Δεν ξεχνιέται εύκολα η σπουδή της Κυβέρνησης Αναστασιάδη, λίγες μέρες πριν την παράδοση της εξουσίας, να τροποποιήσει την στρατηγική απασχόλησης εργατικού δυναμικού από τρίτες χώρες, στις 22 Φεβρουαρίου 2023, στην τελευταία συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου. Στην τελευταία.
Και εννοείται την τροποποίησε με έναν τρόπο που ικανοποίησε σε σημαντικό βαθμό την εργοδοτική πλευρά (και ας θέλει σήμερα και άλλες αλλαγές) και δυσαρέστησε την πλευρά των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Και, κατά σύμπτωση, οι δύο βασικοί εργοδοτικοί σύνδεσμοι, εκείνες τις μέρες, έκαναν -ξεχωριστά ο καθένας- το τραπέζι στον κ. Αναστασιάδη και στον τέως υπουργό Εργασίας Κ. Κούσιο, για να τους ευχαριστήσουν για τη συνεργασία που είχαν. Όχι βέβαια μόνο στο θέμα του αλλοδαπού εργατικού δυναμικού. Ευρύτερα τα πήγαν περήφημα μεταξύ τους.
Οι προηγούμενοι όμως είναι προηγούμενοι. Με τους σημερινούς να δούμε τι θα γίνει. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, λίγες μέρες αφού κέρδισε τον δεύτερο γύρο των εκλογών, σχολίασε τη νέα στρατηγική απασχόλησης και τις δικαιολογημένες αντιδράσεις που προκάλεσε και είχε υποσχεθεί πως από την 1η Μαρτίου που θα αναλάμβανε τα προεδρικά καθήκοντα θα άνοιγε ξανά τη συζήτηση. Είναι αλήθεια πως δεν υποσχέθηκε ότι θα ακύρωνε την απόφαση Αναστασιάδη – Κούσιου. Είπε όμως ότι θα ξαναέθετε το ευρύτερο θέμα της εισαγωγής αλλοδαπού προσωπικού προς συζήτηση και θα επιδίωκε να εμπλουτίσει τις αποφάσεις.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Stockwatch, στις 24/2/23, ο εκλεγμένος Πρόεδρος είχε πει, την προηγουμένη το βράδυ, σε συνέντευξή του στο ΡΙΚ1, ότι για το επίμαχο ζήτημα της απασχόλησης εργατών από τρίτες χώρες θα έδινε οδηγίες, ευθύς μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, για να τεθεί εκ νέου στο τραπέζι για περαιτέρω συζήτηση. Ευθύς αμέσως αναλάβει τα καθήκοντα του.
Τα ανέλαβε κανονικά την 1η Μαρτίου, πιθανό να έδωσε οδηγίες, έκανε και συναφείς δηλώσεις ο νέος υπουργός Εργασίας αλλά σιγά – σιγά οδεύουμε στη συμπλήρωση ενός έτους από τότε και ο εμπλουτισμός της στρατηγικής ακόμα είναι στο τραπέζι.
Χθες, σε νέα συνεδρία του Εργατικού Συμβουλευτικού Σώματος, συζητήθηκε πάλι το θέμα της στρατηγικής, αλλά ακούμε πως για άλλη μια φορά η Κυβέρνηση, διά του Υπουργείου Εργασίας, δεν ήταν έτοιμη να προωθήσει κάποιες νέες αποφάσεις, στη βάση δικών της κατευθύνσεων.
Είναι γνωστό ότι διαφοροποιήσεις επί της στρατηγικής απασχόλησης εργαζομένων από τρίτες χώρες ζητούν και οι συντεχνίες και οι εργοδότες. Εννοείται, προς πολύ διαφορετική κατεύθυνση η κάθε πλευρά.
Ανέμενε κανείς πως μετά από σχεδόν δέκα μήνες στο υπουργείο, ο κ. Παναγιώτου θα είχε διαμορφώσει σαφή εικόνα ως προς τις ανάγκες, τις δυνατότητες κάλυψής τους από ντόπιο εργατικό δυναμικό ή κοινοτικούς εργάτες, τους όρους και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα μπορούν οι εργοδότες να αξιοποιούν προσωπικό από τρίτες χώρες, τις ασφαλιστικές δικλίδες για τον σεβασμό των δικαιωμάτων αυτών των εργαζομένων, τις ασφαλιστικές δικλίδες για την προστασία των συμφερόντων όσων ήδη εργάζονται στη χώρα και την υποχρέωση των εργοδοτών να διατηρούν εγκεκριμένες συμβάσεις εργασίας, ανά κλάδο. Όχι μεμονωμένες συμβάσεις εταιρικές, που ξέρουμε πως μένουν στο χαρτί, τις πλείστες φορές.
Οι πληροφορίες αναφέρουν πως και χθες ο υπουργός ζήτησε να κατατεθούν προτάσεις. Μόνο που προτάσεις έχουν ήδη κατατεθεί και από τις δύο πλευρές. Αυτό που μένει να γίνει είναι μια εντατική και σοβαρή συζήτηση, για να ληφθεί η απόφαση ποιες προτάσεις θα γίνουν δεκτές και ποιες θα απορριφθούν.
Για την ακρίβεια, αυτό που μένει να γίνει είναι να πάρει θέση η Κυβέρνηση. Δεν την παίρνει άλλο για κρυφτούλι. Είναι σαφές ότι κινείται προς την κατεύθυνση που επέλεξε να κινηθεί η προηγούμενη Κυβέρνηση σε αυτό το θέμα τουλάχιστο. Ε, ας το παραδεχθεί λαμβάνοντας αποφάσεις.
