Λίγο πριν το χάραμα κι όταν ο ήλιος ετοιμάζεται να διώξει το φεγγάρι, αυτοί οι άνθρωποι έχουν ήδη απολαύσει τον πρώτο τους καφέ και βρίσκονται έτοιμοι , με όλα τα ταιριαστά τους, στο κατώφλι της νέας σποράς, συγκομιδής ή οργώματος.
Άνθρωποι , γυναίκες , άντρες και παιδιά, που σκύβουν στη γη, κοιτάζουν τον ουρανό και προσεύχονται. Προσεύχονται να είναι η κατάλληλη στιγμή για την προετοιμασία του εδάφους, να δεχθεί τον νέο σπόρο, έτσι ώστε να δοθεί ο καλύτερος καρπός.
Η γη δεν δέχεται εκπτώσεις, δεν δέχεται απουσίες και λάθη. Ζητά την απόλυτη δέσμευση και δίνει την καλύτερη ανταμοιβή.
Ένας αγρότης με ζάρες στα χέρια, πιάνει και στίβει την πέτρα, δίνει ζωή και ανασταίνει την άγονη γη και το ταλαιπωρημένο δέντρο.
Μα αν για κάποιο λόγο αυτός χρειαστεί φροντίδα; Τότε ποιος θα αναλάβει; Ποιος θα τρέξει και να αντέξει. Δεν είναι μόνο το χρηματικό έλλειμμα, είναι το γεγονός ότι αν χαθεί η σοδιά μιας χρονιάς, χρειάζεσαι δυο επιπλέον χρονιές για να επανέλθει η καλλιέργεια. Εκεί χρειάζεται τη στήριξη. Ένα δίκαιο και σταθερό εισόδημα υπολογιζόμενο σε προηγούμενες σοδιές.
Το κόστος του νερού, οι αποζημιώσεις για τις ζημιές λόγω καιρικών συνθηκών, αλλά και οι εκταρικές επιδοτήσεις είναι μόνο κάποια από τα θέματα τα οποία φέρνουν τον αγροτικό τομέα στο επίκεντρο, αναζητώντας λύσεις.
Όμως, αν θέλουμε να πάμε μακριά, και σε βάθος χρόνου, χρειαζόμαστε νέο αίμα, νέους αγρότες. Και η προσέγγιση θα πρέπει να είναι ολοκληρωμένη. Πέρα από τη βοήθεια για την έναρξη της δραστηριότητά ς του, ο νέος αγρότης χρειάζεται ομοίως στήριξη και για την κοινωνική του ζωή. Πώς θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στις δύσκολες αυτές συνθήκες αν δεν μπορεί να έχει κοντά την οικογένεια του. Όταν δεν μπορεί να στεγαστεί στην ύπαιθρο, να βάλει τα παιδιά του στο σχολείο, ή να βρει εργασία 0/η σύντροφός του, όταν δεν υπάρχει καμία κρατική υπηρεσία, αλλά ούτε και ασφαλές οδικό δίκτυο για τη μετακίνησή του στο αστικό κέντρο. Έτσι, δυστυχώς τα κρατικά σχέδια για εγκατάσταση στην ύπαιθρο καθίστανται δώρον άδωρον χωρίς τα πιο πάνω.
Επιπλέον η κατοχύρωση προϊόντων γεωγραφικής προέλευσης ,ίσως να αποτελεί τη μεγαλύτερη και άμεση βοήθεια στον πρωτογενή τομέα, αλλά και τον τομέα της μεταποίησης. Τα Κυπριακά πιστοποιημένα προϊόντα θα δώσουν το επιπλέον κίνητρο στις δεύτερες γενεές των αγροτών, να ξεκινήσουν αλλά και να κτίσουν πάνω στις ήδη υπάρχουσες βάσεις των γονέων τους.
Στήριξη χρειάζεται η ύπαιθρος και τα νεκρά ορεινά χωριά μας. Το πλάνο θα πρέπει να αφορά την πολιτεία και όχι την εκάστοτε κυβέρνηση. Αυτό είναι στήριξη.
Ο αγρότης και κατ’ επέκταση ο πρωτογενής τομέας δεν ζητιανεύει. Αντιθέτως μπορεί να βάλει πλάτες και γερά μπράτσα για οικονομική ανάπτυξη και κοινωνική συνοχή στη χώρα μας.
