίτερα σημαντικό σημείο, που θεωρώ ότι είναι ένα από τα κλειδιά της όλης ιστορίας. «Όταν ένα σύστημα είναι λανθασμένο, όσα λεφτά και να του προσθέσεις, πάλι λάθος θα είναι». Αυτό έγραψε εννοώντας θεωρώ, τις δαπάνες που μπορεί να γίνονται αλλά ίσως να μην αποδίδουν όσο πρέπει. Με αφορμή αυτό, πέρασε και πάλι από το μυαλό η τακτική που εφαρμόζουμε στον τόπο μας για πολλά θέματα και όχι μόνο στην Εκπαίδευση μας. Η τακτική του αποσπασματικών ενεργειών και των «ππατσιαρισμάτων». Ενέργειες που επιχειρούν να διορθώσουν ή να ενισχύσουν μια παράμετρο του όλου, ωστόσο ενδεχομένως δημιουργούν άλλα προβλήματα. Έτσι και το θέμα αυτό. Είναι καιρός για μια ολιστική προσέγγιση που θα φέρει αποτελέσματα.
