Η Συντεχνία Οικοδόμων, Μηχανοτεχνιτών, Ηλεκτροτεχνιτών, Ξυλουργών, Μεταλλωρύχων και Γενικών Εργατών Κύπρου ΠΕΟ τιμά φέτος τη συμπλήρωση 10 χρόνων από τον μεγάλο απεργιακό αγώνα των οικοδόμων το 2013.
Ο αγώνας αυτός είναι πολύ σημαντικός και έδωσε συνέχεια στους άλλους μεγάλους ιστορικούς αγώνες της συντεχνίας, είχε συνολική διάρκεια 21 ημερολογιακές ημέρες (24 Ιανουαρίου 2013 – 13 Φεβρουαρίου 2013) και κάλυπτε όλα τα εργοτάξια, σε ολόκληρη την Κύπρο.
Η απεργία αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία γιατί για πρώτη φορά μετά την κυπριακή ανεξαρτησία διεξήχθη τόσο μεγάλης διάρκειας απεργία σε μια μεγάλη βιομηχανία, που κάλυπτε ολόκληρη τη χώρα. Στην απεργία συμμετείχαν σε πλήρη ενότητα όλοι οι εργαζόμενοι που εργοδοτούνταν στη βιομηχανία, ανεξάρτητα εθνικότητας, χρώματος, φυλής ή θρησκείας και τα αιτήματα που υποβλήθηκαν, αν και δεν ήταν οικονομικής φύσης, ήταν πολύ σημαντικά για το μέλλον των εργαζομένων αλλά και της ίδιας της οργάνωσης τους.
Αν ανατρέξουμε τώρα ιστορικά να δούμε τις συνθήκες υπό τις οποίες διεξήχθη ο αγώνας τότε, θα διαπιστώσουμε πόσο σημαντική ήταν η κατάληξη που είχε. Το πρώτο που είχαμε να αντιμετωπίσουμε ήταν την αλαζονεία της εργοδοτικής πλευράς.
Οι εργοδότες, λόγω της μεγάλης ανεργίας που ταλάνιζε τον κλάδο, το αίσθημα του φόβου που κατάφεραν να σπείρουν μέσα στους εργαζόμενους, πίστευαν ότι ο μηχανισμός της συντεχνίας δεν θα μπορούσε να αντιδράσει. Η αλαζονεία των εργοδοτών δεν είχε όριο, αφού προχώρησαν και αντικατέστησαν μεγάλο αριθμό εργαζομένων με φτηνά εργατικά χέρια από το εξωτερικό.
Εδώ θα πρέπει να καταγράψουμε και την στάση που κράτησαν τα αστικά κόμματα, τα οποία είχαν ταχθεί ανοικτά με το μέρος των εργοδοτών. Η μεγάλη απεργία διαρκείας ήταν συνέχεια δύο άλλων απεργιών, μίας 24ωρης και μίας 48ωρης, που προηγήθηκαν την προηγούμενη χρονιά, μετά και από την απόρριψη της μεσολαβητικής πρότασης του υπουργείου από τους συνδέσμους των εργολάβων.
Κάνοντας εκτίμηση της τότε εποχής, θα καταγράψουμε στα θετικά το γεγονός ότι στη διακυβέρνηση του τόπου βρισκόταν μία φιλολαϊκή κυβέρνηση, που δεν θα στρεφόταν σε καμία περίπτωση ενάντια στους απεργούς, για καθαρά ιδεολογικούς λόγους.
Ένα άλλο γεγονός που θα πρέπει να σημειώσουμε είναι η μεγάλη αλληλεγγύη που υπήρξε από το σύνολο της κοινωνίας στους απεργούς. Το γεγονός αυτό, αλλά και η ταξική ενότητα που κυριάρχησε καθ’ όλη τη διάρκεια του αγώνα αποτέλεσαν πολύ καθοριστικούς παράγοντες για να στεφθεί με επιτυχία ο αγώνας μας.
Τα αποτελέσματα του αγώνα βρίσκονται τώρα μπροστά μας και τα αιτήματα της τότε εποχής είναι σήμερα εργαλεία που τα έχουμε στα χέρια μας και μπορούμε να τα αξιοποιήσουμε στην καθημερινή μας δουλειά. Έχουμε τον νόμο «περί εργοδοτουμένων στην Οικοδομική Βιομηχανία», έχουμε τη δημιουργία του εκπαιδευτικού κέντρου Ο Οικοδόμος, που ευελπιστούμε να αξιοποιηθεί για την πιστοποίηση προσόντων των εργαζομένων στην οικοδομική βιομηχανία.
Ποια είναι, όμως, τα μηνύματα αυτού του πολύ σπουδαίου και τίμιου αγώνα που κάναμε 10 χρόνια πριν; Τα μηνύματα που κρατούμε είναι ότι ο αγώνας αυτός ήταν ένας αγώνας για την υπεράσπιση του συνδικαλιστικού κινήματος από την κατά μέτωπο επίθεση που δεχτήκαμε από τους εργοδότες.
Κάναμε έναν τίμιο αγώνα, που άγγιξε την καρδιά ολόκληρης της εργατικής τάξης της Κύπρου. Σε αυτό τον αγώνα κυριάρχησε η ενότητα των εργαζομένων.
Τους απεργούς ένωνε ένα και μοναδικό στοιχείο, η ταξική τους προέλευση. Αποδείχτηκε περίτρανα ότι όταν αγωνιζόμαστε οργανωμένα, μαχητικά και έχουμε ως φάρο μας την ενότητα και την ταξική μας συνείδηση σε ψηλά επίπεδα, τότε ο αγώνας θα στεφθεί με επιτυχία.
Τα μηνύματα εκείνου του αγώνα είναι τόσο επίκαιρα σήμερα, που έχουμε μπροστά μας το καθήκον να εργαστούμε με πίστη και αφοσίωση, έτσι ώστε να προστατεύσουμε τους εργαζόμενους.
Ε.Ο.Γ. Οικοδόμων ΠΕΟ Λευκωσίας
