Τεράστιες οι ευθύνες κυβέρνησης – εργοδοτών

Εδώ και πάρα πολλά χρόνια υποστηρίζουμε μια άποψη που απόλυτα τεκμηριωμένα αναφέρει πως: «ανταγωνιστικότητα και παραγωγικότητα είναι έννοιες ταυτόσημες.  Είναι αδέλφια δίδυμα, πλην όμως στην Κύπρο ζουν μακριά και χώρια, γιατί δυστυχώς διαχρονικά το πολιτικό σύστημα δεν ασχολείται καθόλου με την παραγωγικότητα, η οποία μόνιμα βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα και δεν συγκρίνεται ευνοϊκά με τους ευρωπαϊκούς δείκτες».

Τούτων λεχθέντων, δεν μας εκπλήττει καθόλου το γεγονός ότι μόλις πρόσφατα ανακοινώθηκε πως η Κύπρος κατρακύλησε ξανά στον χάρτη της διεθνούς ανταγωνιστικότητας.  

Η Κύπρος, όπως αναφέρεται σε σχετικό ενημερωτικό δελτίο του Κέντρου Οικονομικών Ερευνών (ΚΟΕ) του Πανεπιστημίου Κύπρου, κατέγραψε πτώση κατά πέντε θέσεις στην κατάταξη ανταγωνιστικότητας του IMD World Competitiveness Center, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά. Υποχώρησε από την 40ή θέση στην 45η, ανάμεσα σε 64 χώρες που αξιολογούνται. Το 2023 η Κύπρος βρέθηκε στη χαμηλότερη θέση από τότε που συμμετέχει στην κατάταξη.

Η φετινή υποχώρηση οφείλεται στη χειροτέρευση και των τεσσάρων πτυχών που συνθέτουν τη συνολική αξιολόγηση της ανταγωνιστικότητας: οικονομική επίδοση, αποδοτικότητα του κράτους, αποδοτικότητα των επιχειρήσεων και υποδομή.  

Για την αποδοτικότητα του κράτους το 2023 η Κύπρος καταλαμβάνει την 30ή θέση, υποχωρώντας έξι βαθμίδες σε σχέση με το 2022.

Εκτός των πιο πάνω θα επαναλάβουμε πως αυτό το κατρακύλισμα οφείλεται βεβαίως και στη χαμηλή παραγωγικότητα της κυπριακής οικονομίας, η οποία εδώ και χρόνια αποτελεί το φτωχό και παραμελημένο παιδί της πολιτείας.

Ούτε οι εκάστοτε κυβερνήσεις, ούτε οι εργοδότες επέδειξαν το απαιτούμενο ενδιαφέρον για να εκπονήσουν πολιτικές και προγράμματα για τη βελτίωση της εθνικής παραγωγικότητας.

Δυστυχώς οι εργοδότες με τη συμπεριφορά τους αποδεικνύουν καθημερινά πως το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η μείωση των μισθών και η συνεχής αύξηση στην απασχόληση ανειδίκευτου εργατικού δυναμικού από Τρίτες Χώρες, το οποίο χρησιμοποιείται ως φθηνή εργατική δύναμη.

Στόχος, η διαρκής αύξηση της κερδοφορίας των εταιρειών τους και όχι η βελτίωση της παραγωγικότητας. Γι’ αυτό το θέμα το ενδιαφέρον τους είναι μόνο θεωρητικό.  

Όσον αφορά την Κυβέρνηση, θα πρέπει να δει πώς βελτιώνεται συνολικά η ανταγωνιστικότητα της χώρας και να κινηθεί γρήγορα και αποτελεσματικά προς συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις και ποιοτικές επενδύσεις.

Τα λόγια της παρηγοριάς που εκφωνούνται κάθε φορά που οι δείκτες θα βουτήξουν προς τα κάτω είναι ψεύτικα, τα δε δάκρυα που χύνονται είναι κροκοδείλια.

Υ.Γ.: Σε καμία περίπτωση δεν δαιμονοποιούμε το κέρδος. Όμως, σε όλα πρέπει να υπάρχει η αίσθηση του μέτρου.

* Υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομικών Μελετών της ΣΕΚ